حلول ماه مبارک رمضان و گسترده شدن خوان پر نعمت الهی بر عموم مسلمین مبارک باد.
وظيفه پوشش كه اسلام براى زنان مقرر كرده است، به معناى این نيست كه از خانه بيرون نروند. زندانى كردن و حبس زن در اسلام مطرح نيست. در برخى از كشورها، مانند ايران قديم و هند چنين مسائلی وجود داشته است، ولى در اسلام وجود ندارد.
پوشش زن در اسلام اين است كه زن در معاشرت خود با مردان بدن خود را بپوشاند و جلوهگرى و خودنمايى نکند. آيات مربوطه همين معنا را ذكر مىكند و فتواى فقها هم مؤيد همين مطلب است و حدود اين پوشش در قرآن و منابع سنت آمده است. در آیات مربوطه لغت «حجاب» به كار نرفته است. آياتى كه دراینباره هست، چه در سوره مباركه نور و چه در سوره مباركه احزاب، حدود پوشش و تماسهای زن و مرد را ذكر كرده است، بدون آنكه كلمه «حجاب» را به کار برده باشد.
بیتردید، اسلام برخلاف جوامع مدرن غربی و نیز غربزدههای هوسباز، طرفدار برچیده شدن خودنمایی زنان در جامعه است. اسلام مخالف ورود زنان به مسابقه بیپایان در نشان دادن اندام خود و تحريك شهوات و هوسهای آلوده مردان است؛ از این رو حجاب جزئى از اين برنامه در مقابله با بهرهکشی ظالمانه از زنان به شمار می آید. اسلام میگوید کامیابیهای جنسى، اعم از آميزش و لذتگیریهای سمعى و بصرى و لمسى مخصوص به همسران است و به جز آن گناه و مايه آلودگى و ناپاكى جامعه است.
باید اذعان کرد، فلسفه حجاب موضوع مكتوم و پنهانى نيست، زيرا برهنگى زنان پيامدهايى، همچون تحریک دائم مردان، به ویژه جوانان را در پی دارد؛ تحريكى كه سبب كوبيدن اعصاب آنها و ايجاد هیجانهای بیمارگونه عصبى و گاه سرچشمه امراض روانى میشود. حال آنکه اسلام میخواهد مردان و زنان مسلمان روحى آرام و اعصابى سالم و چشم و گوشى پاك داشته باشند، و این یکی از فلسفههای حجاب است.
منبع: پرسمان شماره 14