مناقشات در فلسطین اشغالی قابل پیشبینی بود
* یالثارات: طی چند روز گذشته شاهد تظاهرات گسترده اشغالگران صهیونیست علیه حکام خود در فلسطین اشغالی بودیم. چه تحلیلی از این روند در مهد دموکراسی ادعایی صهیونیستها در خاورمیانه وجود دارد؟
** این مسئله کاملا قابل پیش بینی بود که موج انقلابهای عربی در منطقه به داخل خاک فلسطین اشغالی نیز تسری یابد و رژیم صهیونیستی را نیز گرفتار سازد. شاهد این مدعا وجود زمینه های مشابه بروز قیامهای مردمی در کشورهای بحران زده منطقه و رژیم صهیونیستی است. چنانچه علیرغم تبلیغات گسترده صهیونیست ها برای معرفی اسرائیل به عنوان جزیره ثبات ، مناسبات مشابهی نظیر آنچه میان حکام عرب و مردم منطقه وجود دارد، میان سردمداران رژیم صهیونیستی و یهودی های غاصب این سرزمین نیز به چشم می خورد.
تبعیض عامل اصلی اعتراضها
استبدادسران رژیم صهیونیستی بایک تبعیض آشکار میان صهیونیست های اشغالگر باعث شده است تا یک گروه کوچک در فلسطین اشغالی بر سرنوشت کل اشغالگران حاکم شوند. این فرایند در تمام طول مدت اشغال فلسطین از سال ۱۹۴۸ و حتی قبل از آن از سال ۱۹۱۷ یعنی صدور اعلامیه بالفور در میان صهیونیست ها کاملا قابل لمس بوده است.
براین اساس همواره از سوی سردمداران صهیونیست تبعیض های آشکاری میان یهودی های غاصب برقرار بوده است. این شکاف به طور مشخص میان دوگروه اشکنازی های اروپایی تبار وسفاردین های آسیایی و آفریقایی تبار وجود داشته است. به گونه ای که غالبا مناسب رسمی حکومتی در اختیار اشکنازی ها قرار داشته است و سفاردین ها همواره رسما به عنوان شهروندان درجه دو شناخته شده اند.این معضلی است که باعث پدید آمدن شکافهای عمیقی در جامعه صهیونست های اشغالگر شده است.
تاثیر از بحران مالی غرب
این درحالی است که رژیم اسرائیل به دلیل وابستگی زیاد اقتصادی ، تکنولوژیکی به غرب و به خصوص آمریکا از بحران های پدید آمده برای آنان در امان نمانده است که نمونه بارز آن تسری بحرانهای مالی ۲۰۱۰و ۲۰۱۱ غرب به رژیم صهیونیستی است. این بحران به کمبود شدید منابع مالی منجر به نیمه کاره ماندن بسیاری از پروژه های اقتصادی در سرزمین های اشغالی گردید. حال آنکه مشکلات شدید امنیتی در خاک فلسطین اشغالی نیز که عمدتا به جا مانده از جنگهای ۳۳ روزه و ۲۲ روزه هستند، رژیم اسرائیل را نیازمند افزایش بودجه نظامی کرده است. به همین دلیل هم بودجه دفاعی این رژیم در سال ۲۰۱۱ به دوبرابر سال ۲۰۱۰ یعنی ۱۸ میلیارد دلار افزایش یافته است.
که تامین این بودجه خود مستلزم کاستن از منابع مالی امور عمرانی و خدماتی بوده است. به این معضلات باید کاهش بهره مندی صهیونیست ها از کمک های مالی غرب در سال ۲۰۱۱ را نیز افزود چرا که آنها خود گرفتار بحران های مالی هستند. از دیگر سو باید به فساد دستگاههای اداری رژیم صهیونیستی نیز اشاره کرد چنانچه طی ۴ الی ۵ سال گذشته مقامات مختلف از رئیس جمهور سابق گرفته تا نخست وزیر برای پاسخگویی در قبال فساد مالی به دادگاه فراخوانده شدند. این مجموع نکاتی است که می توان از آن به عنوان دلایل اصلی به جان هم افتادن صهیونیست ها درسرزمین های اشغالی یاد کرد.
مهاجرین روستبار بخش عمده معترضین هستند
اما ماهیت جمعیت حدود ۴۰۰ هزار نفری تظاهر کننده که در به خیابانهای تلاویو و دیگر شهرهای فلسطین اشغالی سرازیر شدند، حاکی از این واقعیت بود که روس تبار ها محوریت اصلی جمعیت حاضر را تشکیل می دادند. یهودی های روس تبار شامل مهاجرینی میشوند که بعد از فروپاشی شوروی و سخت شدن شرایط کسب و کار در آن مناطق به فلسطین اشغالی آمدند. برخی آمارها تعداد روس تبارهای حاضر درفلسطین اشغالی را بیش از ۸۰۰ هزار نفر قلمداد می کنند که بین سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲ به فلسطین اشغالی وارد شده اند.
