در سایه عملیات روانی پیچیده رسانههای معاند و بازی تهدید نظامی، یک اتاق فکر آمریکایی حملات انتقامجویانه ایران در عینالاسد را تحلیل کرد و درباره توانمندیهای موشکی ایران هشدار داد. اندیشکده هادسون در اینباره نوشت: «در هشتم ژانویه ۲۰۲۰، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی یک حمله موشکی بالستیک هماهنگشده علیه پایگاه هوایی عینالاسد و یک تأسیسات نظامی دیگر انجام داد. این حملات که در چندین موج بین اواخر شب و اوایل صبح صورت گرفت، در ابتدا تلفات جانی فوری نداشت. رسانههای غربی این عملیات را عمداً محدود و کنترلشده توصیف کردند و نوشتند که سپاه به گونهای عمل کرده که ضمن وارد کردن خسارت، از آستانههایی که ممکن است موجب تشدید درگیری شود، عبور نکرده است.»
این اتاق فکر آمریکایی ضمن اذعان به توانمندی ایران در هدف گرفتن پایگاههای آمریکایی در منطقه، ادعا کرد: «نقشه ایران بر تغییر چشمانداز تهدید در منطقه و افزایش هزینه دفاع آمریکا از پایگاههای خود در برابر حملات موشکی احتمالی ایران متمرکز است. هنگامی که هزینه حفظ ساختارهای پدافند هوایی و موشکی در اطراف پایگاههای آمریکایی به سطحی غیرقابل تحمل برسد، نیروهای مستقر در آنجا به شدت آسیبپذیر میشوند. در چنین سناریویی، عاقلانهترین رویکرد واشنگتن، عقبنشینی و ترک منطقه خواهد بود.»
اندیشکده هادسون افزود: «پس از حملات آمریکا به تأسیسات هستهای ایران در ژوئن ۲۰۲۵، ایران یک حمله موشکی بالستیک محدود علیه پایگاه هوایی العدید در قطر انجام داد. اگرچه باتریهای پاتریوت از پایگاه محافظت کردند، اما هیچ ساختار پدافند هوایی و موشکی نمیتواند به طور نامحدود در برابر ویژگیهای برتری حمله و اثرات اشباع جنگ موشکی مقاومت کند. حملات موشکی بعدی ایران به احتمال زیاد شامل شلیکهای بیشتر و مدت زمان حمله طولانیتری خواهد بود. علاوه بر این، همه پایگاههای آمریکا در غرب آسیا از محافظت پدافند موشکی موجود در العدید برخوردار نیستند.»
به نوشته این اتاق فکر، بخشهایی از تأسیسات عین الاسد به مدت چهار تا هفت روز پس از حمله ایران بدون برق باقی ماندند. طی ۲۴ ساعت پس از حمله، دهها نظامی مستقر در پایگاه با تشخیص آسیبهای تروماتیک مغزی مواجه شدند. محلهای اصابت موشک شامل خوابگاهها، آشیانههای هواپیما و تأسیسات پشتیبانی عملیاتی بود. با اصابت اولین موشکها، بسیاری از نظامیان در معرض خطر قرار گرفته و مجبور شدند خود و دیگران را به سرعت به سمت پناهگاه منتقل کنند. چندین پناهگاه فروریخت یا آتش گرفت و ساکنان را مجبور کرد تا آنها را رها کرده و در جای دیگری به دنبال محافظت بگردند. حملات به مدت سه تا چهار ساعت ادامه یافت و پرسنل را در معرض امواج انفجار متعددی قرار داد.
هادسون در ادامه نوشت: «مدتها قبل از اصابت موشکها به عین الاسد، تحلیلگران از احتمال چنین حملهای هشدار داده بودند. پنج سال قبل از حمله، یک نشریه دانشگاهی نیروی هوایی ایالات متحده هشدار داده بود که نیروی موشکی بالستیک در حال گسترش ایران، به خطری مستقیم برای پایگاههای آمریکا در سراسر غرب آسیا تبدیل شده است. این ارزیابی تأکید میکرد که موشکهای ایران پتانسیل آن را دارند که پایگاههای هوایی، مراکز لجستیک، گرههای فرماندهی و بنادر تخلیه را در معرض خطر قرار دهند.»
این اتاق فکر با بیان اینکه ایران بزرگترین زرادخانه موشکهای بالستیک در منطقه را در اختیار دارد و به طور پیوسته در حال بهبود برد و دقت آن است، افزود: «این امر، فرض دیرینه در امان بودن نیروهای آمریکایی مستقر در خاورمیانه را از بین میبرد. این تحلیل بیشتر خاطرنشان میکرد که صرف حجم انبوه زرادخانه ایران میتواند کمبود نسبی دقت آن را جبران کند و به جمهوری اسلامی اجازه میدهد تا از طریق حملات مکرر به زیرساختهای ثابت، دفاعها را در هم بشکند.»
به نوشته این اتاق فکر آمریکایی، در سال ۲۰۱۹، گزارش آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا درباره قدرت نظامی ایران بیان کرد که تلاشهای ایران در گسترش موشکهای بالستیک به اندازهای پیچیده شده که نیروهای موشکی آن میتوانند حملات موشکی موفقی را علیه اهداف در سراسر منطقه، از جمله پایگاههای نظامی بزرگ، انجام دهند.
هادسون در خاتمه خاطر نشان کرد: «موشکهای بالستیک ایران صرفاً ابزار ارسال پیام نیستند، بلکه سلاحهای جنگی قابل استفادهای هستند که میتوانند به وسیلهای برای تحویل سلاحهای کشتار جمعی تبدیل شوند. آمریکا باید سطح حفاظت از نیرو در پایگاههای خود را ارتقا دهد. پناهگاههای محافظتی در عینالاسد برای مقاومت در برابر مهمات کوچکی، مانند راکت و خمپاره طراحی شده بودند، نه کلاهکهای موشک بالستیک. این پناهگاهها به احتمال زیاد در برابر اصابت مستقیم یک موشک بالستیک دوام نمیآوردند.»