محافظان حرم

جنس چادر سرکردن «خانم دارابیان» روی ویلچر و کنترل آن با یک دست، نشان از تسلط ایشان داشت. دو زانو نشستم کنارشان و گفتم: «چقدر چهره‌تون آشناست!» خندید و عکسش را روی تابلوی نشسته بر روی سه پایه در گوشه حسینیه نشان داد و گفت: «چون عکس منو اونجا دیدی!» خندیدم و گفتم: «خب پس حالا که لو رفتم، خودتون بگید چی شد که مدال رو تقدیم شهدای غزه کردین؟» لبخند روی لبش جمع شد: «من خیلی روی بچه‌ها حساسم، در حالی تو روز اول مسابقات مدال طلا گرفتم که اسرائیل بیمارستان المعمدانی رو بمبارون کرده بود. خدا می‌دونه برنامه‌ریزی شده نبود. وقتی تو راهروی دریافت مدال بودیم و گزارشگر ازم مصاحبه گرفت، احساس کردم حالا وقتشه که بی‌تفاوت نبودنم رو به این نسل‌کشی نشون بدم و گفتم که مدالم رو به شهدای غزه تقدیم می‌کنم و خب خداروشکر بعد از اون جریان خوبی بین کاروان ما راه افتاد و چندتا دیگه از بچه‌ها هم همین کار رو کردن. تو فضای بایکوت سیاسی اونجا، این تنها کاری بود که از دست ما بر می‌اومد.»
پرسیدم: «چطور مگه؟» گفت: «مثلاً لباس اولیه ما طرح خلیج فارس داشت، مسئولان مسابقات اجازه ندادن بپوشیمش و طرح رو عوض کردن، دیگه فکر کن در مقابل مسئله فلسطین فضا چه جوری بود.» گفتم: «پس یه جورایی جهاد کردید؟» خندید و گفت: «جهاد واسه وقتیه که بتونیم کمیته‌های ورزشی بین‌المللی رو قانع کنیم که اسرائیل رو هم بعد از جنگ غزه از میدون مسابقه محروم کنن.» پرسیدم: «حالا قضیه با چادر مدال گرفتن‌تون چی بود؟» لحن جدی به خودش گرفت و گفت: «من چادری‌ام. همه جا هم با چادر می‌رم. اصلاً مدال گرفتم که بتونم با این حجاب برم رو سکوی جهانی. قبل از مراسم اهدای مدال به مربیم گفتم چادرم تو کیفمه اگر نمی‌خوان بذارن چادر سر کنم، منم مدالم رو نمی‌گیرم.»
دلم می‌خواست همانجا روی پا بایستم و برای این باور عمیق قلبی تشویقش کنم. باوری که حاضر بود نتیجه ماه‌ها و سال‌ها تلاش شبانه‌روزی را نادیده بگیرد، اما یک قدم از اعتقاداتش پاپس نکشد. دوربین مصاحبه که به سمت او آمد، از مقابل پایش بلند شدم و نشستم روی صندلی. مرشد نوجوان داشت ضرب صدایش را امتحان می‌کرد و توی بلندگو می‌خواند: «بلند شو علمدار، علم رو بلند کن / بازم پرچم این حرم رو بلند کن.»
حاج قاسم گفته بود که جمهوری اسلامی ایران «حرم» است، پس دور از واقعیت نیست اگر تک‌تک چهره‌های پر تلاش برای ایران را، به چشم یک علمدار در خاطرم می‌سپردم. علمدارانی که یکی از هدف‌هایی که باعث می‌شد تا سختی‌های تلاش برای مدال‌آوری را تحمل کنند، بالابردن پرچم ایران بود.