1) این یادداشت، روایت فتح است. روایت پیروزی در جنگ تحمیلی هشت‌‌ماهه، و تاکید بر اهمیت شناخت درست از میدان. شرور‌ترین دشمنان بشریت، در این جنگ پیچیده، هر خباثت ممکن را به‌کار بستند تا ملت ایران نتواند چهل‌و‌هفت سالگی انقلاب خود را ببیند. اما همین شرارت‌ها (خیانت در وسط مذاکره، حمله غافلگیرانه، فشار اقتصادی حداکثری، و جنگ- آشوب نیابتی دی‌ماه)، موجب شد ملت ما این‌بار با انگیزه مضاعف در «نبرد اراده‌ها» به میدان بیاید.
2) تهدیدات دشمن، کار خود را کرد! یکی از کم‌نظیر‌ترین راهپیمایی‌ها، تقریبا نیم قرن پس از انقلاب اسلامی، رقم خورد. در شرافت ملت ایران و رهبر مقتدرشان، همین بس که دشمنان‌شان، خبیث‌ترین شیاطین هستند. اسناد رسوایی جزیره فحشا، نشان می‌دهد که یهودیان منحرف (رژیم و لابی صهیونیستی/ بانیان قتل‌عام 70هزار نفر در غزه) چگونه افسار برخی زمامداران آمریکایی را به‌ دست گرفته‌اند. کدام سند برای درستی مسیر، بالاتر از این که دشمنان عنود ایران، مجرمان و شیاطین بین‌المللی هستند. این، ادامه راه پیامبران الهی است که خداوند درباره دشمنان‌شان خبر داد: «وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ وَكَفَى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصِيرًا»؛ «وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا».
3) تئوری‌های رایج می‌گوید هیجان انقلاب‌ها، پس از چند ماه یا حداکثر چند سال فروکش می‌کند. اما انقلاب اسلامی، همچنان که در اصل تکوین، معجزه بود، در تداوم و طروات بعد از نیم قرن هم به معجزه می‌ماند. ملت مستضعفی که دو قرن تحقیر شده بود کجا، و ابرقدرت‌های یاغی جهان کجا؟! نیروهای نظامی و اطلاعاتی محدود ایران کجا، و پنتاگون و ناتو و سیا و موساد و ‌ام‌آی‌سیکس کجا؟ کدام محاسبه و معادله متعارف می‌تواند وقوع آتشفشان را در «جزیره ثبات» و «ژاندارم منطقه» آمریکا توضیح دهد؟ یا تحلیل کند که چگونه یک ملت، به مدت نزدیک به 50 سال توانسته، توطئه‌های 
نو به نوی قدرت‌های متخاصم را به شکست بکشاند؟ اگر این، اقتداری پویا و پیشرو نیست، پس چیست؟ یک ملت ضعیف، اگر قدرتمند نشده باشد، چگونه می‌تواند پوزه قدرت‌ها را بارها به خاک بمالد، در حصار تحریم‌ها درجا نزند و در انواع فناوری‌های پیشرفته سرآمد شود؟ کدام انقلاب، قدرت بسیج‌کنندگی (Mobilization) در این مقیاس گسترده را دارد. کجای تاریخ می‌توان سراغ گرفت که یک ملت تحریم‌شده، بتواند فناوری هسته‌ای را بومی کند، موشک‌ هایپرسونیک بسازد و پهپادهایی تولید کند که آمریکا مجبور شود از روی همان‌ها، کپی کند؟! یا در اوج تحریم‌ها بتواند سوخت 20درصد مورد نیاز رادیودارو تولید کند و پالایشگاه‌هایی مثل ستاره خلیج‌فارس بسازد که تاسیس آنها، در انحصار کارتل‌های جهانی بوده است؟ اینها، تنها گوشه‌ای از عظمت کار امام خمینی(ره) و امام خامنه‌ای(حفظه‌الله‌تعالی) به عنوان نائب امام زمان‌(عج) است و «باش تا صبح دولتش بدمد- کاین هنوز از نتایج سحر است».
