رئیس جمهوری اسلامی ایران پزکشیان، یکشنبه 9 شهریور بهمنظور شرکت و سخنرانی در دو اجلاس سازمان شانگهای و شانگهای پلاس که باحضور بیش از 30 کشور برگزار میشود عازم چین است. این سفر در شرایطی صورت می گیرد که سیر تحولات منطقه و جهان بر اهمیت و ضرورتهای این سفر افزوده است.
نخست تلاش همه جانبه برای توسعه روابط میان ایران و چین به عنوان دو کشوری است که دارای تمدنی کهن با اشتراکات بسیار هستند و عمر روابط آنها از عمر بسیاری از کشورهای جهان نیز بیشتر است. هر چند که گامهای مهمی برای نهایی سازی توافقنامه 25 ساله میان دو کشور برداشته شده و ایران به عنوان شاهراه کریدور یک جاده یک کمربند شناخته می شود، اما متاسفانه تاکنون بویژه در یک سال گذشته اقدامات لازم برای اجرایی سازی و نهایی سازی این توافق صورت نگرفته است. این سفر می تواند نقطه عطفی در نهایی سازی این توافق باشد که قطعا برای دو کشور دارای اهمیت بسیاری است. چین در سالهای اخیر تلاش کرده تا پیوند و نزدیکی میان کشورهای منطقه و ایران را نیز تقویت نماید که احیای روابط ایران و عربستان با میانجی گری پکن نمودی از این اقدام است که توانسته تاثیرات بسیاری بر همگرایی در منطقه داشته باشد. البته تهران خواستار آن است که پکن در حد ظرفیتها و جایگاه جهانی خویش برای نقش آفرینی در معادلات منطقه اقدام نماید که سفر کنونی رئیس جمهور میتواند مولفهای برای تحقق این مهم باشد.
مکانیسم ماشه و تحرکات آمریکا و اروپا علیه ایران با محوریت جنگ روانی و اقتصادی است و ارهکار آن نیز باید در فضای ادراکی و اقتاع سازی جامعه و نیز تعاملات موثر اقتصادی جستجو کرد. در کنار اصل تکیه بر داشته داخلی کشور و کشورهای همسایه، همگرایی با ساختارها و اتحادیههای منطقهای و جهانی همچون شانگهای ، بریکس و اوراسیا نقشی مهم در شکست این طراحی دشمن دارد.
دوم آنکه براساس گزارشهای منشتره، روز دوشنبه رئیس جمهور با پوتین همتای روس خود نیز دیدار خواهد داشت. ایران و روسیه معاهدهای 20 ساله را امضا کردهاند که بخشهایی از آن اجرا شده است. با این وجود محقق ساختن و سرعت بخشیدن به اجرای تمامی بندهای این توافق نیازمند توافقات و دیدارهای مقامات ارشد دو کشور است که سفر پزشکیان به چین و دیدار با پوتین میتواند گامی در این جهت باشد، بویژه اینکه غرب با سیاست تحریم و مداخله در امور قفقاز به دنبال اعمال فشار بر این کشورهاست که مقابله واحد با آن ضروری است.
سوم آنکه تقارن این سفر با اقدام غیر قانونی تروئیکای اروپایی( فرانسه، انگلیس و آلمان) در فعال سازی مکانیسم ماشه و نگاه واحد تهران، پکن و مسکو به نامشروع و غیر قانونی بودن این اقدام مولفهای مهم در روابط طرفین است. نشست پکن فرصتی است تا سه کشور در چارچوب نگاه شرقی در برابر رفتارهای متکبرانه و تنش آفرین غرب توافقاتی عملی حاصل نمایند. باید در نظر داشت که به رغم بازی رسانهای غرب برای تفرقه افکنی میان سه کشور در شرایط کنونی هر سه کشور با تهدیدات به نسبت یکسانی از سوی نظام سلطه مواجه هستند، چنانکه هر خدشهای به اقتدار و استقلال هر کدام وارد شود، دو کشور دیگر نیز ضررهای بسیاری خواهند دید. لذا پیوند آنان بیش از پیش الزام آور میسازد.
چهارم آنکه مکانیسم ماشه و تحرکات آمریکا و اروپا علیه ایران با محوریت جنگ روانی و اقتصادی است و راهکار آن نیز باید در فضای ادراکی و اقناع سازی جامعه و نیز تعاملات موثر اقتصادی جستجو کرد. در کنار اصل تکیه بر داشته داخلی کشور و کشورهای همسایه، تکیه بر ساختارها و اتحادیههای منطقهای و جهانی همچون شانگهای، بریکس و اوراسیا نقشی مهم در شکست این طراحی دشمن دارد. حجم مراودات تجاری ایران بیش از 30 میلیارد دلار در سال است که این رقم با توجه به ظرفیتهای ایران و سایر اعضا می تواند جهشی قابل توجه داشته باشد که قطعا در خنثی سازی تحریمها و شکست مکانیسم ماشه نقشی موثر خواهد داشت. نشست شانگهای در چین، فرصتی مناسب برای این مهم است تا در کنار آگاه سازی اعضا از رفتارها و سیاستهای خصمانه غرب که علیه کشورهای مستقل اعمال می شود، زمینه برای همگرایی بیشتر میان اعضا فراهم شود. نکته مهم آنکه بسیاری از اعضای شانگهای همچون ایران، روسیه، چین، هند و.. در کنار آنکه خود در جمع کشورهای تحریم شده قرار دارند، عضو بریکس نیز می باشند، لذا نشست شانگهای محلی مناسب برای تقویت بریکس است که این روزها تحت فشار آمریکا قرار دارد. سخنرانی رئیس جمهور در شانگهای پلاس با حضور 30 کشور مولفهای قابل توجه در مقابله با تحریمها و مکانیسم ماشه است.
پنجم آنکه سفر رئیس جمهور به پکن در کنار آنکه بعد دیگری از دیپلماسی فعال و نتیجه محور جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر مولفههای نوین و حقایق جاری بر نظام بین الملل می باشد، محلی مناسب برای ایجاد اشتراک نظر میان قدرتها و بازیگران نظم نوین جهانی برای بررسی مسائل مهمی همچون نسل کشی غزه، جنایات رژیم صهیونی در منطقه، محکوم سازی تجاوزگری رژیم صهیونی و آمریکا به ایران، طرح شوم نظام سلطه برای حفظ یکجانبه گرایی مخربش بر جهان، حذف سلطه دلار از اقتصاد جهانی و... می باشد. نشست شانگهای فرصتی مناسب برای کشورهای عدالت خواه و آزادی خواه است تا در برابر ماهیت تروریستی غرب و نیابتی آن یعنی رژیم صهیونیستی جبهه واحدی در ابعاد اقتصادی، سیاسی و امنیتی ایجاد نمایند. این امر زمانی بیشتر نمود می یابد که رفتارهای سازمانهای بینالمللی و سکوت و بی ارادگی آنها در باب مسائلی همچون نسل کشی غزه و تحریمها و رفتارهای خصمانه و آپارتاید علمی غرب و.... ضرورت تشکیل ساختارهای مستقل و کارآمد بر اساس نظم چند جانبه گرایانه را الزام آور میسازد.