کتیبه

مولای عشق

به بهانه اولین پیام امام سید مجتبی خامنه‌ای

این صدای کیست؟ می‌آید ز اعماق وجود

باید آن را با دو گوش آسمانی آزمود‌

می‌نشیند بر دل عشاق صادق، در جهان

فطرت بیدار می‌گوید خدایا این که بود؟

این صدای دلنواز رهبرم، سید علی است

بر روان پاک او، باشد از این امت درود

همچنان با ماست، روح پاک او در زندگی

با کلام مجتبی، دارد به عالم، رهنمود

رهبر برنای من، پرورده دست علی است

دور باد از رهبر فرزانه‌ام، چشم حسود

ضربه فنی می‌کند، او کجروان پست را

تا بداند خود سر دیوانه‌ای حد و حدود‌

می‌رسد از حضرت صاحب زمان، امداد‌ها

یار ما باشد، در این عالم خداوند ودود

چشم بیدار حقیقت بین، هدایت می‌کند

فطرت بیدار، حتما کار ایران می‌ستود‌

می‌کنم تقدیم، این اشعار، بر مولای عشق

گر قبول افتد «فرائی» بر شهیدان این سرود

عبدالمجید فرائی

به میدان بیایید مردم

خیابان خیابان خیابان خیابان

به میدان بیایید مردم به میدان

مبادا که از شیر خالی شود شهر

که آن گرگ‌ها تیز کردند دندان

به دست مصمم، بگیرید پرچم

به دست شما مانده چشم شهیدان

کمین کرده دشمن به هر کوی و برزن

که جمع شما را ببیند پریشان

کمانی چو آرش بیارید مردم

به هر کوی و برزن، کمین کرده شیطان

حماسی بیایید مردم! حماسی

رجزخوان بیایید مردم! رجزخوان

شما قوت قلب رزمندگانید

شمایید سجیل و فتاح را جان

دریغ است ایران که ویران شود... آه...

دریغ است ایران، دریغ است ایران

شمایید و باران اشک و توسل

شما را چه باک است از بمب باران؟

بیایید «اِن تَنْصُروالله...» بر لب

که یاری شوید از خداوند قرآن

شب قدرتان در حضور است اینک

به میدان بیایید مردم به میدان

میلاد عرفان پور