سالی که روزهای پایانی آن را سپری می‌کنیم قطعا پر حادثه‌ترین سال از لحاظ وقوع حوادث تلخ و شیرینی  بوده که در تاریخ انقلاب اسلامی به ثبت رسید. چراکه نسبت این حوادث با حوادث تلخ  46 سال گذشته بسیار بیشتر است. ما پیش از این ، سالهایی را پشت سر گذاشته‌ایم که حوادثی در آن رخ داده که ملت ایران غم‌های بزرگی را دیده‌اند. از حوادث تلخ سال 1360 و از دست دادن روسای دو قوه تقنینی و اجرایی کشور و شهادت موثرین عناصر انقلاب آنهم در حالی که نظام اسلامی در مرحله شکل‌گیری خود بود تا ارتحال امام عظیم‌الشان انقلاب خمینی کبیر‌(‌ره) در خرداد 1368 تا فتنه‌های بزرگی همچون  سال 1388 ، 1396 و 1398 و فتنه سیاسی - اجتماعی «‌زن ، زندگی ، آزادی‌» در 1401  تا شهادت  سردار مقاومت حاج قاسم سلیمانی در سال 1398 و آیت‌الله رئیسی رئیس جمهور فقید و خدوم کشورمان در اردیبهشت 1403 ، هر کدام از این اینها اگر در هر نظام سیاسی دیگر رخ می‌داد تاکنون بارها به فروپاشی آن نظامها منجر می‌شد که این از ظرفیت بالای جمهوری اسلامی و ملت بزرگ ایران  و نفس قدسی امام راحل و هدایت‌گری‌های داهیانه امام شهید ما خامنه‌ای عزیز (‌قدس‌الله نفس الزکیّه‌) در طول 37 سال مدیریت و رهبری این امت بود که توانستیم این مسیر پر تلاطم را با اقتداری مثال‌زدنی سپری کنیم.  اما سال 1404 را درحالی آغاز کردیم که از همان ابتدا شاهد تهدیدات آشکار دشمنان این ملت و نواختن مارش نظامی رژیم بد‌طینت آمریکا و دنباله  خبیث آن , رژیم صهیونیستی علیه  ملت ایران بودیم. قصد بازخوانی پرونده مذاکرات و اینکه از همان آغاز سال 1404 با میانجیگری عمان پای میز مذاکره‌ای نشستیم که تجربه تلخ بدعهدی آن را در سنوات گذشته از سوی آمریکا و طرف اروپایی چشیده بودیم را نداریم. اما خوشبین به چیزی شدیم که بنا بر تاکیدات مکرر امام شهیدمان می‌دانستیم با توجه به خوی استکباری طرف مقابل، این بار هم نمی‌توانست نتیجه‌ای برای ما در بر داشته باشد. 23 خرداد ورق برگشت و طرف آمریکایی که از همان ابتدا با برنامه خروج از پای میز مذاکرات، به مسقط آمده بود، غافلگیرانه به همراه رژیم کثیف صهیونیستی  به کشور عزیزمان حمله کرد و تقریبا همه فرماندهان ارشد نظامی و تعدادی از دانشمندان هسته‌ای کشورمان  را به شهادت رساند و مراکز هسته‌ای کشور را بمباران کرد تا به خیال خام خود کار ایران را تمام شده تلقی کند. 12 روز جانانه جنگیدیم و ذره‌ای کوتاه نیامدیم و نفس دشمن را با موشک‌های نقطه‌زن گرفتیم تا جایی که با ارسال واسطه‌های زیاد درخواست آتش‌بس دادند و ما هم به درست یا غلط بار دیگر به سخن واسطه‌ها اعتماد کردیم و حملات موشکی خود را خاتمه دادیم. هم هشدارهای مکرر امام شهیدمان را در اینکه به این دشمن عنود نمی‌توان اعتماد کرد را فراموش کرده بودیم و هم پیش از همه به این آیه 120 سوره مبارکه بقره که حد یقفی برای خواسته‌های یهود و نصاری  که امروز در دو چهره خبیث نتانیاهو و ترامپ ظهور و بروز یافته و توجه نداشتیم‌. چراکه پروردگاری که عالم به همه امور و دانا به احوال بندگان  در هر عصری است در این آیه خطاب به نبی مکرم اسلام و مسلمانان می فرمایند : ( « وَ لَن تَرضی عَنکَ الیَهُودَ وَ لَاالنَّصاری حَتّی تَتَّبِعَ مِلَّتَهُم قُل اِنَّ هُدَی اللهِ هُوَ الهُدی وَ لَئنِ اتَّبَعتَ اَهواءَ هُم بَعدَ الَّذی جاءَکَ مِنَ الِعلمِ ما لَکَ مِنَ اللهِ مِنَ وَلِیّ وَ لا نَصیر‌» هرگز یهودیان و نصارا از تو راضی نخواهند شد، مگر اینکه از آیین آنان پیروی کنی. بگو : راهی راکه خدا نشان دهد بی گمان راه حق همان است و