در حاشیه همین رویدادها، کریستین امانپور، خبرنگار سیانان، مصاحبهای با ربع پهلوی انجام داد که ضربه سنگینی به جریان سلطنتطلب وارد کرد. امانپور سوالات ساده اما گزندهای پرسید: چرا هواداران پهلوی فحاشی میکنند؟ چرا نمیتوانی ائتلاف پایداری شکل بدهی؟ چرا حلقه اطراف تو بسته است؟ و چرا پایگاه تو بیش از آنکه در میدان باشد، در شبکههای اجتماعی است؟ او به رضا پهلوی یادآوری کرد که قبلاً ادعا کرده بود ۵۰ هزار نفر از نیروهای سرکوب به او خواهند پیوست، اما مردم بیرون آمدند و خبری از آن نیروها نبود و مردم کشته شدند. پاسخهای پهلوی کلی و قابل پیشبینی بود، اما واکنش هوادارانش به این مصاحبه فاشکننده بود. حملات سازمانیافته و توهینهای جنسیتی به امانپور در شبکههای اجتماعی، تصویری خشن و غیردموکراتیک از این جریان به نمایش گذاشت.
کنفرانس امنیتی مونیخ هر ساله میزبان چهرههای سیاسی بینالمللی است، اما امسال حاشیههای آن بیش از متن خبرساز شد. در سایه این نشست، جریانهای سلطنتطلب گردهمایی برگزار کردند که نتیجه آن بیش از هر چیز انزوای سیاسی آنان را به تصویر کشید. بر اساس گزارشهای منتشرشده، این تجمع با بودجهای حدود ۴ میلیون یورو و هفتهها برنامهریزی قبلی برگزار شد، اما در نهایت تنها حدود ۱۰ هزار نفر را جذب کرد. این رقم در حالی است که ایرانیان مقیم اروپا جمعیتی چند میلیونی را تشکیل میدهند. تصاویر پخششده از این رویداد نشان میداد که حتی همین تعداد محدود نیز نیمی از میدان محل تجمع را پر نکرده بودند.نکته جالبتر اینکه بخش قابل توجهی از حاضران را مهاجران اوکراینی و سوری تشکیل میدادند که با اتوبوسهای کرایهشده از کشورهای همسایه و با وعده غذا و کمکهای مالی اندک به محل تجمع آورده شده بودند.
این شیوه سازماندهی اما تازگی نداشت. درست چند روز قبل از آن، گروهک تروریستی منافقین نیز در برلین گردهمایی مشابهی برگزار کرده بود که با رسوایی بزرگتری همراه شد. این تجمع با وجود ثبتنام ۲۰ هزار نفر، در نهایت تنها ۸ هزار شرکتکننده داشت. هزینه ۴ میلیون دلاری و حمایت ادعایی ۳۴۴ سازمان و شخصیت سیاسی اروپایی نتوانست شکست این رویداد را پنهان کند. بر اساس اطلاعات منتشرشده، ۵ هزار و ۸۰۰ نفر از حاضران در تجمع برلین را آوارگان جنگی و اتباع مهاجر از کشورهایی مانند سوریه، اوکراین، لهستان و حتی مکزیک تشکیل میدادند که با وعدههای مالی و تور گردشگری جذب شده بودند. این رسوایی به قدری بزرگ بود که مایک پمپئو، سخنران ویژه مراسم که قرار بود حضوراً شرکت کند، به ارسال یک پیام ویدئویی اکتفا کرد. جالب اینکه مقامات ارشد منافقین پس از رسوایی تجمع قبلی در بروکسل، دستور داده بودند به اتباع خارجی اجازه استفاده از پرچم کشورهایشان داده نشود و رسانههای وابسته نیز این تصاویر را سانسور کنند، اما حضور این افراد و پرچمهایشان از دید دوربینهای رسانههای خارجی پنهان نماند.در حاشیه همین رویدادها، کریستین امانپور، خبرنگار سیانان، مصاحبهای با ربع پهلوی انجام داد که ضربه سنگینی به جریان سلطنتطلب وارد کرد. امانپور سوالات ساده اما گزندهای پرسید: چرا هواداران پهلوی فحاشی میکنند؟ چرا نمیتوانی ائتلاف پایداری شکل بدهی؟ چرا حلقه اطراف تو بسته است؟ و چرا پایگاه تو بیش از آنکه در میدان باشد، در شبکههای اجتماعی است؟ او به رضا پهلوی یادآوری کرد که قبلاً ادعا کرده بود ۵۰ هزار نفر از نیروهای سرکوب به او خواهند پیوست، اما مردم بیرون آمدند و خبری از آن نیروها نبود و مردم کشته شدند. پاسخهای پهلوی کلی و قابل پیشبینی بود، اما واکنش هوادارانش به این مصاحبه فاشکننده بود. حملات سازمانیافته و توهینهای جنسیتی به امانپور در شبکههای اجتماعی، تصویری خشن و غیردموکراتیک از این جریان به نمایش گذاشت.ضربه اصلی اما از جای دیگری فرود آمد. امانپور از لیندسی گراهام، سناتور جمهوریخواه آمریکایی، پرسید آیا از رضا پهلوی حمایت میکند و آیا او گزینه مورد نظر آمریکاست؟ پاسخ گراهام یک کلمه بود: «نه». این «نه» کوتاه وزن هزاران تبلیغ پرهزینه و تجمعات اتوبوسی را داشت و نشان داد لابیگریهای پرهزینه و تجمعات پرزرقوبرق خارج از کشور الزاماً به معنای تغییر معادلات در واشنگتن نیست!