جمعیت هائیتی و هیسپانیولا در زمان ورود «کریستف کلمب»، بین ۵/۱ تا ۳ میلیون نفر بود. در سال ۱۴۹۶ میلادی، براساس سرشماری صورت گرفته از سوی برادر کلمب، جمعیت بومیان ۱/۱ میلیون نفر شده بود؛ اما در سال ۱۵۱۶ میلادی، بومیان سرخپوست فقط ۱۲ هزار نفر بودند. در سال ۱۵۴۲ میلادی، تعداد آنان به کمتر از ۲۰۰ نفر و سرانجام در سال ۱۵۵۵ میلادی در این منطقه از بومیان سرخپوست هیچ اثری نبود.
دکتر مولانا نیز به این حقیقت اشاره دارد که همان کریستف کلمب که نام پر آوازه او بر خیابانها، مدارس، آثار تاریخی و حتی یک کشور کامل میدرخشد، قتلعام قوم «تاینو» در هائیتی را با تعداد کمی سواره نظام، ۲۰۰ سرباز پیاده و چند سگ آموزش دیده، شخصاً رهبری کرد. این امر در اسناد تاریخی به طور کامل مستند شده است که به هزاران زن بومی در کارائیب و مکزیک تجاوز کردند و سپس آنها را جلوی سگهای آموزش دیده انداختند و آنها را پاره پاره کردند. در هائیتی، سرکوب و کشتار قوم تاینا به قدری بود که تا اواسط قرن شانزدهم فرهنگ این قوم به کلی ریشهکن شد.
کلمب، لاتاینا (سرزمین تاینوها) را به جهنمی برای بومیان آن منطقه تبدیل کرد. آن دسته از تاینوهایی که از قوانین اسپانیایی تخطی میکردند، به سختی مجازات میشدند؛ مانند آتش زدن، قطعه قطعه کردن، فرستادن سگهای شکاری به دنبال تاینوها و تکه تکه کردن آنها، آویزان کردن و زنده سوزاندن آنها به یاد مسیح و دوازده حواری او. نقل کردهاند که اگر یک تاینو، یک اسپانیایی را میکشت، اسپانیاییها در عوض ۱۰۰ تاینو را قتلعام میکردند.
اسپانیاییها به کودکان و زنان تاینو هم رحم نمیکردند. آنها بچهها را به صخرهها میکوبیدند یا درون رودخانه میانداختند یا برای تمرین سر آنها را از بدن جدا میکردند. آنها تا حدی به زنان تجاوز کردند که سرانجام سفلیس (نوعی بیماری جنسی) را با خود به اروپا بردند. اسپانیاییها حتی به همسر یکی از پادشاهان تاینو نیز تجاوز کردند.
اسپانیاییها با حیوانات خود مهربانتر بودند تا تاینوها. آنها هزاران هزار تاینو را کشتند؛ حتی کسانی که برایشان غذا و هدایا آورده بودند. پس از کشتارهای خونین، اسپانیاییها، تاینوهای باقیمانده را بین خود تقسیم کردند. غذا چنان کم بود که کودکان از گرسنگی جان میدادند. کلمب، از تاینوهای بالای ۱۳ سال مقدار زیادی طلا طلب میکرد و دستان کسانی را که قادر به پرداخت این میزان مالیات نبودند، قطع میکرد.