رضا رئیسی
روزی روزگاری هر آنچه میکردند حاضر نمیشد به ولیعصر برود و پایش را به ساختمان روبهروی خیابان جامی کمی آنسوتر از دفترش در خیابان پاستور بگذارد و جلسه مجمع تشخیص مصلحت نظام را به قدوم خود مزین کند. آنموقع او رئیسجمهور بود و حرفش خریدار داشت و البته حضور یا عدم حضورش در هر محفل و مجلسی معانی و مفاهیم خاصی را در بر میگرفت حالا او نه راهی به خیابان پاستور دارد و نه سفرهای استانی میتواند مشغلههای فراوانی برایش ایجاد کند پس بهانهای هم برای عدم حضور در مجمع تشخیص ندارد.
احمدینژاد پس از مدتها به جلسه مجمع تشخیص مصلحت رفت اما نه این بار در جایگاه یکی از سران سه قوه و در کنار رئیس مجمع بلکه در صندلی در گوشه جلسه؛ نشست و شاید به این فکر میکرد که چرا آن زمان که جایگاهی والاتر داشت به مجمع نیامد. هر چه هست او اکنون با این ترتیب، جایگاهی رسمی جز همین مجمع تشخیص ندارد که در جلسه آن شرکت کند. او اکنون یکی از اعضای حقیقی و نه حقوقی مجمع است همین و بس.
مردی که نمیخواهد نباشد
آنان که روندها و رویکردهای احمدینژاد در طول چند سال اخیر را مورد مداقه قرار دادهاند جملگی بر این باورند که رئیسجمهور سابق تمایل شدیدی به برون نمایی رفتاری دارد و اکنون شاید همین نکته باشد که او را واداشته در مکانهایی حاضر شود که پیش از این کمتر در آنها حضور مییافت. پس از انتخابات همگان منتظر بودند تا ببینند رئیسجمهوری که عادت به پرکاری و کار بیوقفه چندین ساعته دارد با فراغبال از مسئولیت اجرایی اوقات فراغت خود را چگونه میگذارند.
شایعات پرشماری پیرامون آینده سیاسی احمدینژاد در سپهر سیاسی جولان یافته بود و انتشار سندی که در آن برای احمدینژاد دفتری در نهاد ریاستجمهوری با 35 پست سازمانی با امضای یار همیشه همراه وی غلامحسین الهام در نظر گرفته شده بود بر دامنه شایعات نیز افزود. گویا احمدینژاد و تیم همراهش به همین راحتیها قصد ترک پاستور را نداشتند کما اینکه تمامی هدایای احمدینژاد در زمان ریاستجمهوری را از نهاد به مکانی دیگر انتقال دادند. حال همه منتظربودند مقصد آینده احمدینژاد را بدانند.
ساختمان لادن میزبان احمدینژاد
8 سال پیشتر وقتی او رئیسجمهور تازه آمده به ساختمان پاستور بود و در اوج جایگاه سیاسی خود قرار داشت با دستوری حکم تخلیه ساختمانی که در خیابان وزرا قرار داشت و میزبان رئیسجمهور اسبق بود را صادر کرد. هشت سال بعد او کمی آنسوتر ساختمانی چند طبقه را موسوم به ساختمان لادن در اختیار گرفت و با یاران و همراهان خود به این ساختمان رفت و البته هم که انتظار دارد شأن رئیسجمهور سابق حفظ شده و این جایگاه از وی گرفته نشود نکتهای که البته بنابر اخبار رسیده گویا میسر نیست و دولت تصمیم دارد این ساختمان را به وزیر اسبق خود وی و از منتقدین جدی چند ساله اخیرش بسپارد و این ساختمان را به مصطفی پورمحمدی وزیر دادگستری فعلی منتقل کند.