4) کشور ما سال‌هاست درگیر جنگ تحمیلی است. تهدید نظامی، با همه حساسیتش، بخشی از ماجراست و همواره باید در مقابل این تهدید، آماده بود. اما ضمنا نباید، در دام خطای محاسباتی که دشمن می‌خواهد، افتاد. تداوم تهدید، بازی دشمن برای به حاشیه‌راندن اولویت‌های راهبردی در حوزه سیاستگذاری و مدیریت اجرائی است. در برابر تهدید دشمن باید هوشیار بود، اما نباید فریب خورد و از تدبیر و تمهید پیشرفت و عدالت به عنوان راهبرد اصلی غافل ماند.
5) در موضوع تهدید نظامی، ضمن اینکه دائماً تدارک می‌کنیم و دست‌ به ماشه هستیم، از آسیب‌پذیری بالای دشمن خبر داریم. در این‌باره، فقط چند سند از هزاران تحلیل را که در محافل غربی و عبری منتشر شده، مرور کنید:
- شبکه فاکس‌نیوز: ناوهای آمریکا، اهدافی بسیار جذاب برای ایران هستند.
- سرتیپ مارک کیمیت، معاون وزارت خارجه در دولت بوش: پایگاه‌‌های آمریکا، در برابر قدرت موشکی ایران آسیب‌‌پذیرند.
- لری جانسون افسر سابق سیا: ایران قادر است پایگاه‌‌های آمریکا را در هم بکوبد. ایران در واکنش به هرگونه اقدام نظامی آمریکا، بلافاصله تنگه هرمز را می‌‌بندد و به تمام پایگاه‌‌های آمریکا در خلیج‌‌فارس حمله خواهد کرد؛ مجموعا 8 یا 9 پایگاه بزرگ. ما نمی‌‌توانیم موشک‌‌های آنها را رهگیری کنیم، همچنان که اسرائیل را حسابی کوبیدند.
- اسکات ریتر افسر سابق پنتاگون: ایران می‌تواند آسیب‌‌های هولناکی به ناوگان و پایگاه‌‌های آمریکا بزند. ایران، شاه منطقه است، همین و بس. همچنین، می‌تواند تولید انرژی را در منطقه متوقف کند و توانایی وارد کردن آسیب وحشتناک به پایگاه‌‌ها را دارد، از جمله کشتن هزاران نیروی آمریکایی و نابودی ناو هواپیمابر.
- روزنامه اسرائیل‌هیوم: غرق کردن ناو آمریکا، دستاورد تاریخی برای ایران خواهد بود.
- نیویورک‌‌تایمز: ایران، دشمنی با عمق راهبردی، نفوذ منطقه‌‌ای و توان ضربت متقابل است؛ ترکیبی که می‌‌تواند یک حمله محدود را به بحرانی غیر‌قابل‌ کنترل تبدیل کند. ترامپ، قادر به تحمل تلافی دردناک ایران نیست.
- وال‌‌استریت‌ژورنال: آمریکا می‌‌داند انتقام ایران، این‌بار گسترده و نامحدود خواهد بود. ایران ۲‌هزار موشک بالستیک دارد که سراسر خاورمیانه را پوشش می‌دهند. همچنین موشک‌های کوتاه‌‌برد که می‌‌توانند پایگاه‌‌های ما در خلیج‌‌فارس و شناورها در تنگه هرمز را هدف بگیرند. موشک‌‌های کروز ضد کشتی، قایق‌‌های تندروی اژدر‌افکن و شمار زیادی پهپاد را هم اضافه کنید.
- نشنال‌اینترست: ۳۱ پایگاه آمریکا، در تیررس موشک‌‌های ایران است. این زرادخانه موشکی، کابوس و تهدیدی جدی است که محاسبات نظامی را تحت تأثیر قرار می‌‌دهد و شامل موشک‌های خرمشهر، سجیل، عماد، قدر-۱۱۰، فتح-۱، قاسم و خیبرشکن است که برد آنها تا 2800 کیلومتر متغیر است. 
- ریچارد ‌هاس، رئیس سابق شورای روابط خارجی آمریکا: جنگ با ایران کار ساده‌‌ای نیست، چراکه انواع توانمندی‌‌ها را برای تلافی‌های گوناگون دارد. یک جنگ گسترده، آخرین چیزی که ترامپ می‌‌خواهد.
