جنگ و آغاز نظم نوظهور

🔹‌جنگ‌ها مهمترین عامل در تغییر هندسه نظم‌های منطقه‌ای و جهانی محسوب می‌شوند. نتایج جنگ در دوران کنونی که عصر گذار نظم بین‌المللی است، از اهمیت دو چندانی برخوردار است. جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران اسلامی (جنگ رمضان)، علاوه بر دارا بودن ویژگی‌های ترکیبی، دارای ابعاد و سطوح تاثیرگذاری بالا در سطح تمدنی با بازتاب‌های نظم بین المللی و منطقه‌ای است. به عبارت دیگر این جنگ تحمیلی، نه یک رویداد مقطعی، بلکه تجلی عینی یک تقابل ژرف تمدنی است.

🔹 ریشۀ اصلی این تهاجم را باید در «هراس ساختاری» آمریکا و رژیم صهیونیستی از یک حرکت تمدنی احیاگرانه ملت‌ها دانست که انقلاب اسلامی آن را بنیان نهاده است. حرکتی که به تعبیر امام شهیدمان در دوره جنگ دوازده روزه، پایه‌های آن بر چهار ستون استوار «دین»، «دانش»، «اتحاد» و «استحکام ساخت درونی» استوار گشته است.

🔹این جنگ را باید ادامۀ طبیعی و منطقی تاریخ پرفراز و نشیب مقاومت و استقلال‌خواهی ایرانیان، به ویژه در دوران پس از انقلاب اسلامی، در مواجهه با نظام استکبار جهانی خواند. از این منظر این جنگ را می‌بایست در چهارچوب یک نبرد بزرگ‌تر و کلان یعنی نبرد جهان بینی‌ها و اراده‌های تمدنی بازخوانی نمود.

🔹این تهاجم در بستر دوران گذار نظم بین الملل رخ می‌دهد. در دوره گذار، نظم قبلی فروپاشیده و نظم جدید هنوز شکل نگرفته و به عبارتی جهان در یک وضعیت ابهام راهبردی قرار دارد. وضعیتی که در آن قواعد مشخصی بر دنیا حاکم نیست و دنیا در وضعیت آشوب قرار گرفته است. سوال اساسی این است که در وضعیت گذار نظم و ابهام راهبردی، ایران اسلامی به عنوان یک قدرت نوظهور که از نظر فرهنگی و تاریخی ظرفیت تمدن سازی دارد، چه باید کند؟ آیا باید تسلیم شود یا مقاومت کند؟

🔹پرواضح است که مقاومت بهترین گزینه و راهکار تمدنی در جهان آشوبناک و ابهام راهبردی موجود است. مقاومت بی سابقه و پاسخ قاطع ایران به تجاوزات دشمنان جنایتکار و کودک کش، به فضل الهی منجر به یک توازن استراتژیک در منطقه در برابر رژیم سرکش صهیونی در منطقه خواهد شد که ایران اسلامی در آن، دارای ارتقاء قدرت در سطح منطقه شده و وزن ژئوپلیتیکی آن لنگر ثبات در منطقه خواهد شد.

🔹بنابراین اگر دست از مقاومت برداریم قطعا بازنده خواهیم بود. اما اگر مقاومت کردیم، آینده ساز و نظم ساز آینده منطقه و جهان خواهیم بود و هندسه‌ای نوین از قدرت و معنا را در منطقه و جهان ترسیم خواهیم کرد.

🔹 مقاومت امروز ملت ایران، سند زندۀ بلوغ و پختگی تمدنی است که پس از قرن‌ها، بار دیگر بر مدار هویت اصیل خویش ایستاده است. این جنگ اثبات می‌کند که آیندۀ ایران و پیروزی نهایی در گرو تداوم همان مسیر ایمان، وحدت و استقامتی است که امام شهیدمان ترسیم نموده‌اند.

🔹این جنگ، برای جهان پیام واضحی خواهد داشت: عصر هژمونی یکجانبه به سرآمده و نظم آیندۀ جهان، ناگزیر باید ظرفیت شنیدن صدای تمدن‌های مستقل و بازیگرانی، چون ایران اسلامی را داشته باشد که نه در پی سلطه، که در جست‌وجوی استقلال، عدالت و مشارکت در سرنوشت مشترک بشریت هستند. آنچه در این روز‌ها رخ می‌دهد، تنها دفاع از مرز‌های جغرافیایی نیست؛ بلکه دفاع از حق ملت ایران و همه ملت‌های آزاده در تعیین سرنوشت تمدنی خویش خواهد بود.