دیماه ۱۴۰۴ شاهد وقوع روندی از ناآرامیها، اعتراضات و اغتشاشات در ایران هستیم که به مرور و تحت مدیریت بیرونی از اعتراضی به حق و صنفی در بازار تهران به روند گرانیهای ارز و کالا به اغتشاش و اقدامات تروریستی تبدیل میشود؛ اما از هر منظر و زاویهای که به آن نگاه کنیم، نقطه کانونی و بخش محوری هرگونه تحلیل و تجزیهای در این باره، واکاوی نقشآفرینی طراحان و کارگردانان بیرونی آن، یعنی نقش آمریکا و رژیم صهیونیستی در این مسئله است؛ بازیگری و بازیگردانی که قابل کتمان نیست.
به تعبیر رهبر معظم انقلاب، اغتشاشات دیماه ۱۴۰۴ «یک فتنه آمریکایی بود. واضح بود؛ آمریکاییها برنامهریزی کردند، فعالیت کردند. هدف آمریکاییها همـ این را من قاطع، صریح، با تجربه چهلوچندساله در جمهوری اسلامی عرض میکنمـ بلعیدن ایران است.». حال اگر این مسئله درست فهم شود، توصیفی دقیق از یک راهبرد مستمر است؛ راهبردی که بر بازگرداندن تسلط آمریکا بر ایران در سطوح سیاسی، اقتصادی و امنیتی استوار است. در این چارچوب، مسئله آمریکا با ایران نه به یک رفتار خاص، نه به یک دولت و نه حتی به یک پرونده مشخص، مانند هستهای محدود میشود، بلکه به ماهیت ایران مستقل و قوی بازمیگردد.
پیش از انقلاب اسلامی، ایران یکی از مهمترین نقاط اتکای آمریکا در غرب آسیا بود. ساختار قدرت سیاسی، نظامی و اقتصادی کشور بهگونهای تنظیم شده بود که با منافع واشنگتن کاملاً همراستا عمل کند. انقلاب این معادله را بهطور کامل برهم زد و ایران را از یک کشور تحت نفوذ به یک بازیگر مستقل و قوی تبدیل کرد. از همان نقطه، هدف اصلی سیاست آمریکا شکل گرفت: بازگرداندن ایران به وضعیتی که تصمیمهای کلان آن در تعارض با منافع واشنگتن نباشد و منافع آمریکا را تأمین کند. آنچه در ادبیات رهبر معظم انقلاب از آن با عنوان «بلعیدن ایران» یاد میشود، دقیقاً به همین معنا، یعنی حذف اراده مستقل ایران است؛ چرا که ایران مستقل و قوی با قدرت الگوساز در منطقه، به واسطه برخورداری از موقعیت منحصربهفرد جغرافیایی، مؤلفه جمعیت عظیم با سواد و دانش و وسعت سرزمینی میتواند نظم مورد نظر آمریکا در غرب آسیا و حتی جهان را دچار اختلال جدی کند. بنابراین، هدف آمریکا تجزیه و تسلیم ایران در بلند مدت و بلعیدن و برگرداندن آن به مدار غرب است. این هدف از طریق فرسایش تدریجی انسجام ملی و افزایش هزینههای حکمرانی دنبال میشود. اما ایران مؤلفههای قدرتی دارد که توطئههای دشمنان را خنثی میکند، دو تا از مهمترین آنها مردم و رهبری هستند.