- بنیاد آمریکایی اوپن دموکراسی: گزینه‌های ایران برای تلافی، فوق تصور ترامپ و نتانیاهو است.
- روزنامه معاریو: ما نمی‌‌توانیم ایران را که امپراتوری منطقه‌‌ای است، شکست دهیم. حتی آمریکا می‌‌داند که مطیع‌کردن چنین کشوری غیرممکن است. تاریخ نشان می‌‌دهد که این امپراتوری، چقدر پیچیده است.
- ویل شرایور تحلیلگر آمریکایی: شکست آمریکا مقابل ایران، مهیب‌‌تر از شکست مقابل یمن خواهد بود.
- یو‌اس‌ریویو: آمریکا از جنگ با یمن ‌گریخت، ایران قدرتمند که جای خود دارد.
-‌ هایموویچ، ژنرال صهیونیست: در صورت انجام هر حمله‌‌ای از سوی آمریکا، ایران، حمله تلافی‌‌جویانه‌‌ای ضد اسرائیل انجام خواهد داد. قابلیت‌‌های ایران طی ماه‌‌های اخیر به شکل قابل‌توجهی افزایش یافته و واقعیت بسیار پیچیده‌تر از چیزی است که دیده می‌‌شود. ایرانی‌ها، در این حوزه ابر قدرت هستند و به شکل قابل‌توجهی بر تولید موشک متمرکز شده‌اند.
- روزنامه معاریو: تهدید‌های ایران به آغاز حملات موشکی گسترده در خاورمیانه در صورت حمله آمریکا، اصلی‌‌ترین عاملی بود که دولت آمریکا را به انتخاب مسیر مذاکره به جای گزینه نظامی سوق داد.
- الستر کروک، دیپلمات پیشین انگلیسی: تهدیدهای تند علیه ایران، یک بلوف بسیار بزرگ است و هیچ راه خروج واقعی‌ در آن دیده نمی‌شود. ترامپ می‌‌خواهد خود را قاطع، قدرتمند و شکست‌‌ناپذیر نشان دهد، اما ایران، این بازی را نمی‌‌پذیرد. کارشناسان نظامی خود آمریکا و فرماندهان سابق، این را خیلی صریح می‌‌گویند. یکی از ژنرال‌‌های بسیار ارشد چندی پیش گفت: «نه قربان، ما نمی‌‌توانیم ایران را شکست دهیم. ما پول و تجهیزات بیشتری داریم، اما ایرانی‌‌ها مغز بیشتر و استراتژی بهتری دارند.» ناو‌های آمریکا، مثل یک پیناتای شناور بزرگ هستند؛ هدف بسیار آسان، بسیار آسیب‌‌پذیر و بسیار وسوسه‌‌انگیز برای موشک‌های ایرانی.
6) گفته‌اند «الحربُ خُدعه». جنگ، ابعاد دیگری هم دارد که باید درست فهمیده شود؛ از جمله جنگ اقتصادی، جنگ رسانه‌ای و جنگ شناختی. دولت و دیگر دستگاه‌ها نمی‌توانند از معابر شبیخون دشمن در این عرصه‌ها غفلت کنند. 

در ماجرای کودتای آمریکایی- صهیونیستی اخیر، برخی مقامات صهیونیست و آمریکایی، بارها اعتراف کردند که کارفرمای آشوب بوده‌‌اند، چنان‌که ترامپ گفت: «ایران به‌خاطر ما به آشوب کشیده شد». اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری وی نیز در پاسخ به مجری پنل مجمع اقتصاد جهانی گفت: «ترامپ و دفتر او (OFAC) دستور دادند حداکثر فشار بر ایران اعمال شود و در ماه دسامبر اقتصاد آنها با کمبود دلار ضربه خورد. این یک جنگ اقتصادی، بدون شلیک حتی یک گلوله بود». عجیب اینکه دموکرات‌ها نیز درباره جنگ اقتصادی با ترامپ هم‌داستان بوده‌اند. پلوسی رئیس سابق مجلس نمایندگان، در حاشیه کنفرانس مونیخ گفت: «از فشار اقتصادی می‌‌توان استفاده کرد. این اقدامات از قبل هم در حال اجرا بوده. موضوع، تهدید نظامی و جنگ نیست. امیدوارم اقدامات نظامی بیشتر برای این باشد که اقتصاد ایران را ضعیف کنیم. حکومت ایران در بین مردم، حامی دارد و باید کاری کنیم که آنها، فشار را حس کنند».
