سرخ‌‌پوستان متمدن

هیسپانیولا، بین جزایر آنتیل دومین جزیره از لحاظ وسعت و جمعیت در دریای کارائیب است که ما بین کوبا در غرب و پورتوریکو در شرق قرار دارد. «کریستف کلمب»، ۵ دسامبر ۱۴۹۲، به این جزیره قدم گذاشت و با ورود به دنیای جدید، اولین مستعمرة اسپانیا را در آمریکا بنیان نهاد. او در همه چهار سفر، فقط از این جزیره دیدن کرد. این جزیره به طور مشترک متعلق به هائیتی و جمهوری دومینیکن است. یک سوم غربی متعلق به هائیتی و دو سوم شرقی متعلق به جمهوری دومینیکن است. نام بومی این جزیره آییتی «سرزمین کوه‌های بلند» است که به رشته کوه هیسپانیولا و قله‌های بلند آن اشاره دارد؛ اما در عصر معاصر، این ژان ژاک دسالین، انقلابی هائیتی بود که این نام را برای اشاره به جمهوری هائیتی به کار برد.

هنگامی که کریستف کلمب در سال ۱۴۹۲ میلادی، به جزیره هیسپانیولا قدم گذاشت، کل این جزیره پوشیده از جنگلی انبوه بود. سرخ‌پوستان «تاینو» که به سرزمین خود عشق می‌ورزیدند، تا پیش از ورود کلمب، یک زندگی رؤیایی داشتند و البته همه این جملات، برگرفته از خاطرات و گزارش‌های افراد شناخته شده و نامدار همراه کلمب در سفر دریایی‌اش، نظیر «میکوئل کونیو» است.

مردم تاینو عمدتاً «مانیوک» می‎کاشتند که نوعی گیاه با ریشه‎های نشاسته‎دار و بسیار شبیه سیب‎زمینی بود. مانیوک، که با عناوینی همچون کاساو، یوکا یا تاپیوکا شناخته می‎شود، محصولی فوق‎العاده پرکالری است که امروزه غذای میلیارد‌ها نفر را در سراسر جهان تشکیل می‎دهد.

تاینوها، که با نام آراواک مشهورند، متخصصان پرورش این گیاه بودند. «جاناتان سورِ» مورخ در اثر خویش با عنوان «تاریخ گیاهان زراعی» می‎گوید: «اسپانیایی‎ها به‌شدت تحت‌تأثیر توان تولید کشاورزی آراواک‎ها در زمینه کشت مانیوک در جزایر آنتیل بزرگ قرار گرفتند. یکی از مورخان اسپانیایی برآورد کرده بود که بیست نفر با شش ساعت کار روزانه در طول یک ماه، می‎توانند به‌اندازه کافی یوکا بکارند تا نان کاساوای لازم برای روستایی سیصد نفره را برای دو سال تأمین کنند.»

طبق آنچه گفته‎اند، مردم تاینو مرفه بودند. همچنین طبق گزارش سور «جمعیت یک میلیون نفره آنها تغذیه خوبی داشتند.» با این همه، اسپانیایی‎هایی که سرانجام این مردمان را استعمار و چپاول کردند.