درک عرفه‌ جز با حسین(ع) ممکن نیست

حقیقت عرفه را حضرت سیدالشهداء (ع) در کربلا پیدا کرده است، پس عبای عرفه به تن فرد دیگری نمی‌آید. اصلاً عرفه به شخص دیگری به جز حضرت سیدالشهداء (ع) شناخته نمی‌شود. خیال نکنیم که عرفه از سال ۶۱ هجری آغاز شده است؛ بلکه قدمت آن به قبل از اسلام می‌رسد؛ منتها حضرت (ع) کاری فرمودند که... همان‌طور که آن مورخ (ابن ابی الحدید) خطاب به حضرت امیرالمؤمنین علی‌بن ابی‌طالب (ع) عرض می‌کند: «یا علی انت انسیت ابطال العرب»؛ وقتی تو آمدی همه پهلوان‌های عرب فراموش شدند. برای یک کار پژوهشی منابع را بررسی می‌کردیم که ببینیم که عمار (رحمه الله علیه) در بدر و اُحد چه کرده است که چیزی یافت نکردیم؛ چون هیچ گزارشگری در بدر و اُحد انگیزه نداشته است که از فردی جز حضرت امیرالمؤمنین علی‌بن ابی‌طالب (ع) بنویسد، با کار‌های (جنگ‌آوری) حضرت دیگر کار‌های فرد دیگری به چشم نیامده است.

کاری که حضرت سیدالشهداء (ع) در معرفت الهی و این عرفان عجیب انجام دادند، دیگر کسی به چشم نمی‌آید. ما چقدر حاضر هستیم که خود را برای فرد دیگری هزینه کنیم؟ بنده خود بدین امر بسیار فکر کردم. آیا حاضرم که لقمه غذای فرزندم را بگیرم و به فرد دیگری بدهم؟ آیا حاضرم که فرزندم برای فردی سیلی بخورد؟ خیلی اعتقاد لازم است تا فردی ناموس خود را در بیابان رها کند. کاری که حضرت سیدالشهداء (ع) انجام دادند، حقیقت عرفه است؛ لذا اصلاً عرفه به غیر از ایشان شناخته نمی‌شود. باور کنید که اگر آیات قرآن کریم بعد از واقعه کربلا نازل شده بود، اصلاً قرآن کریم به جز حضرت سیدالشهداء (ع) مثال و عبرتی نداشت. هیچ مثالی در قرآن کریم و زندگی انبیاء با حضرت سیدالشهداء (ع) قابل قیاس نیست.