نویسنده: کبری آسوپار
یک همایش دانشجویی برای بیان دلواپسیهای اساتید و دانشجویان نسبت به توافقنامه ژنو، خشم حامیان دولت را برانگیخته و موجب شده تا یک بار دیگر آنان همه شعارهای شیک آزادی بیانشان را فراموش نمایند. حامیان دولت از یک ابراز دلواپسی ساده منتقدین توافقنامه ژنو برافروخته شدهاند؛ اما حتی لغو دولتی سالن رزرو شده هم برگزاری پرشور همایش را تحتتأثیر قرار نداد و حتی میتوان گفت به سود دانشجویان شد؛ چه آنکه با حضور پر تعداد دانشجویان، حیاط لانه جاسوسی نیز میزبان آنان شد و اگر قرار بود در سالن قبلی همایش برگزار شود، شرکتکنندگان با پر شدن سالن باید وسط خیابان مفتح میماندند!
همان روزی که رئیسجمهور در جمع اساتید و دانشجویان از آنان خواست که توافقنامه ژنو را نقد کنند، کاملاً روشن بود که این گفتار در چارچوب رفتار حامیان رئیسجمهور نخواهد گنجید و البته وقتی حسن روحانی هم در جملاتی قبل از این دعوت، منتقدان توافقنامه ژنو را اقلیتی کم سواد خطاب کرد، یعنی این دعوت صرفاً یک ژست شیک و عوامپسند است که در واقع امر، محلی از اعراب ندارد و صرفاً گفته شده تا تیتر یک روزنامههای اصلاحطلب شود و برای صفحات آنها خوراکهای پوپولیستی فراهم کند. خصوصاً که بسیاری از اتفاقات و تفاسیر مباحث ژنو، محرمانه تلقی شده و از سوی دیگر، همان قدری هم که منتشر شد، پس از متن تبریکات و جشن گرفتن دولت به بهانه آنچه فتحالفتوح نامیده شد، صورت گرفت! حال چه چیزی باید نقد میشد؟
با این همه و در سایه سایر تخریبها و تندروی علیه منتقدین، بسیاری از اساتید وظیفه خود دانستند ضعفهای توافقنامه ژنو را بیان کنند؛ شاید دولت با دست برداشتن از مسیر انحصارطلبانه خویش کمی هم به رأی اهل علم بها دهد. در آخرین این اقدامات عدهای از دانشجویان تصمیم گرفتند در همایشی با عنوان «دلواپسیم» جمع شوند و آنچه را درباره توافقنامه ژنو معتقدند، بیان کنند. در بیانیه برگزاری این همایش اعلام شده بود که «دلواپسیم» به همت «کمیته صیانت از منافع ملت ایران»، « و جمعی از دانشجویان دانشگاه امام صادق علیهالسلام و دانشگاه امیر کبیر» تدارک دیده شده و از نزدیک به ۶۰ چهره شناخته شده سیاسی و دانشگاهی که با وجود تفاوت در رویکردهای سیاسی، در انتقاد از توافق ژنو مشترک هستند، برای حضور در این همایش دعوت شده است؛ از اساتید دانشگاه تا چهرههای اصولگرای مجلس تا اعضای جبهه پایداری و. . .
همین خبرهای اولیه برای ایجاد مانع در راه برگزاری همایش کافی بود و قدم اول را هم روزنامه شرق برداشت. روزنامهای که زیاده ژست آزادی بیان میگیرد؛ اما تاب یک همایش را هم نداشت و در تیتر یک خود، کوشید همایش را به فعالیتهای انتخاباتی حامیان احمدی نژاد ربط دهد! تلاشی غیرحرفهای و تحلیلی دروغ که اصلاحطلبان از چنین شیوهای برای برچسب زدن به مخالفان سیاسیشان بهره میبرند. آنها از منتقدان ژنو عصبانی هستند و معتقدند هیچکس حق ندارد علیه ژنو حرفی بزند. برای همین است که علاوه بر حملات رسانهای علیه همایش منتقدین توافقنامه، کارشکنیهای کودکانه در لغو سالن همایش هم پیگیری میشود.
