* اولویت دارترین موضوع کشور در حال حاضر به عقیده شما چیست؟
** به طور قطع موضوع زندگی و معیشت مردم اولویت دارترین موضوعی است که باید اکنون به آن پرداخته شود.
دولتی را سرکار آوردند، 8 سال این دولت در راس کار بوده است. کاری با این نداریم که 800 میلیارد دلار درآمد نفتی از بین رفته است. آمارهای وزارت نفت نشان میدهد که حداقل در این 8 سال 1200 میلیارد دلار زیان کرده ایم. یعنی به دلیل ناکارآمدیها، این مبلغ را از منابع مشترک از دست دادهایم.
اگر در یک اداره کسی 10 هزار تومان پول را از دست بدهد، یقه او را میگیرند، این البته درست هم است. قانون هم همین را میگوید. همان اول باید یک ماه او را بازداشت کنند. اما در این مورد نگفتند چرا سرمایه کشور به هدر رفت.
* نهادهایی که باید نظارت میکردند، چرا اقدامی نکردند؟
** کسی در این مجلس نیست که اعتراضی کند. کم ان لم یکن شئیا مذکورا. متاسفانه مینشینند و درباره انتقال پایتخت صحبت میکنند. شما دولتی را مورد حمایت قرار دادهاید و همه پشت سر او قرار گرفتهاید، تا جایی که میشد از آن دولت حمایت کردهاید، یک دهم مانع تراشیهایی که در مقابل دولت فعلی صورت میگیرد، درباره دولت قبل صورت نگرفت. اکنون میگویند آن دولت 1200 میلیارد دلار پول و ثروت کشور را از بین برده، باید دقت کنیم این مبلغ چقدر بالاست. این مبلغ یعنی یک و نیم برابر خرجی که در تمام 8 سال کرده است. ما در منابع مشترک 1200 میلیارد دلار را از دست داده ایم. این به معنای عدمالنفع نبوده بلکه به طور کلی از دست دادهایم، در حالی که دیگران بردهاند، میتوانستیم ما نیز ببریم. یک نفر هم نیست مسوولیت این کار را بر عهده بگیرد.
اکنون به جای این موضوع، چوب لای چرخ دولتی که تازه بر سر کار آمده، میگذارند. این دولت دستش در پوست گردویی است که دولت قبلی آن را درست کرده، افراد و نیروهایی که به کار گرفتهاند و اکنون دوباره دنبال برگرداندن این وضعیت هستند.
* توجه همه این است که 800 میلیارد دلار نفت در 8 سال گذشته فروخته شده، باید ببینیم کجا هزینه شده است، هزینههای عمرانی و جاری چگونه بوده و چه میزان به خزانه آمده است. اصلا این مبلغ بماند، آن 1200 میلیارد دلار چه شده است؟
** وقتی ما در این کشور مدیر بودیم، کارمند مدیر سازمان شهرداری را گرفتند، به او میگفتند که در کنار غذای خود نوشابه هم گرفته اید، یکی از افراد که اکنون هم مسوولیت دارد، میگفت که اگر نوشابه نمیخوردید، میمردید. بازجویی شد که شما در اموال بیتالمال اسراف کردید چرا غذای خود را بدون نوشابه نخوردید؟ این افراد هنوز هم در راس کار هستند.
این افراد باید بگویند این جریانی که در 8 سال گذشته روی کار بود و تا این میزان هم در 8 سال از سوی شما تایید شد، باعث شده که 1200 میلیارد دلاری که از جیب ملت ایران رفته، کجا رفته است؟ یکی باید به این موضوع جواب دهد. وضعیت بیکاری، تورم و فقر ناشی از عدم سرمایه گذاری در این سالها چه وضعی به وجود آورده است؟
یکی از کشورهای کوچک منطقه بدون نیروی انسانی مورد ادعای ما، بدون ایدئولوژی ما، بدون سابقه تاریخی ما، 115 هزار دلار درآمد سرانه دارد. ثروت ما را برداشته و برده و هیچ کس پاسخگوی آن نیست. امروز ما نشسته ایم میگوییم که 40 هزار تومان دست مردم بدهیم یا ندهیم.