البته اگر از میل آنان پیروی کنی بعد از آنکه آگاه شدی هرگز از سوی خداوند یاری و یاوری نخواهی شد»). وقتی به هشدارهای ولی خود و آموزه‌های صریح قرآن کریم توجه نداشته باشی این می‌شودکه از توطئه‌های  شبه کودتای دشمن در 18 و 19 دی ماه  نیزغافل می‌شوی و جان و مال مردم  به خطر می‌افتد. فتنه خیابانی دی ماه نیز یکی از سخت‌ترین و تلخ‌ترین اتفاقاتی بود که دشمن در سال جاری پس از شکست در جنگ 12 روزه طراحی و اجرا کرد که با حضور آگاهانه و بی‌نظیر ملت در 22 دی خنثی شد. دو شکست بزرگ در یکسال برای دشمنی که  در این خیال خام و محاسبه غلط بود که ایران بعد از یک جنگ و یک کودتا به حدی تضعیف شده که می‌تواند با حمله‌ای برق‌آسا و به شهادت رساندن ستون خیمه آن یعنی رهبری معزز  انقلاب کار ایران را برای همیشه تمام کند و پروژه تجزیه  را برای کشوری که در خط مقدم مبارزه با جبهه کفر و استکبار است عملیاتی کند‌، با شروع جنگی جدید آنهم  برای بار دوم در یک سال در وسط مذاکرات آغاز شد.
اما دشمن در این محاسبه‌، دچار یک اشتباه استراتژیک شده است چرا که معادله از جنگ 12 روزه کاملا تغییر کرده است و ولی بصیر و امام شهید ما در کنار به آمادگی رساندن نیروهای مسلح برا ی مقابله با هر تجاوزی‌، آنچنان فضای اجتماعی  جامعه را آماده کرده بودند که یقین داشتند در صورت هر غلط اضافی دشمن،  این ملت است که دشمنان را از کرده خود پشیمان خواهند کرد. 
تاریخ سیاست خارجی ایالات متحده مملو از اشتباهات محاسباتی راهبردی است که پیامدهای آن به بحران‌های عمیق‌تری دامن زده است. در مواجهه فعلی با جمهوری اسلامی ایران نیز دولت ترامپ مرتکب چهار اشتباه محاسباتی مهلک شده است: الف) پیروی کورکورانه از اولویت‌های نتانیاهو و ورود به جنگ منطقه‌ای که رهبر شهید انقلاب نسبت به آن دشمن را از ورود به آن پرهیز داده بودند ب ) ترور رهبر سیاسی- مذهبی ایران با هدف تغییر رژیم  ج ) هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی  د) و بهره‌گیری از گروه‌های جدایی‌طلب قومی به عنوان نیروی نیابتی. امروز هر یک از این اشتباهات، وضعیت آمریکایی‌ها را در جهان و منطقه  بغرنج‌تر کرده است.
اما آنچه این روزها علاوه بر کف میدان که با دست قدرتمند نیروهای مسلح  انجام می‌شود و دشمن زبون را به التماس واداشته تا جایی که رئیس جمهور مفلوک آمریکا که متوهّمانه در آغازین روز جنگ گفته بود کار ایران در همان دو روز اول جنگ تمام است، اکنون که پایگاههای خود را زیر آتش موشک‌های ایرانی ویران شده می‌بیند و  تنگه هرمز را بسته و فاقد توان بازگشایی و حتی نزدیک شدن به آن است، دست به دامان اعضای ناتو شده و هشدار می‌دهد که اگر در زمینه بازگشایی تنگه هرمز به آمریکا کمک نکنند تاریکی در انتظارشان خواهد بود. این درخواست و التماس عاجزانه توسط رئیس جمهوری صورت می‌گیرد که در روزهای نخست مدعی بود که ارتش آمریکا دست برتر را در جنگ دارد و پیروز میدان نبرد شده است. این فضای میدان است اما در سوی دیگر میدان، ملتی بپا خواسته که با حضور شبانه روز خود در کف خیابان در واقع سوخت موشک‌های رزمندگان میدان را فراهم می‌کنند و این همان چیزی است که امام شهید ما با تربیت  این ملت ، میوه آن را در صحنه های حضور مردم در مقابل دشمن  به ثمر رساندند و با آمادگی ملت برای چنین روزهایی با توصیه به خواندن« ایران بخوان» و تاکید بر اینکه اگر کسانی  هم هستند که از بخش‌هایی از نظام ناراضیند برای دفاع از ایران باید در صحنه باشند و سرود اتحاد سردهند ، امروز در کوچه و خیابان‌های این کشور شاهد آن هستیم. 