سالن سیدالشهدا وابسته به بنیاد شهید که نهادی دولتی است، برای برگزاری این همایش در نظر گرفته شده بود و حتی هزینه اجاره آن هم پرداخت شد؛ اما کمتر از یک روز مانده به زمان برگزاری، مسئولان سالن قطعی سیستم برق را بهانه کرده و حتی پیشنهاد دانشجویان را مبنی بر اینکه خودشان سیستم را تعمیر خواهند کرد، نپذیرفتند. نتیجه آنکه همایش به سالنی بزرگتر واقع در لانه جاسوسی سابق منتقل شد و از آنجا که «مخالف! شود سبب خیر، اگر خدا خواهد» همایش با شکوه بیشتری برگزار شد. این همایش البته همه مجوزهای لازم از مراکز امنیتی و انتظامی را نیز از قبل کسب کرده بود.
از فصلهای آغازین همایش زمزمه زیارت عاشورا است؛ زیارت نامهای که تولی و تبری را به خوبی بیان میکند.
در قسمتهایی از سالن، بنرهایی درباره عنوان «دلواپسیم» و بیان نگرانیهای منتقدان درباره توافق ژنو نصب شده است. بر روی این بنرها نوشته شده «دلواپسیم از اینکه انرژی هستهای را با فناوری هستهای اشتباه گرفتهاند»، «دلواپسیم از بر باد دادن حقوق ملت در ازای گرفتن حقی ناچیز»، «دلواپسیم از استراتژی غلط دولت در سیاست خارجی» و «دلواپسیم از ترک برداشتن حقوق ملت به جای ترک برداشتن ساختمان تحریمها.»
حاضرین در این مراسم دستنوشتههایی نیز به شرح زیر در دست دارند: «مقدم قاتلان شهدای هستهای را در قامت بازرسان آژانس گرامی میداریم» و «ضمن احترام برای آقایان روحانی و احمدینژاد، ما انقلابی هستیم» و «جزئیات مذاکرات برای آیندگان محرمانه نخواهند ماند» و «نه سانتریفیوژ میچرخد نه چرخ زندگی مردم».
علیرضا پناهیان استاد حوزه و دانشگاه در سخنرانی کوتاهش میگوید: «برگزاری چنین جلساتی دو قاعده اصلی دارد، یک قاعده آن به این معنی است که پشتیبانی نیروهای انقلابی است که میتواند به مذاکرهکنندگان قدرت دهد. قاعده دیگر برگزاری چنین جلساتی این است که اگر چنین اقداماتی پشت سر مذاکرهکنندگان نباشد چرخ انرژی هستهای که هیچ، چرخ کارخانجات نیز نمیچرخد. اگر مذاکرات موجب رونق اقتصادی و افزایش عزت کشور شود آن مذاکره در خدمت جمهوری اسلامی است و اگر مذاکراتی به تقویت جایگاه جمهوری اسلامی منجر نشود، این مذاکره محکوم به شکست بوده و از طرف انقلابیون مطرود است. خوب است که مسئولان در مذاکرات اعلام کنند که مذاکراتی که به تقویت رفاه و آسایش مردم منجر نشود، این مذاکره قطعاً محکوم به شکست است.»
الیاس نادران عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی و نماینده تهران در مجلس هم گفت: «آنچه شنیده میشود، حاکی از این است که تیم مذاکرهکننده ایرانی از حوزه قدرت و دفاع از تمامیت نظام برخورد نکرده و همین مسئله سبب ایجاد نگرانی و حساسیتهای اجتماعی شده است؛ در هر صورت دولت تکلیف دارد به نهادهای تقاضاکننده پاسخگو باشد. توافقنامه نهایی صورت نمیگیرد مگر اینکه مجلس در جریان جزئیات قرار بگیرد و نسبت به آنچه صورت گرفته اجماع باشد. یعنی مجلس نظر دولت را بپذیرد و کار بر اساس توافق جمعی باشد.»
اسماعیل کوثری نماینده اصولگرای مجلس، محدود کردن سانتریفیوژها را عقبگرد دولت عنوان میکند. او میگوید: ما اینجا هستیم تا به دولت بگوییم در ژنو بعدی هوشیار باشد. ما در جلسهای که 15 روز پیش در مجلس با مسئولان بانک مرکزی داشتیم متوجه شدیم که تا 15 روز پیش یک دلار هم نتوانستهایم از پولهای بلوکه شده نفتی را برداشت کنیم.
نوبری، سفیر سابق ایران در شوروی، میگوید که در وزارت خارجه هیچکس از منتقدین دفاع نمیکند.
