پناه امن دل‌های شکسته!

سلام از سحر‌های رازآلود رمضانی که به قلب‌مان لشکر اندوه تا نفس داشت تاخت. سلام از لحظه لحظه تلخ وداعی ناتمام با پدری که رفتن کمرشکنش را تاب نیاوردیم و چیزی جز استغاثه‌های سحر قلب‌مان را آرام نکرد. در شب‌های روشن قدر، برای شکستن این بغض سنگین و نفس‌گیر، خودمان را به جمکران‌تان رساندیم؛ همانجا که نشانه‌های حضورتان پررنگ‌تر است. روبه‌روی آن مسجد خوش نقش و نگار دیدگان ترمان را به آن گنبد فیروزه‌ای بی‌مثال دوختیم و همانجا شکستیم. این روز‌ها و شب‌ها همه توان‌مان را جمع کرده‌ایم و با تمام وجود و از اعماق جان و قلب‌مان، آمدن‌تان را تمنا می‌کنیم. همین شب‌ها پناه این دلشکستگی‌هاست! نگاه‌تان به همه وجودمان رنگ می‌بخشد. ما منتظران خسته با قلبی از همیشه شکسته‌تر غم بزرگ‌مان را در سینه پنهان کرده و خشم بی‌مثال‌مان را بر سر دشمنان علی و آل علی روانه می‌کنیم.

قوت و توان بازوهای‌مان نام جدتان و نگاه گرم‌تان است. مدد برسانید برای انتقامی سخت، همان انتقامی که زمینه ظهورتان را رقم می‌زند و ما را نجات می‌دهد از این غمی که واژه‌ای برای توصیفش نداریم.