کابوس پدافندهای غربی

موشک هایپرسونیک «فتاح» را باید یکی از مهم‌ترین نقاط عطف در تاریخ توان موشکی جمهوری اسلامی ایران دانست؛ سلاحی راهبردی که نه‌تنها موازنه قدرت نظامی در منطقه را تغییر داد، بلکه عملاً افسانه «پدافند نفوذناپذیر» رژیم صهیونیستی را نیز فرو ریخت.

در جریان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و همچنین عملیات‌های موفق مهرماه ۱۴۰۳، موشک فتاح با عملکردی کم‌نظیر توانست اهداف مهم دشمن را در فاصله بیش از ۴۰۰ کیلومتر با دقت بالا منهدم کند؛ عملکردی که تحلیلگران نظامی غربی نیز به ناچار آن را اعتراف کردند. این موشک نشان داد که دوران برتری مطلق سامانه‌های دفاع موشکی غربی به پایان رسیده است.

استفاده عملیاتی از نسل اول موشک‌های فتاح، نقطه آغاز فروپاشی یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های جنگ روانی رژیم صهیونیستی بود؛ یعنی القای نفوذناپذیری سرزمین‌های اشغالی. تصاویر و گزارش‌های میدانی از اصابت موفق این موشک‌ها به اهداف حساس، به‌وضوح نشان داد که سامانه‌های چندلایه پدافندی دشمن، در برابر نسل جدید موشک‌های ایران، عملاً کارایی خود را از دست داده‌اند. سردرگمی آشکار فرماندهان صهیونیست در مدیریت بحران و ناتوانی در رهگیری این موشک‌ها، خود گواهی روشن بر تغییر معادلات راهبردی منطقه بود.

فتاح چگونه کار می‌کند؟ موشک فتاح یک موشک هایپرسونیک پیشرفته است که از ترکیب دو فناوری کلیدی بهره می‌برد: 1‌ـ پیشرانه سوخت جامد در مرحله اول برای رسیدن به سرعت‌های بسیار بالا و 2ـ موتور موج انفجاری (Scramjet یا مشابه آن) در مرحله دوم برای حفظ و افزایش سرعت در جو.

این ترکیب به فتاح امکان می‌دهد تا با سرعتی فراتر از ۵ ماخ (چند برابر سرعت صوت) حرکت کند و همزمان در مسیر پرواز، مانورهای سنگین و پیش‌بینی‌ناپذیر انجام دهد؛ ویژگی‌ای که عملاً محاسبات سامانه‌های رهگیری را مختل می‌کند.

برخلاف موشک‌های بالستیک کلاسیک که مسیر پروازی نسبتاً پیش‌بینی‌پذیر دارند، فتاح می‌تواند در فاز نهایی پرواز، مسیر خود را تغییر داده و از زاویه‌ای غیرمنتظره به هدف اصابت کند. همین مسئله، رهگیری آن را حتی برای پیشرفته‌ترین سامانه‌های آمریکایی و صهیونیستی به یک مأموریت تقریباً غیرممکن تبدیل کرده است.

کارشناسان نظامی غربی، تولید و عملیاتی‌شدن فتاح را پاسخی مستقیم به افزایش تهدیدها علیه ایران و استقرار گسترده سامانه‌های موشکی آمریکا در منطقه ارزیابی کرده‌اند. از نظر برد، سرعت، قدرت مانور و توان نفوذ، فتاح در رده پیشرفته‌ترین تسلیحات راهبردی جهان قرار می‌گیرد و ایران را به جمع معدود دارندگان فناوری موشکی هایپرسونیک وارد کرده است. این دستاورد، نه‌تنها یک موفقیت فنی، بلکه یک پیام راهبردی روشن برای دشمنان جمهوری اسلامی ایران است، به این معنا که دوران مصونیت از پاسخ ایران به پایان رسیده است.

امروز فتاح تنها یک موشک نیست؛ بلکه نماد ورود جمهوری اسلامی ایران به نسل جدید جنگ‌های راهبردی و تثبیت یک بازدارندگی فعال و هوشمند است. بازدارندگی‌ای که نه بر پایه تهدید لفظی، بلکه بر توان واقعی، آزموده‌شده و عملیاتی بنا شده است. واقعیت میدانی نشان می‌دهد، دشمنان ایران بیش از هر زمان دیگری، با یک معادله جدید و پیچیده روبه‌رو شده‌اند: معادله‌ای که نام آن فتاح است.