* اساسا چرا این موضوعات به درستی برای مردم تبیین نمیشود؟
** برای اینکه رسانهها نیز توجهی به این موضوعات ندارند. خط قرمز برخی رسانهها اجازه نمیدهد که به این مسایل پرداخته شود.
وقتی مجلسی که برای دولت شاخ و شانه میکشد و هر هفته 10 وزیر را به مجلس میکشاند، چرا این مسایل را در دولت قبل ندیده است، اگر درباره این 1200 میلیارد دلار فکری کرده و حرفی زدهاند، بگویند.
* برخی میگویند در دولت قبل هم ما اعتراض میکردیم، مجلس با دولت گذشته نیز چنین برخوردی را داشت؟
** شاید اعتراض کرده باشند، چرا برخورد نمیکردند و جلوی آن را نمیگرفتند. مجلس قدرت داشته، چرا اقدامینکرده است؟
آن همه لج بازی که در دولت قبل با مجلس میشد، اما در دولت فعلی تا این حد تعامل با مجلس میشود، باز هم برای یک وزارتخانه باید 4 نفر معرفی شود تا نفر چهارم بتواند رای اعتماد بگیرد. این همه سوال، این همه برخورد، در آن زمان به یک وزیر رای ندادند، آقای احمدینژاد وزارتخانه را منحل کرد. هنوز هم حاضر نیستند کارهای آن دولت را نقد کنند.
این دولت در حال جبران ضایعات است، گر چه بسیاری از آن ضایعات غیرقابل جبران است. چرا کسی درباره 1200 میلیارد دلار سرمایه کشور صحبتی نمیکند؟ در این باره با وزیر نفت و کارشناسان مصاحبه کنید، ببینید در این 8 سال ملت ایران چه میزان ثروت خود را از دست داده است.
* آنطور که میگویید دولت روحانی وارث مشکلات بسیاری است، اما در همین مدت کوتاه نقدهای بعضا گزنده و همراه با تخریب نیز صورت میگیرد، کسانی که پیشاز این نقدی را به دولت مطرح نمیکردند، امروز یک نقاد حرفهای شدهاند، به گونهای که مقام معظم رهبری هم تاکید کردند که به دولت اجازه داده شود، هدف از این نقدها را چه میدانید؟
** باید ابتدا بگوییم اصولا دولت آقای روحانی چه کاری میتواند بکند؟ کشوری را دست ایشان دادهایم، که این همه تورم، بیکار و توقعات و انتظارات مردمیدارد. در مقطعی گفته شد که بیاییم منابع انرژی را هدر ندهیم و قرار شد یارانه نقدی را به نیازمندان بدهیم، اما با بدترین وضع آن را اجرا کرده و آن را بین همه مردم توزیع کردیم. به گونه ای که معاون اول رییسجمهوری گفتند که تعداد یارانه بگیران از جمعیت کشور نیز بیشتر است.
حالا دولت چه کار میتواند بکند؟ دولت بخواهد اکنون یارانهها را قطع کند، همین افراد که با دولت قبل همراهی میکردند و اکنون مرتب ایراد میگیرند، فریاد میکشند و در خیابان راه میافتند.
یک نفر که موتوری پیک بادپا بوده، با ارتباطات در 8 سال گذشته به فردی تبدیل شده که خود ادعا میکند که 500 میلیارد تومان ثروت دارد. تنها یک نفر هم نیست. اگر بگردیم افرادی بالاتر و پایین تر از این فرد نیز مییابیم.
افرادی که باعث این فساد شدهاند نیز اکنون کاری با این مسایل ندارند. اما امروز یک جمله ای از سوی کسی در دولت گفته میشود، دهها خبر و سخنرانی درباره اش مطرح میشود اما کسی نمیگوید که مسوول این موضوع کیست؟
* 1200میلیارد دلاری که میگویید مربوط به منابع مشترک در پارس جنوبی است؟
** نه، تنها مربوط به آنجا نیست. منابع مشترک در جاهای دیگر هم داریم. کل منابع مشترک ما که عدم برداشت ایران در آن بوده 1200 میلیارد دلار بوده و از دست ملت ایران رفته است.
اگر اکنون هم مانند دیگر کشورها برداشت کنیم، باز هم آن 1200 میلیارد دلار را از دست داده ایم و آن را نمیتوانیم جبران کنیم.
