پرخاش نکن!

افراد در سنین گوناگون با ترس‌های متفاوتی روبه‌رو می‌شوند و مهارت کنار آمدن با ترس، نگرانی و حتی ناامنی چیزی است که از کودکی باید آن را آموخت. جنگ، بحران یا هرگونه تنش شدید، می‌تواند آرامش، امنیت و سلامت روان کودک را تحت تأثیر قرار دهد و او را با مشکلاتی مواجه کند. احساس ناامنی به شکل‌های گوناگون خود را نشان می‌دهد؛ گاهی با گریه و ترس، گاهی با سکوت بی‌دلیل، گاهی با پرخاش و گاهی با چسبیدن افراطی به والدین، می‌خواهد امنیت گمشده‌اش را پیدا کند. این مشکلات می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر زندگی کودک داشته باشد و در صورت درمان نشدن منجر به پیامد‌های منفی می‌شود. از جمله راهکار‌هایی که می‌تواند کمک کند کودک به شرایط امن برگردد، این است که بتوانیم ارتباط خوبی با او برقرار کنیم، وقت بدهیم تا با ما صحبت کند و نظراتش را بگوید و به او اطمینان دهیم که همواره در کنارش هستیم. مهم این است که کودک یاد بگیرد چگونه احساساتش را کنترل کند و در مواقع سخت تلاش کند تا تعادل و آرامش خود را حفظ کند. باید برایش بگوییم که این شرایط پیش آمده موقتی است و ما تا هر زمان که دوست داشته باشد در کنارش هستیم، چون این احساس «تنها نبودن» استرس کودک را بسیار کم می‌کند. نمی‌توان به کودک ترسیده گفت: «چیزی نیست» یا «نترس». بلکه بهتر است در این شرایط اجازه دهیم حرف بزند یا نقاشی ترسش را بکشد تا تخلیه هیجانی شود. بهتر است صحبت درباره اخبار و ترس‌ها را به زمان حضور نداشتن کودک موکول کنیم و به هیچ عنوان به سراغ مقایسه ترس کودک با دیگران نرویم. یادمان باشد انکار واقعیت و احساسات کودک به او حس ناامنی می‌دهد.