در ادامه ناکامیهای پی در پی آمریکا در مواجهه با معضل تنگه هرمز، دونالد ترامپ از توقف طرح موسوم به «پروژه آزادی» که به ادعای خود برای عبور کشتیها از این آبراه حیاتی به راه انداخته بود، خبر داد.ترامپ که تلاش داشت به نوعی بر شکست فاحش طرح خود سرپوش بگذارد، با سرهم کردن ادعاهای کذب همیشگی خود نوشت:«بر اساس درخواست پاکستان و دیگر کشورها و با توجه به موفقیت نظامی چشمگیری که طی عملیات علیه ایران به دست آوردیم و همچنین پیشرفت بسیار خوبی به سمت یک توافق کامل و نهایی با نمایندگان ایران، ما به توافق متقابل رسیدیم که محاصره با تمام قدرت باقی بماند، اما پروژه آزادی برای مدت کوتاهی متوقف شود.»
این در حالی است که ترامپ، همچون بسیاری از اقدامات خود که معمولاً با هیاهوی رسانهای و تبلیغاتی آغاز میشود، طرح «پروژه آزادی» را از صبح روز دوشنبه هفته جاری در تنگه هرمز به اجرا گذاشت، اما این طرح در همان ساعات اولیه با شلیک هشدار نیروهای مسلح ایران مواجه شد و تمامی کشتیهایی که به امید وعده ترامپ قصد عبور از تنگه هرمز را داشتند، به عقب بازگشتند
.
نیویورک تایمز روز گذشته در گزارشی نوشت:«کشتیها با حرف ترامپ از تنگه هرمز عبور نمیکنند و شرکتها برای اعزام کشتیهای خود تردید دارند؛ برخی میگویند پیشنهاد آمریکا برای متقاعد کردن آنها کافی نیست.» این گزارش نشان میدهد که اعتبار واشنگتن در میان فعالان تجارت دریایی به پایینترین سطح ممکن رسیده است.
روزنامه تلگراف نیز در گزارشی تأکید کرد:«کشتیرانی دنیا برای عبور از تنگه هرمز به طرح ترامپ اعتماد نکرده است.» به نوشته این رسانه، حتی با اسکورت نظامی، بسیاری از مالکان کشتی حاضر به عبور نیستند؛ زیرا خطرات عملیاتی و هزینههای بیمه همچنان بالاست و تا زمانی که تهدید ایران کاهش نیابد، بازگشت عادی تجارت از این مسیر بعید به نظر میرسد.
اداره عملیات تجارت دریایی انگلیس نیز در تازهترین ارزیابی خود، تنگه هرمز را «خطرناکترین نقطه جهان» نامیده است. این توصیف مقامات اروپایی، گویای واقعیتی است که ترامپ حاضر به پذیرش آن نیست: هژمون سابق در آبراههای استراتژیک غرب آسیا دیگر حرف اول را نمیزند و قدرت بازدارندگی ایران چنان تثبیت شده که طرحهای نظامی آمریکا پیش از اجرا شکست میخورند.
عقبنشینی ترامپ در قبال «پروژه آزادی» و توقف آن، پذیرفتن غیرمستقیم این واقعیت است که عبور از خط قرمزهای ایران هزینههایی فراتر از توان واشنگتن به همراه دارد. آنچه امروز شاهد آن هستیم شکست قطعی راهبردهای رژیم آمریکا است که میتواند نقطه آغازی برای تغییرات اساسی در معادلات قدرت منطقه باشد.