به اسم اصلاحات

در چهل‌و‌هفتمین سالگرد انقلاب اسلامی، صف‌آرایی دشمنان ملت ایران در برابر جمهوری اسلامی به اوج خود رسیده است. در این جنگ احزاب در کنار اردوگاه استکبار جهانی و رژیم صهیونیستی، جمعی از عناصر داخلی نیز فعال شده‌اند تا تکمیل‌کننده جورچین دشمن باشند.

در این میان انتظار می‌رود در حالی که در این جنگ همه‌جانبه، که بخش عمده آن در میدان جنگ شناختی عملیاتی شده است، نخبگان و راهنمایان و همه آنهایی که برای خود شأن نخبگی و اثرگذاری اجتماعی قائل هستند، بیش از دیگران در مسیر منافع ملی قدم برداشته و در مسیر روشنگری صحیح افکار عمومی قدم بردارند. اما متأسفانه با وجود این انتظار، آنچه در کارنامه بخشی از این فعالان درج شده، کارنامه درخشانی نیست! در مجموع نخبگان سیاسی‌ـ اجتماعی را مبتنی بر کنش‌های آنان در این ایام می‌توان به چند دسته تقسیم کرد:

دسته اول آنهایی هستند که مردانه به رسالت خود عمل کرده و با زبانی گویا در مسیر مهار سناریوی دشمن عمل کرده و به روشنگری و ابهام‌زدایی از افکار عمومی در معرکه فتنه مشغول هستند. مجاهدان فی سبیل‌اللهی که هزینه‌ها و مشکلات این ایستادگی را به جان خریده و در طرف درست تاریخ ایستاده‌اند و رسالت خود را به انجام رسانده‌اند و امید است که در این مسیر ثابت قدم بمانند.

دسته دوم آنهایی هستند که ترجیح داده‌اند سکوت اختیار کرده و از یک کنشگر فعال به تماشاگری منفعل بدل شوند و عافیت‌طلبانه نه به نفع جبهه حق و نه باطل اظهارنظری نکنند. این در حالی است که انتظار و وظیفه آن است که در میانه غبارها، آگاهان و دانایان به میدان آمده و اجازه جولان به رهزنان طریق حق ندهند و از افتادن توده‌ها در پرتگاه انحطاط و بازی در زمین دشمن جلوگیری کنند!

دسته سوم آنهایی بودند که عملاً در صف خادمان به دشمنان ملت بدل شده و همسو با آنان به ایجاد تشویش در اذهان عمومی و جابه‌جا کردن جای جلاد و شهید مشغول شدند! سست عنصرانی که یا از درون فروریخته‌اند و دچار استحاله و ارتجاع و چرب و شیرین دنیا شده‌اند یا آنکه به اشتباه جامه بزرگی و نخبگی به تن کرده‌اند!

از برخی از این افراد که در روز‌های اخیر دستگیر و روانه زندان شده‌اند (و البته خیلی زود هم آزاد شدند!) متأسفانه مواضعی انتشار یافته که نشان می‌دهد یا خائنانه چنین سخن می‌گویند، یا جاهلانه از فضای مسموم رسانه‌های ضدانقلاب اثر پذیرفته‌اند و ناشیانه دروغ‌های آنها را تکرار می‌کنند!

مواضع این افراد آنقدر دور از حقیقت و انصاف بود که دکتر پزشکیان خود مستقیم وارد میدان شد و در جملاتی اعتراضی اعلام داشت: «اینکه یک نفر بیاید در فضای مجازی به اسم اصلاحات این ادعا را بکند که حاکمیت خودش این کار را کرده، این خیلی بی‌انصافی است. شنیده‌ها را تکرار می‌کنند، اکثرش دروغ است... این چه حرفیه که یک کسی می‌آید به اسم اصلاحات، به اسم روشنفکری حرف را می‌زند که دشمن دلش می‌خواهد. مگر ممکن است که خودمان بازار و مسجد و آمبولانس را به آتش بکشیم، که جامعه را مدیریت کنیم؟ بعد ترامپ و نتانیاهو بگویند که شما بروید آتش بزنید، ما هم هستیم، داریم می‌آییم!»

این تنها بخشی از اظهارات دروغی است که رئیس‌جمهور به آن پاسخ داده است. در کلام‌های منتشر شده از این افراد خزعبلات و قصه‌سرایی‌های فراوانی وجود دارد که دردمندان جامعه را به تأسف وا می‌دارد! واقعا تأثرانگیز است که چطور مدعیان سیاست‌ورزی اینگونه جاهلانه اسیر دروغ‌های اینترنشنال و امثالهم شده‌اند و از فهم مسائل ابتدایی سیاست ناتوان شده‌اند و تأثربرانگیزتر آنکه این کوران، خود عصاکش جماعتی شده‌اند! اگر جمعی از جوانان دهه هشتادی دچار این شبهات شوند شاید حرجی نباشد، اما از مدعیان اصلاحات و کارکشته‌های سیاست، تکرار حرف‌های خام بیگانگان رنگ و بوی خیانت دارد!

متأسفانه آزادی زودهنگام این افراد بدون رسیدگی قانونی و مسئولیت‌پذیری در قبال اظهارنظرات و تحریک جوانان و افکار عمومی نیز اقدام عجیبی است که متولیان امر باید پاسخگو باشند؛ چرا که نمی‌توان با معلول برخورد کرد، اما علت‌ها را رها کرد! اگر قرار است جوانی خام متأثر از مواضع این افراد به ناآرام‌سازی خیابان‌ها روی آورد و در نهایت دستگیر شود، افکار عمومی نمی‌پذیرد که این محرکان و دروغ‌پردازان تنها به واسطه رجل سیاسی بودن، در قبال اقدامات‌شان پاسخگو نباشند! و در کنج خانه‌ها و محفل‌هایشان همچنان به اغواگری مشغول باشند!

فارغ از روند برخورد حقوقی با این افراد، به‌نظر می‌رسد در ساحتی دیگر این بزرگان و عقلای جریان اصلاح‌طلب است که باید تدبیر کرده و اجازه ندهند رادیکال‌ها میدان‌دار شده و اعتبار سیاسی این جریان را بیش از این خدشه‌دار کنند.

ملت البته آگاه است و در طول عمر طولانی ۴۷ ساله انقلاب اسلامی، آبدیده شده و از این ریزش‌ها و فراز و نشیب‌ها بسیار دیده است، و بحمدالله دانایی و بصیرت خود را با خلق حماسه‌های بزرگ و جاودانه‌ای، چون راهپیمایی ده‌ها میلیونی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ به رخ دشمنان داخلی و ایادی داخلی کشیده است و بر آن است تا این پرچم سه رنگ مزین به نام مقدس «الله» را به صاحب اصلی این انقلاب برساند. ان‌شاءالله