اما این روزها , سخن از واسطه‌گری‌ها برای خاتمه جنگ سم مهلک است .چرا که  در شرایط کنونی، ایران در یک نبرد ملی و جنگ موجودیتی قرار دارد. تجربه دفاع مقدس و فتح خرمشهر  و حتی تجربه جنگ 12 روزه تابستان امسال نشان داد که آتش‌بس بدون تأمین امنیت پایدار، تنها به معنای پذیرش اشغالگری دشمن است. حضرت امام خمینی(ره) جنگ را تا بیرون راندن کامل ارتش بعث از خاک ایران ادامه دادند و سپس آتش‌بس را پذیرفتند. امام شهید ما حضرت آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای  (قدس الله نفس الزکّیه) نیز تاکید بر تنبیه پشیمان کننده متجاوز که دیگر به فکر تجاوز به کیان ایران اسلامی نباشند را داشتند و امام حاضر ما آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای (‌مدّ ظلّه العالی) هم همان سیاست و مشی امام راحل و امام شهیدمان را در پیش گرفته‌اند و این سیاست و خط درستی است که باید دنبال شود. چراکه هدف نهایی در جنگی که این دو دشمن خبیث راه انداخته‌اند، باید  از کار انداختن ماشین جنگی دشمن و ایجاد معادله جدید امنیت منطقه باشد. این معادله باید متفاوت از روزهای قبل از آغاز جنگ باشد ویکی از مهم‌ترین متغیرهای آن می‌تواند تعیین تکلیف خروج آمریکا از منطقه و از بین رفتن پایگاه‌های آن در شعاعی فراتر از خاورمیانه باشد. همانگونه که شهید بزرگوار سید حسن نصرالله فرمودند : «وقتی آمریکایی‌ها در منطقه نباشند، اسرائیل هم بدون نیاز به هیچ جنگی، دیگر نخواهد بود.» با تغییر این معادله، نظام تحریمی دشمنان نیز توان اجرایی خود را از دست خواهند داد واین معادله امنیتی کاملاً به اقتصاد و زندگی ایران مرتبط خواهد بود.
اما امسال با همه تلخ کامی‌هایش  از شهادت عزیزترین و محبوب‌ترین بنده خاص خدا که در واقع نفس زکیّه انقلاب اسلامی بودند تا فرماندهان بزرگی که در جنگ 12 روزه و جنگ رمضان  و شهادت مظلومانه کودکان دانش‌آموز مینابی و شهدای عزیزی که در این دو جنگ دادیم و فتنه شبه کودتای دی ماه با همه درد و رنج و حسرتی که خوردیم و می‌خوریم ،گذشت ولی نباید فراموش کنیم اکنون مسیر روشن و امیدوارکننده‌ای پیش روی ملت ایران گشوده شده که نوید بخش پیروزی‌های بزرگ است‌. پیروزی که امام شهید ما وعده آن را  در صورت استقامت ، صبر ، توکل و اعتماد به نصرت الهی پیش از این به ملت ایران داده بودند و ملت ایران در این دو جنگ  چه زیبا  حرکت خود در این مسیر به سمت قله را به اثبات رساندند.

«إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُمْ بُنْیَانٌ مَرْصُوصٌ»؛ خدا آن مؤمنان را که در راه او در صف جهاد با کافران، مانند بنیان و سدّی آهنین همدست و پایدارند بسیار دوست می‌دارد. امروز ایران در برابر صف‌شکنان تاریخ ایستاده است؛ صفی که جز با همبستگی، استوار نمی‌ماند. آمده بودند تا غافلگیرمان کنند، اما در تور همبستگی و انسجام ملت ایران غافلگیر شدند.
از نخستین ساعات تجاوز ائتلاف غربی-صهیونی، آنچه بیش از موشک‌ها دشمن را غافلگیر کرد، انسجام ملی بود. دشمن با محاسبه غلط، گمان کرد با ترکیب حملات نظامی، اقتصادی و شناختی می‌تواند اراده ملی را بشکند. اما پاسخ کوبنده ایران به پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس و سرزمین‌های اشغالی، تنها بخشی از واقعیت بود؛ بخش دیگر را باید در همبستگی بی‌سابقه ملت ایران جست.
