میراث ننگین!

پس از اینکه رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۴۸ م به کمک کشور‌های غربی تأسیس شد، دولت وقت ایران آن را به صورت دوفاکتو به رسمیت شناخت. این موضع دولت ایران در دوره نخست‌وزیری ساعد مراغه‌ای و با حمایت کامل محمدرضا پهلوی اتخاذ شد. این روند با به قدرت رسیدن محمد مصدق تغییر کرد و ایران شناسایی خود را از رژیم صهیونیستی پس گرفت. بااین‌حال، با کودتا علیه محمد مصدق و قدرت گرفتن دوباره محمدرضا پهلوی روابط ایران و رژیم صهیونیستی دوباره برقرار شد و حتی گسترش پیدا کرد. «عباس میلانی» در کتاب «معمای هویدا» می‌نویسد: «نزدیکی هویدا به اسرائیل ریشه خانوادگی داشت و برخی از اعضای خانواده او روابط نزدیکی با یهودیان اروپا داشتند؛ برای مثال، می‌توان به عبدالحسین سرداری، یعنی دایی امیرعباس، اشاره کرد که در زمان اشغال فرانسه توسط آلمان نازی در میانه جنگ جهانی دوم، امور کنسولی سفارت ایران در پاریس را برعهده داشت. او که فردی رفیق‌باز بود، با سران اشغالگر نازی از در دوستی وارد شده بود و برای آنها میهمانی ترتیب می‌داد. دایی امیرعباس خاویار و شامپاین مجانی در اختیارشان قرار می‌داد و برای تفریح‌شان دختران زیبا تدارک می‌دید. همین روابط نزدیک با آلمانی‌ها باعث شد او بتواند جان بسیاری از خانواده‌های یهودی ایرانی مقیم فرانسه را نجات دهد. او مقامات آلمانی را متقاعد کرده بود که هرکس گذرنامه ایرانی دارد به‌رغم وابستگی‌های مذهبی‌اش، شهروند ایرانی و لاجرم از حقوق این شهروندان برخوردار است و باید جانش در امان باشد؛ البته یهودیان نیز بعد از پایان یافتن جنگ جهانی دوم از خجالت دایی هویدا درآمدند و اعضای جامعه یهودیان ایرانی مقیم پاریس، سینی نقره‌ای که امضای رؤسای جامعه یهودیان بر آن نقش شده بود به پاس خدماتش به او هدیه دادند.» هویدا با عوامل رژیم صهیونیستی در ایران نیز نزدیکی بسیاری داشت؛ برای نمونه، او از دوستان نزدیک و صمیمی «یوری لوبرانی»، رئیس دفتر اسرائیل در ایران که در عمل سفیر این کشور در ایران به‌شمار می‌آمد، بود. میلانی می‌نویسد: «هویدا روابط بسیار حسنه‌ای با لوبرانی داشت؛ به‌گونه‌ای که در بیشتر میهمانی‌های هویدا یک پای ثابت آن لوبرانی بود. علاوه بر این، او مرتب با این عامل اسرائیلی در ایران دیدار و گفت‌و‌گو می‌کرد. روابط این دو آنقدر نزدیک بود که هویدا بدون داشتن منشی و به‌تنهایی با او دیدار می‌کرد. این در حالی بود که هر وقت سفیری از کشور‌های خارجی قصد داشت با هویدا دیدار کند، او تأکید داشت یکی از منشی‌هایش در جلسه حضور داشته باشد.»