7) بسیار مهم است که مدیران و برنامه‌ریزان، مراقب باشند در اتخاذ تدابیر اقتصادی، در زمین دشمن بازی نکنند و به جای سخت‌گرفتن بر رانت‌خوران و اخلالگران، سیاست‌های ناکام تعدیل اقتصادی را برنگردانند. برخی تصمیمات غلط، زمینه‌ساز موج‌سواری دشمن طی فتنه اخیر شد. نباید در حالی که برخی سودجویان، از بازگرداندن یکصد میلیارد دلار ارز صادراتی استنکاف می‌کنند، کسری‌ها را از مسیر فشار بر مردم جبران کرد.
8) رئیس‌جمهور محترم، دیروز در جشنواره فارابی گفت: «حوادث اخیر، بسیار تلخ و غیرقابل تصور بود. چرا باید جوان‌‌های ما گول بخورند؟ چرا باید مساجد و خانه‌‌ها را آتش بزنند؟ باید علت‌یابی شود». دغدغه مهمی است. از دشمن که انتظاری نیست، اما برخی نادوستان در این جنایت و خیانت شریک بودند. چه، زمانی که آدرس گمراه‌کننده اعتماد به ترامپ (پاره‌کننده توافق قبلی) را دادند و دولت را از اجرای تدابیر مستقل باز داشتند، و چه، دوره‌هایی که بذر بدبینی و بی‌اعتمادی و ناامیدی را در افکار عمومی پاشیدند. یکی از افراطیون مدعی اصلاحات، در اوج کرونا اذعان کرد: «وظیفه ما کارمندان ‌بخش پروپاگاندای دولت ‌ترامپ، جانسون، نتانیاهو و سعودی، نابودی ایران و ایرانیان است. وظیفه ما وحشت‌‌‌افکنی است تا با فروپاشاندن سازمان اجتماعی، مردم را به خشونت جمعی بکشانیم. گمان باطل نکنید که ما مخالف سیاسی و... هستیم. ما تشنه مرگ و خون مردم ایرانیم. کاری را که شدید‌ترین تحریم ‌‌ها نتوانست با ایران انجام دهد، ما موظفیم انجام دهیم». به این خیانت باید گشوده ماندن معبر شبیخون دشمن از بستر فضای مجازی را هم اضافه کرد. خون بیش از 2400 شهید فتنه اخیر بر دوش مدیران کاهل و قاصر یا مقصر سنگینی می‌کند.
از سوی دیگر، شاید هیچ گلایه‌ای بالاتر از همین گلایه‌ای نباشد که آقای پزشکیان در استان گلستان عنوان کرد: «اینکه یکی به اسم اصلاحات ادعا کند حاکمیت خودش این کارها را [در دی‌‌ماه] کرده، این خیلی بی‌انصافی است. آیا عقلانی است که بپذیریم ما خودمان بازار و مسجد و آمبولانس را به آتش بکشیم؟ چه حرفی است از کسی که می‌‌آید به اسم اصلاحات، به اسم روشنفکری، حرفی را می‌‌زند که دشمن دلش می‌‌خواهد؟ ترامپ و نتانیاهو بگویند که شما بروید آتش بزنید، ما می‌آییم!».
