مرهم دردهای بزرگ ما تویی!

مولاجان! می‌دانم که شما هم برای فراق یار دیرینتان دلتنگید! رهبری که بیش از هر صفتی، جان ما بود! رهبری که تقویم‌هایمان زنده بود به روزهای دیدنش از لحظه سال تحویل، فروردین امام رضا(ع)، اردیبهشت کتاب تا خرداد امام خمینی(ره)!
رهبری که در انتهای خیابان فلسطین بود و در ابتدای خط مقدم مبارزه با صهیون! یا صاحب‌الزمان(عج) ین روزها که گذرمان به خیابان انقلاب که می‌افتد هر چند قدم، قدی از غم، خم می‌شود؛ باورمان نمی‌شود که در و دیوار شهر پر شده از عکس‌های رهبری! 
ای گل نرگس مرهم همه دردهای بزرگ ما تویی! بیا و این انتظار را پس بزن! ای حضور گمشده‌ی ما! در این سکوت طولانی، تمام رمق جانمان در پی یک نسیم از حضور توست. آن سایه‌ای که از آن دم می‌زنند، سایه‌ی یک جنگ نیست، بلکه سایه‌ی دوری شماست که با آمدن تو، از میان خواهد رفت؛ بیا ای روشنایی گمشده‌ی ما، بیا تا سیاهی ظلم به روشنی عدالت تو نابود شود.