قدرت ناکافی

«فارن افرز» نوشت: «بسته شدن تنگه هرمز و ناتوانی آمریکا در بازگرداندن جریان عادی کشتیرانی، توجه جهانی را به یک واقعیت مهم جلب کرده است؛ اقتصاد جهانی تا چه اندازه به عبور آزاد کشتی‌ها از آبراه‌های راهبردی وابسته است و این آزادی تا چه حد شکننده شده است. بحران تنگه هرمز تنها آخرین نشانه از پایان تدریجی دوره‌ای است که در آن دریا‌ها تقریباً آزاد و بدون مانع برای تجارت جهانی بودند.

تحولات فناوری و تغییر الگو‌های تجارت جهانی موجب شده است توانایی واشنگتن برای کنترل مناطق ساحلی و آبراه‌های حساس کاهش یابد. ایالات متحده دیرهنگام متوجه شده که قدرت نظامی آن دیگر برای حفظ جاه‌طلبی‌های جهانی‌اش کافی نیست. یکی از مهم‌ترین دلایل این تحول، گسترش فناوری‌های ارزان و مؤثر نظامی است. امروزه پهپاد‌های ارزان‌قیمت، موشک‌های دوربرد و سامانه‌های حمله دقیق می‌توانند شناور‌ها را در فواصل بسیار دور هدف قرار دهند.

اقتصاد جنگ نیز تغییر کرده است. جهان ممکن است وارد دوره‌ای شود که در آن به‌جای «دریا‌های آزاد»، با «دریا‌های دروازه‌دار» مواجه باشیم؛ یعنی مناطقی که عبور از آنها نیازمند توافق‌های سیاسی، پرداخت هزینه‌های اضافی یا حتی دریافت حفاظت نظامی باشد. در چنین نظمی، شرکت‌های کشتیرانی ناچار خواهند شد ریسک‌های ژئوپلیتیکی را مانند هزینه سوخت و شرایط آب‌وهوایی در محاسبات خود لحاظ کنند.»