ایران بعد از جنگ رمضان، بسیار متفاوت شده و دارد تمام پیشینهاش را در لحظه لحظه این جنگ زندگی میکند.
در این جنگ میتوانید خروش کاوه مقابل ضحاک را، تنهایی زال در کوه البرز را، جرأت رستم در مازندران را حس کنید.
در این جنگ نصرت خداوند در جنگ بدر را، افشاگری زهرا سلاماللهعلیها در مسجد پیامبر را، قدرت علی (ع) در خیبر را، استقامت حسین (ع) در کربلا را، فریاد زینب سلاماللهعلیها در شام را ببینید.
در این جنگ، مدینه فاضله فارابی را میبینید که مقابل مدینه ضاله اپستین و نتانیاهو ایستاد.
در این جنگ حیّ بن یقظانِ فلاسفه را میبینید که به جنگ با کوران و مردگان آمده است.
در این جنگ، عقلِ سرخِ سهروردی را میبینید که به جنگ جهلِ سیاه مدرنیته برخاسته.
در این جنگ سفر سوم ملاصدرا را میبینید یعنی سیر مع الحق فی الخلق که با دشمن خلق به جنگ برخاسته است.
در این جنگ، تُرک شیرازیِ حافظ را میبینید که برای دفاع از سمرقند و بخارا، به جنگ با حیفا و تلآویو برخاسته.
در این جنگ، حکمتِ گلستان و شور مثنوی را میبینید که لباس رزم پوشیده و ظلمت و تاریکی غرب را رسوا میکند.
در این جنگ، فقه و شرع را میبینید که در تقاص کودکانِ مینابی، کودکانِ اهریمن را نمیکشد.
ایرانی که امروز جلوی روی ماست کل تاریخ و باور و ریشه خود را در لحظه لحظهی این جنگ حاضر کرده و زندگی میکند.