9) اما پایان این روایت را به تحلیل «الستر کروک» دیپلمات سابق و افسر سابق MI6 انگلیس اختصاص می‌دهیم که اخیرا گفت: «آمریکا و اسرائیل، از هوشیاری مردم ایران شکست خوردند. ایران، هژمونی نظامی و فناوری آمریکا و اسرائیل را در خاورمیانه را به چالش کشیده و بزرگ‌‌ترین غافلگیری را برای سیا و موساد به ارمغان آورد. فاز اول در ژوئن بود که یک حمله غافلگیرانه بود، چون ترامپ اعلام کرده بود مذاکرات ادامه پیدا می‌کند... بعد از چند روز، اسرائیل از ترامپ خواست که آتش‌‌بس ترتیب بدهد، چون به شکل بی‌سابقه‌ای مورد حمله قرار گرفته بودند و سیستم‌‌های دفاعی‌‌شان در برابر حملات موشکی ناکافی بودند. دوره اخیر هم، یک حمله متفاوت بود؛ این‌بار، ورود شورشی‌های آموزش‌‌دیده به ایران. برخی در اردوگاه‌‌های آلبانی و کردستان عراق، آموزش‌دیده بودند؛ سازمان مجاهدین خلق و دیگران. به آنها گفته شده بود کجا بروند و چه‌کار کنند. اما راهنمای عملیات‌، کمی غیرمنتظره بود. فکر می‌‌کردند کار آسانی است. با یک عملیات نظامی کوچک وارد می‌‌شوند، به شورشی‌‌ها کمک می‌‌کنند و دولت فرو می‌‌پاشد. این هدف هم شکست خورد که دومین غافلگیری بزرگ اسرائیل و آمریکا بود. ایران، پیام قوی فرستاد که این، یک حمله خارجی سازمان‌‌یافته بود، نه اعتراض مردمی. آمریکا و غرب، مجبور شدند استراتژی‌ را تغییر بدهند و بعد از شکست عملیات، برگشتند به فشار اقتصادی و دیپلماتیک... ترامپ فکر می‌‌کند با فشار حداکثری و تهدید جنگ می‌‌تواند توافقی بهتر از برجام را بگیرد. اما ایران دیگر مثل سال ۲۰۱۵ نیست و شروط‌ خودش را دارد: رفع کامل تحریم‌‌ها، تضمین عدم خروج دوباره آمریکا از توافق، و به‌رسمیت شناختن حقوق هسته‌‌ای صلح‌‌آمیز ایران. تهدید نظامی آمریکا دیگر کار نمی‌‌کند. بعد از حمله موشکی به اسرائیل، همه می‌‌دانند که ایران واقعاً می‌‌تواند ضربه سنگینی بزند».

این روز‌ها ماجرای مونیخ خیلی محل بحث و شوخی در فضای مجازی بود و هنوز هم است. از اینکه خودشان صریحاً اعلام کردند برای دعوت از سیاهی لشکر ده‌ها اتوبوس فرستاده شد، به آنهایی که پول سفر نداشتند هزینه سفر داده شد، از آنها خواسته شد هر کس تا حد توان دوستان غیر‌ایرانی خودشان را هم به این تجمع بیاورند، از شادی و پایکوبی و بزن و بکوب در مسیر در حالی که ادعا می‌کردند عزادارند و به همین دلیل مغازه‌های ایران را به دلیل ادامه روند خرید و فروش محکوم و تهدید می‌کردند، از اینکه به رغم همه این تمهیدات و تهدیدات، یک هشتم فضای سخنرانی رضا پهلوی را هم نتوانستند پر کنند و مجبور شدند از تصاویر و فیلم‌های با نمای کلوزآپ استفاده کنند و فیلم‌ها و تصاویر از بالای خبرگزاری‌ها به شدیدترین وجهی موجب آبروریزی آنها شد، از پاسخ لیندسی گراهام سناتور ارشد جمهوریخواه به کریستین امانپور که آیا حاضر است حمایت خود را از رضا پهلوی اعلام کند و «نه»‌ی غیرمنتظره او که سلطنت‌طلبان را بشدت خشمگین کرد، از قرار گرفتن رضا پهلوی پشت حصار شیشه ضدگلوله در جمع هوادارانش و... از بسیاری حاشیه‌های ریز و درشت دیگر فیلم و توییت و ریلز و پست‌های شبکه‌های مجازی فراوانی وجود دارد. اما، من به هیچ کدام اینها کاری ندارم. راستش را بخواهید حتی گاهی