این جمعیت بخشی از سفاردین تبارها یا همان شهروندان درجه دو در رژیم اسرائیل هستند.که به شدت از تبعیض میان خود و دیگر صهیونیست ها شکایت دارند. این یک مسئله مهم است که در لابلای شعارهای اعتراض آمیز به وضع کسبو کار و معیشت و مسکن در میان تظاهر کنندگان دیده می شود.
این درحالی است که با اضافه کردن تعداد روس تبار های مهاجر قبل از فروپاشی شوروی به مهاجرین بعد از این تاریخ عده آنها رقمی نزدیک به یک میلیون و دویست هزار نفر از جمعیت فلسطین اشغالی را شامل میشود.
لامذهبی و آنتی صهیونیستی ویژگی عمده تظاهرکنندگان
باید گفت این عده عمدتا مذهبی نبوده و به آرمانهای صهیونیسم نیز پایبند نیستند .بنابراین به هیچ وجه تعصب ایدولوژیک نسبت به رژیم اسرائیل ندارند. تا آنجا که در سرزمین های اشغالی از این عده تحت عنوا "آنتی صهیونیست" یاد می شود.که یک چالش بزرگ در میان جامعه یهودی محسوب می شودکه باعث بوجود آمدن شکافهای فرهنگی، مذهبی و هویتی در میان آنان شده است.
علاوه براین مشخصات باید گفت، روس تبارها بسیار خشن و غیر قابل انعطاف هستند که چهره معارضی را از آنها برای حکام رژیم صهیونیستی به تصویر کشیده است. این مسئله ای است که می تواند شیرازه رژیم صهیونیستی را از هم منفصل کند. شاهد این سخن خشونتهای اخیری است که در فلسطین اشغالی از سوی روس تبار ها رخ داده است و پیش بینی بسیاری از تحلیل گران را برپایه گسترش دامنه این خشونتها درهفته های آینده قرار داده استکه اسرائیل را با یک وضعیت مهار ناپذیر روبرو خواهد کرد.
مصنوعی بودن این مناقشات دور از ذهن است
* یالثارات: آیا میتوان پیوندی میان آنچه در روزهای اخیر در فلسطین اشغالی رخ میدهد و مقاومت حزب حاکم در مقابل پیشنهاد غرب برای عقبگرد این رژیم به مرزهای 1967 برقرار کرد؟ برخی معتقدند این مناقشات آتشفشانی، یک سناریو باطراحی غرب و پشتیبانی صهیونیست های محافظه کار است که موافق رفتن به مرزهای ۱۹۶۷ هستند .تا براساس آن دولت را تا جلسه شهریور ماه سازمان ملل(حدودا یک ماه دیگر) که موعد تصمیم گیری راجع به این مسئله است تحت فشار قرار دهند و مجبور به پذیرش تشکیل کشور فلسطینی و تهدید مرزهای اسرائیل کنند.
** واقعیت این است احزابی که در تظاهرات اخیر شرکت داشتند از ناتان یاهو در مورد مسئله فلسطین تندرو تر هستند. تنها حزبی که از این تظاهرات حمایت کرد حزب جدید التاسیس" اسرائیل بیتنا" بود که رهبری آن را "لیبرمن" برعهد دارد. لیبرمن یک روس تبار غیر مذهبی و به شدت تندرو است. بنابراین نمیتوان تظاهرات اخیر در فلسطین اشغالی را یک تظاهرات حساب شده فرض کرد. از طرف دیگر روزنامه های صهیونیستی طی چند روز گذشته پیش بینی کردند روند کنونی ممکن است به تشکیل دولتی تند رو تر از دولت فعلی به رهبری لیبرمن بیانجامد.
این یک مسئله دور از ذهن نیست چراکه ناکامی های پیاپی هیات حاکمه احزاب صهیونیستی را به سوی تندروی بیشتر سوق داده است.و برهمین اساس شهروندان درجه دو هم گمان می کنند که با حاکمیت تند روها می توانند به امنیت و رفاه بیشتری دست پیدا کنند. بنابراین حتی اگر این تظاهرات به سقوط دولت ناتانیاهو هم منجر شود چشم انداز ملایم تری از این رژیم در قبال قبول طرح غرب مبنی بربازگشت به مرزهای ۱۹۶۷ را متصور نمیسازد.
شاهد جدال دامنه دار یهودی ، یهودی در آینده خواهیم بود
* یالثارات: چه آیندهای را برای مناقشات داخلی آغاز شده در رژیم صهیونیستی متصور میدانید؟
** آنارشی حاکم شده بر فلسطین اشغالی به درگیری یهودی ، یهودی می انجامد . علیرغم اعتراضات گسترده سفاردین های روس تبار تشکیل دولتی از سوی آنان با مخافت و مقاومت شدید اشکنازی ها مواجه خواهد شد که طی ۶۰ سال گذشته حاکمیت را در رژیم صهیونیستی برعهده داشته اند. که به یک چالش دامنه دار میان احزاب و توده های هوادار منجر خواهد شد که تنش را جایگزین دموکراسی ادعایی رژیم صهیونیستی خواهد کرد.