شهادت رهبر معظم انقلاب به منزله مصیبت عظمی جهان اسلام تلقی میشود؛ چرا که به دست جنایتکاران شقی آمریکا و رژیم صهیونیستی انجام گرفت و خون مظلومان گمنامی، از جمله کودکان خردسال و بیگناه هم به زمین ریخته شد؛ قطعاً این حادثه خونین دستاوردهای بزرگ و فراوانی به همراه خواهد داشت. در این یادداشت مختصر به چند نکته مهم و قابل توجه اشاره میشود.
۱- حرکت خودجوش و حماسی مردمی ملت ایران و درخشیدن در میدان حماسه و صحنههای اجتماعی که منعکسکننده روحیه ملی است.
۲- از صبح یکشنبه که خبر شهادت رهبر عزیز داده شد، مساجد که سنگر واقعی انقلاب هستند، بار دیگر قدرت خود را به نمایش گذاشتند و مؤمنان را به حضور پذیرفتند.
۳- مسجد صاحبالزمان (عج) تهران نو یکی از مساجدی بود که پس از برگزاری نماز مغرب و عشاء بعد از ساعت ۸ شب با هدف گرامیداشت شهادت رهبر عظیمالشأن انقلاب حرکت مردمی در خور تحسینی به پا کردند و به سرعت امکانات اولیه هیئت و دسته سینهزنی خیابانی را فراهم آوردند و نمادهای عزاداری را برافراشتند. نکته جالبی که در میادین دیده میشد، حضور آقایان و بانوان کهنسال با عصا به دست بود که حضور این مردم را گرامی داشته و احترام و ادب میکردند و در شعارها هم صدایی داشتند. شعارها کل فضای محله تهران نو را پوشش داده بود؛ به طوری که در یکی از میادین مشاهده کردم جمعی از بانوان پرچم ایران و تعابیر مختلف رهبر شهید را در دست داشتند و با شعاردهنده جمعیت در حرکت همصدایی میکردند که جملگی اینها یادآور خاطره حرکتهای مردمی سال ۱۳۵۷ بود.
۴- یادآوری و تذکر این نکته به مسئولان مساجد لازم است که در دستور کار داشته باشند و آن اینکه همانند راهپیماییهای چندین سال گذشته حتماً تدبیر کنند تا در لحظات پایان راهپیمایی سخنران یا تحلیلگر سیاسی را همانند مداح و ... همراه داشته باشند و از آخرین وضعیتها گزارش دهند و نکات هشداردهنده را متذکرشوند یا حداقل امام جماعت مسجد در جمع حضور داشته باشد و از ورود مردم و حرکت خودجوش آنها تشکر کرده و برنامه بعدی را اعلام کند.