از اینکه این هموطنان ضد انقلاب ما پولی برای سفر نداشته‌اند و برای آنها اتوبوس گرفته‌اند یا اینکه غذایشان در بین راه نان و پنیر و خیار بوده است و در فضای مجازی تحقیر می‌شوند، ناراحت هم شده‌ام و می‌شوم. اما، دو چیز از این ماجرا‌ها برایم خیلی سخت و آزاردهنده است. یکی اینکه عده‌ای از آنها پرچم کشورشان را با پرچم امریکا و به خصوص اسرائیلی گره زده‌اند که از ابتدای امسال تا همین چهل روز پیش صریحاً کارش کشتن مردم و زنان و کودکان بوده است و این بار حتی نه در لفافه که با صراحت اعلام کرده است که باید تلاش کنیم بیش از این به مردم ایران و حتی روستاییانی که به جمهوری اسلامی وفادارند فشار بیشتر اقتصادی و معیشتی بیاوریم تا دست از حمایت از نظامشان بردارند؛ امریکا و اسرائیلی که این سال‌ها و ماه‌ها به خصوص در غزه و فلسطین نشان دادند دست همه جانیان و آدمکشان و کودک‌کشان تاریخ را از پشت بسته‌اند و به هیچ قانون بین‌المللی و اخلاقی و انسانی متعهد نیستند وحتی حاضرند برای نفت و انرژی خود رئیس‌جمهور قانونی یک کشور را بدزدند و به کشور خودشان ببرند و زندانی کنند.

بله، می‌شود از جمهوری اسلامی به هر دلیل ناراحت و حتی متنفر بود، اما وجدان انسانی و حداقلی خود را هم حفظ کرد، کما اینکه بسیاری از بازماندگان رژیم شاهنشاهی و دربار و حتی نزدیکان سابق رضا پهلوی این روز‌ها و هفته‌ها مصاحبه کردند و پیام دادند و از کسانی که دشمن خونخوار و تجزیه‌طلب ایران را برای کشتن مردم میهنشان فرا می‌خوانند ابراز انزجار و تنفر کردند.

موضوع دوم ادبیات – ادبیات؟! – سراسر وحشیانه، فحاشانه و هتاکانه و رکیک اکثر قریب به اتفاق هواداران نوۀ دیکتاتور تبعیدی است که چه در خیابان‌های اروپا و میدان خالی مونیخ و چه در فضای مجازی است که در پاسخ به هر پیام و کامنت و نظری به کار می‌برند که کوچک‌ترین تنافری با خودشان داشته باشد، حتی اگر از دیگر گروه‌های ضدانقلاب، اما غیرسلطنت‌طلب باشند.

فیلمی که منتشر شد که در آن خانمی که اتفاقاً در مونیخ حاضر شده بود، اما به مردکی که پرچم اسرائیل را دست گرفته بود، گلایه مؤدبانه‌ای با «قربانت بشوم» و «عزیزم» می‌گفت و مردک هتاک با بی‌شرمی به او فحش می‌داد و می‌گفت: در کل دنیا تنها کشوری – کشوری؟! - که از ما حمایت می‌کنه اسرائیل است. آن خانم می‌گفت: این کار‌ها را می‌کنی که می‌گویند موساد پشت سر ماست؛ و مردک فحاش می‌گفت:. اصلاً من خودِ موسادم؛ من خودِ اسرائیلم!

این رفتار شنیع البته به صورت کاملاً سازماندهی شده و تشکیلاتی در فضای مجازی هم وجود دارد و پای هر توییت و پیام و پستی که ذره‌ای با تمایلات آنها همخوانی نداشته باشد حتی اگر از ضدانقلاب باشد، با رکیک‌ترین و ناموسی‌ترین فحاشی‌ها مقابله می‌کنند تا او را از میدان به‌در کنند. در خود ایران هم دیدیم با آن مادر بزرگواری که از راهپیمایی برگشته بود و به سمت خانه‌اش می‌رفت، با چه فحاشی‌های رکیک و بی‌شرمانه‌ای مقابله کردند.

تصور کنید، حتی اگر تصور کاملاً محالی باشد – که روزی روزگاری این دست نامردان و به قول مولا امیرالمؤمنین علیه‌السلام «اشباه الرجال» قدرت را به دست بگیرند. نه نه، تصورش هم بسیار مشمئزکننده و ناراحت‌کننده است. رها کنیم.