* با توجه به مسایلی که گفته شد، دولت هم برای مقابله با این اوضاع اولویت بندیهایی کرده، اولویتهایی که دولت روحانی به آن پرداخته را چگونه میبینید؟
** دولت در شرایطی وارد شده که ایران از لحاظ سیاست خارجی در لبه پرتگاه بوده است. هر روز تهدید، قطعنامه و اضافه شدن تحریمها بوده است. هر چه درباره مسایل اقتصادی نیز به دولت قبل گفته میشد، به جای رفع ناکارآمدیهای خود، میگفتند که تحریمها اجازه نمیدهد کار کنیم. در حالی که در ابتدایی که میخواستند کار را آغاز کردند و خود باعث شدند که این تحریمها به وجود بیاید، آن را کاغذ پاره میدانستند.
دولت باید نخست یک راه نفسی برای کشور ایجاد میکرد. ابتدا باید وارد مسایل سیاست خارجی میشد تا این راه نفس فراهم شود. تا حداقل تحریمها اضافه نشود و باب گفتوگو باز شود.
قدم دوم این است که نگذارند شرایط اقتصادی کشور از این بدتر شود. یعنی تورم، گرانی و بیکاری از این بیشتر نشود. که البته این کار ساده ای نیست. ما نه منابع خوبی در دست داریم، نه تحریمها برداشته و اثر خود را از دست داده، نه طرحی وجود دارد که با به نتیجه رسیدن آن تولید افزایش یابد، تا این مشکلات مطالعه شود و به نتیجه برسد 2 سال طول میکشد.
متاسفانه در طرحهای بی ربط به اسم طرحهای زودبازده منابع کشور به هدر رفت. اینها که اشتغال ایجاد نمیکند. نتایج آن را دیدیم که در بانکها و دیگر جاها به چه نتیجهای رسید.
دولت تدبیر جز اینکه فشار خارجی را بردارد و فشار روی مردم و گرانی را حل کند، کاری نمیتواند بکند. کشور باید با تدبیر اداره شود.
در کشوری که زمانی جشن خودکفایی گندم گرفته میشد، امروز وضع به گونه ای شده که با عملکرد 8 ساله دولت قبل، حداقل 6 میلیون تن گندم وارداتی در سال داریم. دولت باید اینها را حل کند.
دولت روحانی مظلوم ترین دولت تاریخ ایران است. این شرایط را در هیچ دوره ای نداشتیم. در دوره جنگ نیز ما این شرایط را نداشتهایم. در آن دوران با کمتر از 7 میلیارد دلار کشور اداره شد. با آن همه هزینههای بالای جنگ ما این شرایط را نداشتیم.
با این شرایط دولت چه کار میتواند بکند؟ جز اینکه تلاش کند ابتدا تحریمها و فشارها اضافه نشود، تورم کاهش یابد و اقتصاد کشور سر و سامان یابد.
اینکه دولت در 6 ماه موفق شود و بتواند فضای آرامیرا در کشور ایجاد کند، و جلوی افزایش تورم را بگیرد، کار بزرگی صورت گرفته است.
* به نظر میرسد دولت در راهحل این مشکلات به همراهی بیشتر مجلس نیاز دارد، در مجلس همت کمک به دولت را میبینید؟
** عدهای در مجلس هستند که میخواهند کمک کنند، اما متاسفانه جمعی در مجلس هستند که تمام تلاش آنها این است که اقدامیکنند که کسی به سراغ گذشته آنها نرود، تلاش میکنند شرایطی به وجود آورند که سراغ عملکرد گذشته آنها نروند.
فرض کنید در یک دانشگاهی یک فرد را برداشته و نفر دیگری را گذاشته اند، یک دانشجویی را بیرون کرده یا وارد کردهاند، واقعا این موضوع نسبت به مشکلات اقتصادی کشور چه اهمیتی دارد؟ آیا این موضوع کشور را زیر ورو میکند؟
این افراد مسایلی را برجسته میکنند که مسایل اصلی کشور که مسایل کلان است و عمده مقصر آن خود آنها هستند، در آن دیده نشود. کسانی که با تمام توان دولت گذشته را مورد حمایت قرار دادهاند، باید پاسخگو باشند. یا حداقل باید سالها ساکت بمانند و ادعا نداشته باشند. اما اکنون مرتب درباره وزیر فرهنگ، وزیر علوم و دیگر اعضای دولت ایراد میگیرند.
امروز مساله اصلی کشور توسعه است که متوقف شده، این وضعیت تاسف بار با این همه ظرفیت و توانی که در داخل کشور وجود دارد، ایجاد شده است.
