نیویورکتایمز در نوشتاری تصریح میکند: ویژگی شاخص دوره دوم ریاستجمهوری «دونالد ترامپ»، راهبردی مبتنی بر سرعت، تهاجم و ایجاد اختلال مداوم بوده که در نهایت دولت او را دچار فرسودگی و آشفتگی کرده است. آنچه در ابتدا بهعنوان تاکتیک حسابشده برای تسلط بر فضای سیاسی و خنثیسازی مخالفان معرفی میشد، در عمل به زنجیرهای از بحرانها انجامیده که کاخ سفید بهطور فزایندهای از مهار آنها ناتوان به نظر میرسد.
این روزنامه آمریکایی مینویسد: ریشه این شیوه حکمرانی به مفهومی بازمیگردد که «استیو بنن» استراتژیست پیشین کاخ سفید از آن با عنوان «سرعت دهانه» یاد کرده بود. بنن با استفاده از استعارهای برگرفته از سلاح گرم، استدلال میکرد که بمباران مداوم فضای سیاسی با اقدامات و جنجالهای متعدد، توان تمرکز و سازماندهی مخالفان را از بین میبرد. این منطق از سوی حلقه نزدیک به ترامپ پذیرفته شد و بر این باور استوار بود که سرعت و شوک میتواند جایگزین انسجام، برنامهریزی و خویشتنداری شود.
این گزارش میافزاید طی یک سال گذشته، دولت ترامپ کوشیده است با حرکت شتابان و ایجاد همزمان بحرانهای متعدد، مخالفان را در وضعیت سردرگمی دائمی نگه دارد. اما بهگفته نیویورکتایمز، همین تاکتیک به فرسودگی خودساخته انجامیده است.
نیویورکتایمز تصریح میکند برخلاف بسیاری از ریاستجمهوریها که زیر فشار بحرانهای بیرونی پیشبینی نشده قرار میگیرند، دولت ترامپ عمدتاً خود خالق بحرانهایش بوده است! رسانه آمریکایی فهرستی از تصمیمها را برمیشمارد که به تشدید بیثباتی انجامیدهاند: اعمال تعرفههای دائماً متغیر، تهدید به تصاحب گرینلند از طریق فشار اقتصادی یا نظامی، پیگیری تحقیقات علیه رقبای سیاسی، تلاش علنی برای تحت فشار گذاشتن رئیس فدرال رزرو، و بیگانهسازی متحدان دیرینه آمریکا. این انتخابها تحمیلی نبودند، بلکه آگاهانه دنبال شدند.
رسانه آمریکایی با اشاره به فرهنگ مبتنی بر وفاداری افراطی و تملق در کابینه ترامپ تأکید میکند دولت ترامپ صرفاً با بحرانها دستوپنجه نرم نمیکند، بلکه خود به بحران تبدیل شده است!