۱. همبستگی؛ بنیان مرصوص ملی: قرآن کریم از مؤمنان به «بنیان مرصوص» یاد می‌کند؛ بنیانی فشرده که خلل‌ناپذیر است. در شرایط جنگی امروز، این بنیان چیزی جز همبستگی ملی نیست. دشمن با همه توان به میدان آمده تا روی شکاف‌های قومی، مذهبی و سیاسی سرمایه‌گذاری کند. اما هر گلوله‌ای به سوی ایران، پیش از هدف، در ضخامت تور همبستگی ملی گیر می‌کند.
۲. ائتلاف باطل؛ از محاسبه غلط تا شکست: ائتلاف غربی-صهیونی در اوج توهم قدرت، جنگی تمام‌عیار آغاز کرد. اما آنچه در میدان رخ داد، با محاسبات اتاق‌های فکر متفاوت بود. ایران نه تنها ایستادگی کرد، که با حملات موشکی به پایگاه‌های آمریکا و اهداف حیاتی در سرزمین‌های اشغالی، معادلات را بر هم زد. این پیروزی، مرهون وحدت فرماندهی، انسجام نیرو‌های مسلح و پشتیبانی مردمی است.
۳. اقتصاد مقاومتی؛ جبهه پنهان: اقتصاد، میدان دوم نبرد است. دشمن با تحریم‌های شدید به میدان آمده تا سفره مردم را هدف بگیرد. در چنین شرایطی، همبستگی ملی یعنی مصرف کالای ایرانی، حمایت از تولید داخلی، پرهیز از اسراف و کمک به آسیب‌دیدگان. هر ایرانی که امروز یک ریال در مسیر تولید کشور هزینه کند، تیری به قلب دشمن نشانده است.
۴. رسانه؛ میدان نبرد روایت‌ها: امپراتوری رسانه‌ای غرب با شبکه‌های ماهواره‌ای و هزاران حساب کاربری، در پی تحریف واقعیت‌هاست. آنها شکست خود را پیروزی و مقاومت ایران را تروریسم جلوه می‌دهند. روایت‌سازی درست، یک وظیفه همگانی است. هر کاربر ایرانی در فضای مجازی، یک رسانه است و هر پست، می‌تواند واقعیت را به جهان مخابره کند.
۵. وحدت سیاسی؛ خط قرمز ملی: در شرایط جنگی، اختلافات سیاسی باید به حداقل برسد. دشمن با تمام توان روی دوقطبی‌سازی سرمایه‌گذاری کرده است. پاسخ ملت ایران، وحدتی است که در آن همه یکصدا فریاد می‌زنند: «مرگ بر آمریکا». نه به معنای نادیده گرفتن نقد منصفانه، بلکه به معنای فراموش نکردن دشمن اصلی.
۶. پشتیبانی از نیرو‌های مسلح؛ جهاد همگانی: نیرو‌های مسلح ایران با دست‌های خالی، اما اراده پولادین، در برابر پیشرفته‌ترین تجهیزات جهان ایستادند. پشتیبانی از آنان، وظیفه شرعی و ملی است؛ در قالب دعا، کمک‌های مردمی، حضور در جبهه‌های پشتیبانی و تولید محتوا برای تقویت روحیه رزمندگان.
۷. آینده روشن؛ وعده الهی: ائتلاف غربی-صهیونی گمان کرد با حمله به ایران می‌تواند انقلاب را به زانو درآورد. غافل از آنکه امام خمینی (ره) فرمود: «ما تا آخر ایستاده‌ایم و تاکتیک ما مقاومت است». وعده الهی حق است و تخلف‌ناپذیر. این جنگ، آخرین نفس‌های ائتلاف باطل است.
وفاداری، ما را به میدان آورد. استقامت، ما را در میدان نگه داشت. بصیرت، راه را از بیراهه جدا کرد؛ و امروز، همبستگی، سپر ما در برابر توفان است. روز‌های سختی پشت سر گذاشته‌ایم و مم کناستروز‌های سخت‌تری پیش روی ما باشد، اما ملتی که تجربه افتخارآمیز ۴۷ سال مقاومت را پشت سر دارد، از این پیچ تاریخی نیز سربلند عبور خواهد کرد. فردای روشن از آن ماست، چون با هم هستیم.