* البته از سوی یک جریان بیشترین سماجت دیده میشود، با این جریان در مجلس باید چه برخوردی داشت؟ امکان تعامل با این جریان نیز وجود دارد؟
** روشی که دولت در مقابل این شیوه تبلیغات پیش گرفته همان روشی است که از آن انتظار میرفت. دولت تلاش میکند با کسانی که دنبال ایجاد فضای کاذب هستند، دهن به دهن نشود. اگر جواب هر ادعایی را بدهید در حقیقت تقویت همان ادعا است. دولت روش درستی را برگزیده است.
دولت تلاش میکند کار اصلی خود را پیش ببرد که این درست است. دولت تمام تلاش خود را میکند که انتظار مردم برای حل مشکلات را تحقق ببخشد. برای امید دادن به مردم و امیدوار کردن فضای جامعه و تدبیر مسایل کشور وقت، انرژی و توان خود را در این مساله گذاشته است.
پاسخ ندادن به ادعاها از سوی دولت اقدام درستی است. زیرا عدهای تلاش میکنند که عملکرد گذشته آنها فراموش شود. جریانی نظیر جبهه پایداری، اگر در جایی صحبت شود باید پاسخ دهد که این عملکرد گذشته که از آن حمایت شده است چه بوده است؟ اگر بحث اختلاس است باید بگوییم در کدام دوره اختلاس تا این حد بوده است؟ در کدام دوره با این ثروت در کشور تا این حد کم کار شده است. از لحاظ فرهنگی نیز در کدام دوره تا این حد ناامیدی در بین مردم ایجاد شده است.
چرا این افراد از گذشته خود فرار میکنند. باید از مردم عذرخواهی کرده و به کنار بروند. نمیتوانند دوباره مدعی شوند. مردم نیز میفهمند و آگاهی دارند. نباید گرفتار جوی شویم که این جریانها میخواهند ایجاد کنند.
* اعضای حزب کارگزاران چه میزان میتواند به دولت کمک کند، چرا کارگزاران کم فروغ شده و تحرک چندانی از آنها دیده نمیشود؟
** ما در حد توان در حال کمک کردن هستیم. به هرحال در سمتهای اجرایی حضور داریم. هر جا که از کارگزاران خواسته شده که در کاری کمک کند، خود را کنار نکشیده است. غیر از پستهایی که در کابینه و مشاورتها است، کارهای دیگری هم صورت گرفته است.
همین جریان افراطی به عنوان نمونه جبهه پایداری جوسازی میکنند و با انتساب افراد به فتنه و مسایل دیگر اجازه نمیدهند، کار صورت گیرد. البته تلاش میکنند جا برای خودشان باز شود.
کسانی که امروز در کشور ماندهاند، به کشور، انقلاب و اسلام علاقمند هستند و اگر در بخشهایی ایستاده و صحبتی از درد مردم میکنند، برای دفاع از نظام، کشور و انقلاب است. میخواهند نارساییها را یادآوری کنند و کمکی برای رفع آن داشته باشند.
* کارگزاران به فعالیتهای سیاسی خود ادامه میدهد؟ فعالیت کارگزاران در انتخابات 24 خرداد چندان مشهود نبود، علت چیست؟
** کارگزاران تا حدی که بتواند به فعالیت خود ادامه میدهد. کارگزاران در انتخابات 24 خرداد خود را در مجموعه اصلاحطلبان تعریف کرد. اکنون نیز راهبرد ما این است که با توجه به مشکلات موجود تلاش کنیم تا اختلافات بین گروههای سیاسی را برطرف کنیم، جنگهای قبیله ای بین گروههای سیاسی باید از بین برود.
به عقیده من در کشور باید جبهههای جدید را تعریف کنند. جبههای که به فکر مردم، توسعه کشور و اصلاحات و رفع گرفتاریهای مردم است و جبهه ای که دنبال حرفهای شعاری و از بین بردن منابع نیست و جبههای که مانند 8 سال گذشته کشور را با مشکل مواجه نکند.
* حزب کارگزاران چه برنامهای برای انتخابات مجلس دهم دارد؟
** تا انتخابات فرصت زیادی باقی است و اکنون نباید بحث انتخابات را مطرح کرد. به عقیده من پیش کشیدن موضوع انتخابات مجلس از هم اکنون همان دامن زدن به بحثهای انحرافی است.