البته دولت همانند خود وی رفتار نکرده و اعلام داشته که ساختمانی جدید برای احمدینژاد در نظر خواهد گرفت. البته اخبار رسانهای پیرامون احمدینژاد به همین نکته محدود و محصور نبوده است و خود وی تصمیم گرفته که بیکار ننشیند و توان خود را مصروف تاسیس دانشگاه ایرانیان دانشگاه تحت مدیریت خود کند.
دانشگاهی با یاران ویژه
احمدینژاد در آخرین سخنرانی که بطور زنده از صدا و سیما در مقام رئیسجمهوری پخش میشد. عنوان داشت که دانشگاهی تاسیس کرده و از مردم خواست که کمکهای نقدی خود را به حساب این دانشگاه واریز کنند. او چند روز بعد تنی چند از نزدیکان خود را نیز به سمتهای مختلف این دانشگاه منصوب کرد اما نکته جالب توجه در این میانه آن است که اسامی هیات موسس این دانشگاه به تایید شورای عالی انقلاب فرهنگی نرسیده و صلاحیت افرادی چون بقایی و مشایی به تایید نرسیده است اما احمدینژاد گویا بیتوجه به این نکته همانند دوران ریاستجمهوری میخواهد کار این دانشگاه را به پیش ببرد البته بدیهی است که او دیگر برخوردار از مقام دومین شخصیت عالی کشور نیست که بی توجه به تمامی انتقادات یاران خود را بهایی دو چندان دهد و گوشش به هیچ انتقادی هم شنوا نباشد. او اکنون رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی نیست که خود حکم تایید به درخواست تاسیس دانشگاه با حضور حلقه یارانش بزند و باید دید سرنوشت این دانشگاه به کجا خواهد انجامید.
احمدینژاد و حضورهای تازه
همانگونه که در ابتدای گفتار بدان اشاره رفت احمدینژاد بهرغم تاکید و تصریحهای ویژه و الزامات قانونی و تا آنجا که میتوانست از حضور در جلسات مجمع تشخیص مصلحت نظام استنکاف میورزید حال او این روزها بدون هیچ سر و صدایی به مجمع میرود و شاید چون مایل است که بیشتر در انظار عمومی جلوه کند در جلسه روز گذشته در ردیف اول نشست جایی که بهطور معمول دبیر مجمع یعنی محسن رضایی مینشیند و در غیاب وی احمدینژاد فرصت را غنیمت شمرده و بر صندلی وی جلوس کرد.
گذشته از این خرق عادت در خبرها آمده بود که احمدینژاد برای سخنرانی وبررسی عملکردهای دولتهای نهم و دهم در نشستهای تخصصی و سیاسی اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاههای سراسر کشور به دانشگاه خواهد رفت. او در چند سال گذشته و بخصوص در دوره دوم ریاستجمهوریاش تمایلی نداشت که به دانشگاه برود و کمترین حضور ممکن یک رئیس دولت در فضای دانشگاهی بر عکس سفرهای دیگرش ردر دوران وی رقم خورد و او حال این بار نه در مقام یک رئیسجمهور که بهعنوان یک فعال سیاسی به دانشگاه میرود.
در نهایت...
احمدینژاد چه در دوران ریاستجمهوری و چه پس از آن نشان داده که رفتارهایش در قالب یک چارچوب از قبل قابل پیشبینی نمیگنجد و حال با این تغییر مشیهای باید دید احمدینژاد آیا ورژن تازهای از خود را در دست رونمایی دارد. اویی که اکنون بیش و پیش از هر چیزی نیازمند حضور تاثیرگذار در عرصه است و برای اینکه آینده سیاسی برای خود متصور باشد نیاز به حضور در متن و بطن تحولات دارد.
هر چه هست به نظر میرسد این تغییر مشیها طلیعه دگرگونیهای تازه باشد و احمدینژاد به همین سادگیها خود را از عرصه سیاسی کنار نکشد کما اینکه انتشار و بازنشر سخنان جنجالی وی در دوران ریاستجمهوری توسط سایتهای نزدیک به مشایی هم گواه خوبی بر این مدعا و میل به حضور وی است.