در شماره پیشین ماجرای ورود «میرحسینموسوی» به انتخابات ۱۳۸۸ را از زبان «اسحاق جهانگیری» شرح دادیم. انتخاباتی که صندوقهای آن پس از اعلام نتایج به دستور سران فتنه به آتش کشیده شد و آنها حاضر به پذیرش نتیجه انتخاب مردم نشدند. ادعای تقلب در خاطرات اسحاق جهانگیری و در کتاب خاطراتش با عنوان «در اندیشه ایران» اینگونه بیان شده است:
«در دوره اعتراضها به انتخابات ۸۸ آقای اژهای وزیر اطلاعات بود، از دفتر ایشان با من تماس گرفتند و قرار ملاقاتی را هماهنگ کردند. این تماس قبل از خطبههای نمازجمعه رهبری در خرداد ۸۸ بود، من آن چند روز بیرون تهران و در سفر بودم روز شنبه ۳۰ خرداد ماه به دیدار آقای اژهای رفتم. در آن جلسه ایشان گفت که در مجمع تشخیص بحث شده که هر کس ادعایی درباره تقلب دارد تا آخر بررسی شود. شما هم در جایی گفتهاید در انتخابات تقلب شده است. اگر مستنداتی در این مورد دارید در اختیار من بگذارید تا پیگیری شود.
من و جمعی از دوستان در کرمان بعد از زلزله بم خیریهای راه انداخته بودیم. آقای «مهدی نواب» که پیشتر معاون من در وزارت صنایع نیز بود، در سرکشی به خیریه متوجه تعرفههایی شده بود که در دست مردم بم بود و در خانهها مینوشتند. من ماجرا را برای مهندس موسوی تعریف کرده بودم و به آقای اژهای هم گفتم علاوه بر آن دوستی از جیرفت با من تماس گرفت و گفت که چند نفر از مدیران شهرستان یک صندوق رأی را به خانه یکی از مدیران شهرستان میبرند و زمانی که مشغول نوشتن تعرفهها بودند، یکی که با آنها همدل نبود با یکی از دوستانش تماس میگیرد و به دادستان خبر میدهد و این افراد را همانجا در حال نوشتن تعرفهها دستگیر میکنند. این موارد را به آقای اژهای گفتم و ایشان نیز یادداشت کردند. واقعیت این است که من هنوز این موارد را که اتفاقاً در این انتخابات کم نبود، در نتیجه انتخابات تعیینکننده نمیدانستم و نمیدانم در همین جمع کوچک در شهر جیرفت پنج نفر که رفیق هم بودند نتوانستند در یک صندوق دست ببرند و یک نفر که مخالف بود بساط را به هم زد. در جریان انتخابات افراد متنوعی از مسئولان صندوق و معتمدین محلی و نماینده کاندیداها در پای صندوقها حضور دارند، لذا امکان تقلب گسترده پای صندوق را از بین میبرد و جمعبندی من این است که در انتخابات ایران تقلب تعیینکننده اتفاق نمیافتد.
به نظرم باید به موضوع تخلفات قبل از تبلیغات و در زمان تبلیغات توجه دقیقتری شود. مثل ماجرای سود سهام عدالت که در آستانه انتخابات توزیع شد و تخلف بود و در ادامه دربارهاش میگویم؛ همچنین شورای نگهبان این گونه نشان داده بود که اکثریت آن حامی احمدینژاد است و علاوه بر مواضع حمایتگونه برخی اعضا، در اجتماع انتخاباتی احمدینژاد در مصلای تهران دو نفر از اعضای این شورا آقایان غلامحسین الهام و ابراهیم عزیزی شرکت کردند که آقای الهام سخنرانی هم کرد. این تخلفات به نظرم موضوعات مهمی هستند که باید به آنها به عنوان زمینههای وقایع سال ۱۳۸۸ نگاه شود.
علاوه بر اینها یکی از موضوعات دیگری که به بحرانهای پس از انتخابات ۸۸ دامن زد، شیوه تخریبی احمدینژاد در تبلیغات انتخاباتی بود و از ابتدا همان راهی را رفت که در انتخابات ۸۴ در پیش گرفته بود. احمدینژاد مجدداً با حمله به هاشمیرفسنجانی و خانواده او، رقبای اصلی انتخاباتیاش را برآمده از جریان آقای هاشمی دانست و مجدداً تلاش کرد دوگانه انتخابات ۸۴ را احیا کند. در این مسیر نیز روشهایی غیر اخلاقی را در مناظرهها به کار بست که به شدت یافتن فضای قطبی شده انتخابات دامن زد.»