«یکی از چیزهایی که بنده نگران آن هستم، این است که این نسل جوان بالنده ما که بحمدالله، هم آگاه و با بصیرت است، هم دارای انگیزه است، آماده بهکار است، وسط میدان است، انقلابی است، بهتدریج این حوادث مهم را، این عبرتهای بزرگ دوران معاصر را از یاد ببرد.»
این سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی در یکی از دیدارهای مردمی در سال ۱۳۹۴ است که عمق نگرانی ایشان نسبت به «ضعف آگاهیهای تاریخی» مردم و بهخصوص نسل جوان را نشان میدهد؛ اما این اولین باری نبود که رهبر فرزانه انقلاب دغدغه خود درباره این موضوع را اعلام کردهاند. ایشان در مناسبتهای گوناگون و بهویژه در سالهای اخیر، نسبت به «فراموشی حوادث و عبرتهای بزرگ تاریخی» از سوی نسل جوان ابراز نگرانی کردهاند. برای نمونه، اطلاع نداشتن جوانان ایران اسلامی نسبت به تاریخ انقلابهای گوناگون و فقدان نگاه مقایسهای میان انقلاب اسلامی ایران و این انقلابها از جمله مواردی بوده که رهبری آن را مایه «غصه» خود دانستهاند:
«من وقتی با دید مقایسه به انقلاب سوسیالیستی شوروی سابق و انقلاب اسلامی خودمان نگاه میکنم، میبینم آن انقلاب چقدر خشن بوده است! اگر کسی تاریخ وقایع آن انقلاب را خوانده باشد، به خشونتش پی میبرد. متأسفانه، اغلب جوانان ما، اصلاً از انقلابهای دیگر خبر ندارند. من گاهی از این بابت، واقعاً غصه میخورم. اصلاً نمیدانند انقلاب سوسیالیستی شوروی سابق که بزرگترین انقلاب زمان معاصر تا قبل از انقلاب اسلامی بود و این همه هیاهو در دنیا داشت، در مقایسه با انقلاب ما، از چه ظواهر ناخوشایندی برخوردار بود. انسان وقتی با دید مقایسه به این انقلاب در قبال آن انقلاب نگاه میکند، میبیند واقعاً فرقشان از زمین تا آسمان است. بنده مطالب زیادی در این زمینهها خواندهام و تقریباً جزئیات قضایا را میدانم. یعنی هم از طریق نوشتههای مستقیم و تاریخ نگاری و هم از طریق داستانهایی که در این زمینه نوشته شده است و خیلی از خصوصیات را دقیقتر و ریزتر و روشنتر بیان میکند، میدانم که در شوروی سابق چه گذشته است.» (۲۲/۴/۱۳۷۳).
اما اینکه چرا رهبر فرزانه انقلاب اینگونه نسبت به «ضعف آگاهی و بصیرت تاریخی» ابراز نگرانی میکنند؟ باید درباره چرایی آن تأمل کرد. در یک کلام از نگاه ایشان، ملتی که به گذشته خود و جهان آگاه نیست، نمیتواند برای فردای خود نیز درست برنامهریزی کند و از گذشته درس بیاموزد و آن را چراغ راه آینده کند.