روزنامه شرق - صفحه 725

اشاره: از آغاز ناآرامی‌های سوریه چهار سال می‌گذرد؛ اتفاقی که هم‌زمان با شروع «بهار عربی» در میان اعراب رخ داد و الان زمستانش را هم از سر گذرانده است و نمی‌داند بعد از زمستان چه فصلی باید بیاید که از این زمستان هم روسیاه‌تر باشد. هزاران‌هزار کشته، معلول، بی‌خانمان و آواره و اینک موج پناه‌جویانی که سوژه هم‌زمان نفرت و دلسوزی برای اروپاییان شده‌اند. دلشوره برای فردای خاورمیانه به‌ویژه سوریه و عراق با ترس از سربرون‌آوردن نیروهایی بدتر از داعش درهم آمیخته است. تجربه نشان داده که در خاورمیانه حد و مرزی برای سربرآوردن نیروی بدتر وجود ندارد. فراموش نکنیم روزهایی را که ظهور نیرویی بدتر و متحجرتر از القاعده ناممکن می‌نمود ولی «داعش» با خاورمیانه چنان کرد که القاعده، روسفید شد! حالا ایران، به‌عنوان کشوری که از منظر فکری، مذهبی و سیاسی، نقطه مقابل گروه‌های تکفیری در منطقه به‌شمار می‌رود، هم بخشی از دیپلماسی خود را معطوف به ایجاد همگرایی و حساسیت برای ایجاد ثبات در منطقه کرده است. «عصام حداد»، فعال سیاسی لبنانی است که سال‌ها در کنار یاسر عرفات با رژیم اسرائیل جنگیده و جزء اولین گروه اعزامی جبهه آزادی‌بخش فلسطین به ایران در فردای انقلاب بوده است، گروهی که ساختمان سفارت اسرائیل را تحویل گرفتند و پرچم فلسطین را بالای آن به اهتزاز درآوردند. او پیش از آغاز گفت‌وگوی خود با «شرق»، می‌گوید که بیش از ٨٠ درصد مردم خاورمیانه در فقر مطلق به سر می‌برند و تنها آرزویش این است که روزی مردم محروم منطقه از این همه آشفتگی رها شوند.

اشاره: در دفترش کارش نشسته و کت و شلوار آبی-سورمه‌ای کم‌رنگی به تن دارد. از معدود اصلاح‌طلبان حاضر در مجلس نهم است؛ مردی که پیش‌تر در دولت اصلاحات معاون سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی بود؛ همان سازمانی که محمود احمدی‌نژاد به‌کل منحلش کرد. او این روزها رئیس کمیسیون برنامه‌و‌بودجه مجلس است. رسیدن به این سمت سیاسی و اقتصادی در مجلسی سراسر اصولگرا به‌جز تسلط به حوزه کاری میسر نبوده است. «غلامرضا تاجگردون»، نماینده گچساران این روزها در تعطیلات مجلس باید مدام در جلسه‌های کمیسیون ویژه بررسی «برجام» حاضر شود؛ به‌همین‌دلیل از اواسط گفت‌وگو به بعد، می‌توان آثار خستگی را در چهره‌اش دید. گفت‌وگو با او درست جایی که از سفر خانوادگی‌اش به تاجیکستان می‌گوید، اوج می‌گیرد. در سفر به تاجیکستان ردپای پررنگی از بابک زنجانی دیده و پول‌هایی که با توجیه دورزدن تحریم‌ها چمدان‌چمدان راهی کشور همسایه می‌شد و حالا به نام ایران است و به کام دیگران. توصیه‌اش به دولت روحانی این است که به‌جای سکوت اقتصادی در برابر فاجعه‌ای که ذیل تحریم‌ها در سال‌های دولت احمدی‌نژاد رخ داده، افشاگری کند و از ناگفته‌های فشار تحریم‌ها بر اقتصاد ایران بگوید. او به‌صراحت تأکید می‌کند: «فساد در اقتصاد ایران از فاز عادی خارج شده و به ورطه‌ای سیستمی و ساختاری رسیده است». شرایطی که آژیر خطر را برای مقام‌های مسئول به صدا درآورده است. او برای پیگیری آنچه در تاجیکستان به چشم دیده، به مقامات نامه نوشته و حالا با گذشت دو ماه از آن تاریخ، هیچ پاسخی از مسئولان دریافت نکرده است؛ سؤال مشخص رئیس کمیسیون برنامه‌و‌بودجه مجلس ایران، این بوده که تکلیف مالکیت «خانه ایران»، «تلویزیون نوروز» و بسیاری دیگر از اموال ایرانی چه می‌شود و چرا یکباره همه این‌ها به نام فرد -و نه منافع ملی- سند خورده است.