پرخاش نکن!

بسیاری از پدر و مادر‌ها بار‌ها از خود می‌پرسند با بچه‌های پرخاشگر چگونه رفتار کنیم؟ آیا راهکار مؤثری برای درمان پرخاشگری کودکان وجود دارد؟

پرخاشگری در کودکان می‌تواند اشکال گوناگونی داشته باشد: عصبانیت‌های فیزیکی، ضربه زدن، لگد زدن یا گاز گرفتن، تخریب اموال و اشیاء، قلدری، حملات کلامی یا تلاش برای کنترل دیگران از طریق تهدید یا خشونت.

در بسیاری از مواقع، والدین هنگام بروز رفتار‌های تهاجمی، کودک را به دلیل پرخاشگری سرزنش می‌کنند؛ در حالی که باید به این نکته مهم توجه داشت که کودک پرخاشگر و عصبی هنوز مهارت‌های لازم برای مدیریت هیجانات و خشم و حل تعارض‌ها به شیوه‌ای اجتماعی و سالم را به‌طور کامل نیاموخته‌اند. در واقع، پرخاشگری در کودکان اغلب یک واکنش هیجانی ناپخته است، نه نشانه لجبازی یا بدرفتاری عمدی.

با این حال، نکته امیدوارکننده اینجاست که حتی در کودکانی که اختلالات رفتاری جدی دارند نیز، نقش والدین در کنترل و درمان پرخاشگری بسیار تعیین‌کننده است.

همه انسان‌ها احتمال بروز رفتار‌های پرخاشگرانه را دارند؛ اما اینکه چه زمانی و چگونه این رفتار‌ها بروز پیدا می‌کند، به درک فرد از محیط اطراف و شیوه مواجهه با مشکلات بستگی دارد. نادیده گرفتن پرخاشگری کودکان ایده بدی است. والدینی که پرخاشگری می‌کنند یا تسلیم پرخاشگری کودکان می‌شوند، به احتمال زیاد شاهد بدتر شدن رفتار فرزندان‌شان در طول زمان هستند. والدین باید بر آموزش چگونگی کنترل پرخاشگری کودکان، حل مشکلات، مذاکره در مورد درگیری‌ها و جبران آن تمرکز کنند.

مؤثرترین روش تحریم‌های غیر فیزیکی همراه با دلایل انجام هستند. شامل توضیح قوانین و صحبت کردن با بچه‌ها در مورد چگونگی اجتناب از پرخاشگری و درک شرایط کودک. برای این کار کافی است فقط آرام باشید و در آرامش او را به صحبت دعوت کنید. در خلال صحبت نکاتی را که موجب پرخاش بیشتر می‌شود، شناسایی کرده و گره کور اختلاف را با دید یک بزرگ‌تر حل کنید.