سرویس خارجی: در حالی که گفت و گوهای آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان با حزب سبزها برای ائتلاف در دولت آینده به شکست منتهی شد، سوسیال دموکرات ها شروط مد نظر درمورد پذیرش یا رد پیشنهاد مرکل برای حضور در دولت ائتلافی را بررسی کردند.با گذشت بیش ازیک ماه از برگزاری انتخابات پارلمان آلمان (بوندستاگ) و به رغم برتری اتحادیه دموکرات مسیحی، آنگلا مرکل، پیروز قطعی این انتخابات هنوز موفق به توافق با یکی از احزاب سیاسی راه یافته به پارلمان برای تشکیل دولت ائتلافی آینده نشده است.
دلیل اصلی این مساله حزب «دموکرات آزاد» بود که در به دست آوردن حد نصاب آرا، از ورود به پارلمان بینصیب ماند. «دویچه وله» در این باره نوشت: شکست این حزب در رسیدن به مرز5 درصدی آرا، از طرفی ساختار جناحی لیبرال شهروندی و از طرف دیگر پیش بینی های جامعه شناسان حزب سوسیال دموکرات و سبزهای آلمان را در هم شکست و نقش بر آب کرد. نقشه ائتلافی دولت آلمان در حال حاضر به شکلی اصولی در حال مقیاس بندی است.گفتنی است که برای هر یک از مهمترین احزاب آلمان با توجه به تعدد چشمگیری که دارند رنگ خاصی تعیین شده است.اتحاد دموکرات مسیحی - سوسیال مسیحی به رنگ سیاه، حزب سوسیال دموکرات به رنگ قرمز، حزب چپ به رنگ قرمز تیره، حزب دموکرات آزادبه رنگ زرد و حزب سبزها به رنگ سبز شناخته میشوند.
شکست ائتلاف با حزب سبزها
تشکیل ائتلاف سیاه- سبز و در اصطلاح «ائتلاف بزرگ»متشکل از حزب پیروز یعنی حزب دموکرات مسیحی و حزب سبزها، بلافاصله پس از اعلام نتایج انتخابات، موضوع داغ، اما غیر رسمی و در هاله ای از ابهام بود. شانس بی سابقه حزب سبزها نیز از دست رفت. فقدان اعتماد به نفس آنها بعد از شکست در انتخابات و دگرگونیهای آتی در کادر کارکنان آن، احتمالا دلایلی برای کناره گیری از گفت و گوهای ائتلافی است .
اتحادیه دموکرات مسیحی و حزب سبزها دو روز تمام بر سر موضوع تشکیل ائتلاف به شکلی منسجم به مذاکره نشستند، اما این گفت و گوها برای تشکیل ائتلاف کافی نبود. «فُلکر واگنر» سردبیر بخش آلمانی زبان دویچه وله معتقد است این مذاکرات بیشتر شبیه به توافقی برای آینده بود.
هیاهوی سیاسی که قبل از برگزاری انتخابات در بطن جامعه اتفاق افتاد، جسارت حرکت به سمت ایجاد دگرگونی سیاسی را پیدا نکرد، تا در پرتو آن حزب دموکرات مسیحی لیبرال و سبزها دوشادوش یکدیگر قرار بگیرند.
اگر چه اتحادیه دموکرات مسیحی در قبال حزب سبزها زمینه های محوری سیاسی، مانند بحث پناهندگی و سیاست فراریان ، یا سیاست های انرژی و محیط زیست را مد نظر قرار می داد، اما تحقق این پروژه ابداعی سیاسی- اجتماعی سیاه - سبز به تعویق انداخته شد.
به نظر می رسد که کماکان، بزرگترین مشکل برای نزدیکی اتحادیه دموکرات مسیحی و سبزها، مساله محیط زیست است. از دیدگاه سبزها، محافظه کاران، مدت ها نمایندگان اکثریت نامطلوب جامعه بودند. در دهه 1960،کسانی با حزب دموکرات مسیحی مبارزه می کردند که چندی بعد در جرگه بنیانگذاران حزب سبزها قرارگرفتند. برعکس محافظه کاران، اعضای جنبش سبز، مجموعه ای از عناصر محرک، مالک متصرف و نظریه پردازان چپ گرا هستند که البته در برخی موارد می توان آنان را نمونه ای از محافظان قانون اساسی بر شمرد.
جای تردید نیست که از لحاظ سیاسی در آلمان قدیم، قطب های بزرگتری به جز حزب سبزها و حزب دموکرات مسیحی در مقابل یکدیگر وجود نداشتند. حزب سبزها در دوران رقابتهای انتخاباتی، اغلب به عنوان حزب قیمومیت و ممنوعیت بر سر زبان ها افتاده بود، تا جایی که رییس فراکسیون این حزب پس از برگزاری انتخابات، این را یک اتهام دانست و به آن پاسخ داد.
از سوی دیگر، پس از اعلام نتیجه انتخابات و پیرو آن، شکست چند دور مذاکرات برای تشکیل ائتلاف بین اتحادیه دموکرات مسیحی و سبزها، اعتماد به نفس این حزب تا حدی متزلزل شد و بسیاری از اعضای تراز اول آن، کناره گیری کردند. این حزب در حال حاضر در تب و تاب ایجاد اصلاحات بنیادین در پرسنل، رویکردها و خطی مشیهای خود است.سبزها نمایندگان یک بخش جدید در دنیای سیاست هستند که مسائل سیاسی و اجتماعی رابه طرزی نوین تحلیل میکنند،بنابراین در معیارهای از پیش تعیین شده چپ و راست سیاسی نمیگنجند.
اگر چه در تقسیمات سیاسی، معمولاً آنها را دست چپی در نظر میگیرند، ولی امکان دارد تفکرات، تحلیلها و اظهارنظرهای ایشان در موضوعات متنوع،بیشتربااحزاب دست راستی همخوانی داشته باشد.درواقع با اتحاد آلمان،سبزها ازقالب سوسیالیستی چپ گرا فاصله گرفتند.ازآن زمان،سبزهاهرچه بیشترازنظرمسلک وهدف گذاری سیاسی،به سیاست بورژوازی متمایل شدندوبه اعتقادبسیاری ازناظران،امروزه سبزهادیگربه جناح چپ تعلق ندارند.اتحادیه دموکرات مسیحی نیز پوست اندازی کرده است.کسانی که سیاست حدوسط رادنبال می کنند،براین عقیدهاند که این احزاب مدرن تر شده اند. ادامه دارد...