استقرار سلاحهای شیمیایی آمریکا در اروپا

کارشناسان ستایشگر محصولات پنتاگن اعلام میکنند: «مواد سمی شیمیائی دوگانه دارای تاثیر عصبی و فلج‌‌کننده، برای حفظ محیط زیست اروپای غربی در نظر گرفته شده‌اند!» آنها می‌گویند که حالا برای هر کودک هم باید روشن باشد که اهالی هانائو و مانهیم و دیگر شهرهای اروپا میتوانند راحت بخوابند و بدانند که در انبارهای آمریکائی پهلوی آنها، بجای دهها هزار تن مهمات شیمیائی دارای تاثیر یگانه، همین حدود بمبهای دوگانه و مرمی‌‌های مواد سمی دارای تاثیر فلج‌کننده عصبی وجود خواهند داشت.
منابع معتبر و مرتبط با آزمایشگاه‌های شیمیائی نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا با صدای بلند می‌گویند، اجزاء دوگانه رزمی این سلاحها مجزا از یکدیگر نگاهداری خواهند شد و لذا برای اهالی آلمان غربی، بلژیک و هلند یا طبیعت این کشورها هیچگونه خطری نخواهند داشت.
برای آسوده کردن خاطر استراتژی‌دانان ناتو درباره ثمربخشی وسایل جدید، توضیحات اضافی دیگری داده می‌شود:
که آنها از ماده معروف زارین که یک کیلوگرم آن برای کشتن یک میلیون نفر کافی است، نه تنها دست کمی ندارند، بلکه موثر هم میباشند.
در نتیجه استعمال این ماده شیمیائی سمی، تمام اهالی غیر نظامی تا مساحت 12 مایلی ممکن است تلف شوند و تا مسافت 24 مایلی حتی یک انسان هم سالم باقی نخواهد ماند.
دولت ریگان، با ایجاد کارخانه تولید‌کننده مهمات دوگانه، برنامه تجدید تجهیز ارتش آمریکا با سلاح جدید را عملا آغاز کرد. در نزدیکترین پنجسال برای مدرنیزه کردن امکانات شیمیائی نیروهای مسلح ایالات متحده مبالغ هنگفتی بمصرف خواهد رسید. تنها بمنظور پژوهش و تهیه سلاح شیمیائی مصرف 5/2 میلیارد دلار برنامه‌‌ریزی می‌شود.
کشورهای اروپای غربی برخلاف رضای نظامیان آمریکائی در ابراز امتنان از ایالات متحده درباره این نوع توجه مهربانانه به حفظ طبیعت قاره خود، تعجیل بخرج نمی‌دهند. علاوه بر این، در اجلاسیه آتلانتیک شمالی برگزار شده در نیمه دوم سال 1981 در مونیخ، نمایندگان پارلمان اروپا نسبت به این همه جد و جهد واشنگتن در استقرار نوع جدید سلاح در اراضی کشورهای خود، سلاحی که از لحاظ مرگ‌زائی از سلاح هسته‌ای دست چندان کمی ندارد، ابراز نگرانی شدید کردند، آنها با هراس از اعتراضات وسیع محافل اجتماعی کشورهای خویش، به شرکای آمریکای خود در ناتو، فقدان شرایط سیاسی در اروپا برای اقدامات جدید ایالات متحده آمریکا در زمینه افزایش وسایل جنگ شیمیائی در قاره را گوشزد نمودند.
اما بطوریکه ملاحظه می‌شود، آمریکائی‌ها این بار هم به اعتراض متحدان اروپای غربی خود،‌ وقعی نگذاردند. خانم هوئوبر، معاون وزیر ارتش ایالات متحده آمریکا نقشه‌های مربوط به استقرار مهمات شیمیائی دوگانه ابتدا در جزایر بریتانیا و بعد در دیگر کشورهای اروپا را اعلان کرد. بعلاوه در عرشه هواپیمابرهای آمریکائی که در آبهای شرقی اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه رفت و آمد میکنند نیز سلاحهای شیمیائی به شکل بمبهای هوائی «بیگ ـ آی» وجود خواهند داشت.
عجله نماینده پنتاگن در تکذیب رک‌گوئی بی‌پرده خانم هوئوبر، نمیتواند، مانند تظاهر نیات خیرخواهانه ایالات متحده آمریکا در کمک به تبدیل اروپا به منطقه صلح و حسن همجواری میان خلقهای آن تلقی شود. کسی حرف‌های او را اصولا باور نکرد. مطمئن کردن ژنرال‌های پنتاگن، که به امنیت آلمانی‌های غربی، ‌بلژیکی‌ها و انگلیسیها، یا حفاظت از محیط زیست، بهیچوجه نمی‌اندیشند، نیز بزحمت میتوانند کسی را فریب دهند، زیرا که فقط تلاش در رشد مسابقات تسلیحاتی هسته‌ای، شیمیائی و دیگر انواع سلاحهای امحاء دستجمعی است که مبنای مواظبت جنگ‌طلبان را تشکیل می‌دهد.