او میگوید: «از آنجا که آقای رئیسجمهور گفتهاند منتقدان با شناسنامه انتقاد کنند من هم ابتدائاً شناسنامه خود را مطرح میکنم و میگویم که به مدت 33 سال دیپلمات وزارت خارجه بودهام و در هر ردهای در دولتهای آقایان موسوی، هاشمی و خاتمی مسئولیت داشتهام. از همان ابتدا به آقای رئیسجمهور نامه نوشتهام و در 20 سخنرانی دیگر در دانشگاههای مختلف کشور در مناظرههای متعدد، ضعفهای توافقنامه ژنو را برشمردم و جالب اینجاست که هیچکدام از طرفهای مناظره که مدافعان توافقنامه بودند حاضر نشدند همراه با من توافقنامه را به صورت بند بند بررسی کنند. دولت حداقل یک نماینده برای پاسخگویی به منتقدان معرفی کند. ما نمیتوانیم منتظر بمانیم از این تخم مرغ شانسی چه چیزی بیرون میآید؛ ما حق داریم دلواپس باشیم. » این دیپلمات سابق وزارت خارجه در ادامه اظهار داشت: «از رئیسجمهور میخواهم که مدافعان توافقنامه ژنو هم شناسنامه خود را ارائه دهند که مشخص شود اینها که اصلاً انرژی هستهای را نمیخواهند آیا نماینده دولتند؟»
کریمی قدوسی هم به اظهارات رئیسجمهور انتقاد میکند. او میگوید: « آقای روحانی گفتند خوشبینی و بدبینی در دنیای سیاست معنی ندارد، باید واقع بین بود؛ هیچ رئیسجمهوری نبوده که اینطور روی حرف رهبر حرف بزند.» قدوسی با بیان اینکه نمایندگان مجلس باید از جنس مردم باشند، گفت: «یکی از نمایندگان شما به نمایندگی از مردم در نطق سه دقیقهای توافقات ژنو را نقد کرد، دولت رسما از وی شکایت کرد. در متن شکایت شورای عالی امنیت ملی که رئیسجمهور، رئیس آن است آمده بود که در نطق این نماینده تیم مذاکرهکننده هستهای تضعیف و به آقای رئیسجمهور توهین شده است به همین دلیل باید جلوی نماینده گرفته شود.»
فریدون عباسی، رئیس سابق سازمان انرژی اتمی، در سخنرانی کوتاهش میگوید: «یک گروه سیاسی خاص درصدد مصادره حماسه سیاسی 24 خرداد است. / دولت پیام رفراندوم یارانه را دریافت کند. » عباسی طی سخنانی با اشاره به خاصیت انرژی هستهای به عنوان یک پیشرفت علمی جامع برای هرکشوری گفت: شرایط جنگ جهانی باعث شد که این تکنولوژی در ابتدا به عنوان تجربهای مهار نشده ایجاد و پس از آن به صورت علمی در قالب رآکتور مورد توجه کشورها قرار گیرد. رآکتور هستهای یک دستاورد کوچک شده تمام تکنولوژیهاست و سطح ایمنی کشور را بالا میبرد. غرب دید که کشور ما در حال پیشرفت است و در واقع ما داشتیم کارآمدی نظام را نشان میدادیم و راه صدور انقلاب نیز همین بود، که پرونده ما را به شورای امنیت فرستاد.
عباسی بهانه تراشیهای آژانس مبنی بر انحراف ایران از انپیتی را دستمایه ساختن پرونده برای ایران خواند و افزود: آمانو تمام این موارد را در گزارش شماره 65 خود در سال 2014 به عنوان انحراف ایران از انپیتی ارائه داده است. ما زمانی که آژانس مدعی انحراف ایران از انپیتی شد گفتیم که مدارک این مسئله را ارائه کنید ولی آنها گفتند مدرک ارائه نمیکنیم و شما باید این مسئله را قبول کرده و مدارک را به ما بدهید. اما تیم مذاکره کننده به خوبی و قهرمانانه در مقابل این خواسته مقاومت کرد و اگر بخواهیم عنوان قهرمانی به کسی بدهیم باید به تیم آقای جلیلی بدهیم نه دیگران.
شرکتکنندگان همایش «دلواپسیم» با امضای توماری، انتظارات خود را درباره مذاکرات هستهای به تیم مذاکرهکننده اعلام کردند و خواستار حفظ کامل دستاوردهای هستهای ایران شدند.