آمد محرم،ای سید من. آمد ماهی که صدای هل من ناصر ینصرنی حسین (ع) دوباره در گوش تاریخ پیچید. گویا دیروز بود که مشکهای خشک در فرات ظلم غرق شد و گویا همین امروز است که ناله رباب هنوز در خیمهها مانده است، اما ما در این روزها، سوگوارتر از همیشهایم؛ چرا که نه فقط داغ جدایی تو، که زخم تازهای بر دل داریم.ای مولای من... این روزها چشمانمان را که باز میکنیم، گرد یتیمی را روی سرمان حس میکنیم. یزیدیان زمان، دلیران این آب و خاک را نشانه گرفتند و پاسداران حریم تو، مدافعان حرم تو و سربازان این سرزمینـ که سالهاست به عشق ظهورت تا پای جان ایستادهاندـ به خاک و خون کشیدند.
یا فارس الحجاز! به خدا قسم، وقت انتقام فرا رسیده. چشمان منتظران، در هر سحر و شام، تو را میخواند تا بیایی و زخم کهنه قدیمی شیعه را که از صفین و کربلا مانده، یک بار برای همیشه التیام ببخشی.