اگر عامل کلیدی نصرت الهی نبود و نباشد، چگونه میتوان ایستادگی و سربلندی ایران را طی این نیمقرن در برابر اینهمه فشار و توطئه و خباثت انبوه دشمنان، تحلیل کرد؟ ملت ایران در مقابل دشمنان خود پیروز است و خواهد بود چرا که «یدالله فوق ایدیهم». * دشمنان ایران و ملّت ایران همیشه درباره قدرت، توانایی و تابآوری این ملّت و کشور دچار اشتباه محاسباتی و حتی در مواردی توهم بودهاند. همین اشتباه محاسباتی، گاه منجر به تصمیمات غلطی شده که البته هزینه آن را نیز پرداختهاند.
آنان با محاسبات اشتباه و مقایسههای نابجای خود گمان کردهاند میتوانند به اهداف شوم خود دست یابند، اما هر بار سر به سنگ کوفته و عصبانیتر از پیش شدهاند. اما چرا ایران، ایران است و قابل مقایسه با سایرین نیست؟ عناصر و ریشههای مستحکم این اقتدار چیست؟
در زمینه نظامی، اقتدار ایران درونزاست. نیروهای مسلح و جانبرکف ایران، روی پای خود ایستادهاند. مثل دوران پهلوی از منظر تفکر، فرماندهی و تجهیزات وابسته به بیگانه نیستند. این ویژگیها آنان را به نیرویی مستحکم تبدیل و از میادین خطر و آزمونهای دشوار -همچون جنگ تحمیلی هشت ساله و جنگ ۱۲روزه- سربلند و پیروز خارج ساخته است.
نکته مهم دیگر عزم و اراده مدافعان وطن است. دشمنان ایران بارها و به صراحت گفتهاند که یکی از موانع اصلی رسیدن آنها به اهدافشان، یکپارچگی صفوف مدافعان است و راههای بسیاری را برای ایجاد شکاف در این صخره آزمودهاند. یک نمونه آن تماسهای تهدیدآمیز و همراه با تطمیع روز اول جنگ اخیر با برخی فرماندهان بود که همگی به در بسته خورد.
این اقتدار درونزای نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی و یکپارچگی صفوف آنان، خود برگرفته از یک عامل اساسیتر دیگر است و آن هم اینکه پایه اقتدار ایران، مردم هستند.
قدرت ملّی متکی به مردم است که اگر چنین نبود، همان اوایل انقلاب، با آن همه توطئه و برنامههای ریز و درشت دشمن، طومار جمهوری اسلامی در هم پیچیده شده بود.
این مردم هستند که علیرغم همه سختیها، فشارها، اختلاف سلایق و حتی نارضایتیهای به حق، در مواقع خطر پای کار آمده و نقشههای دشمن را نقش بر آب کردهاند.
عامل دیگر این اقتدار وجود رهبری است که سکان این کشتی را در طوفانیترین صحنهها با قدرت و تدبیر در دست داشته و دارد. مردی که سرد و گرم روزگار را چشیده، تاریخ میداند، دشمن را خوب میشناسد، چیزی مرعوبش نمیکند، خام لبخندها و وعدههای خصم نمیشود، مردم ایران را خوب میشناسد و به آنان اعتماد دارد و در تلاطمها و طوفانها دچار اختلال محاسباتی نمیشود؛ و بالاخره باید گفت بالاتر از تمام اینها قدرت الهی است که این کشور و ملّت خدایی به آن مستظهر است. قدرتی که فرعونهای تاریخ را با تمام جلال و جبروت و ادعایشان، چنان غرق کرده که گویی هرگز جز سنگریزهای در کف دریا نبودهاند.
اگر عامل کلیدی نصرت الهی نبود و نباشد، چگونه میتوان ایستادگی و سربلندی ایران را طی این نیمقرن در برابر اینهمه فشار و توطئه و خباثت انبوه دشمنان، تحلیل کرد؟ ملت ایران در مقابل دشمنان خود پیروز است و خواهد بود چرا که «یدالله فوق ایدیهم».