احسان بداغی: جبهه پایداری آمده بود تا با پایداری خود بر مواضعی که «اصولگرایی اصیل» میخواند اصل انقلاب را از گزند تحریفها و تفسیرهای غلط مصون نگاه دادر. جبههای که تولدش ظهور نخستین شکاف در میان اصولگرایان بود اکنون خود با شکافی جدی مواجه شده است. اختلاف بر سر تعیین کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم میرود تا به صفآرایی رسمی یاران مصباح یزدی در مقابل یکدیگر منجر شود. یاران آیتالله مصباح یزدی که حدود یک سال پیش خود را در قالب جبهه پایداری متشکل کردند، در جریان انتخابات مجلس نهم و بعد از آن تن به هیچگونه همکاری با یاران اصولگرای سابق خود ندادند.
چرا انشعاب روی داد؟
پافشاری سرسختانه مواضع سیاسی گرچه در ظاهر در طول یک سال گذشته باعث ایجاد شخصیتی مستقل برای این جبهه نوظهور شد اما همین دست پافشاریهای و تن ندادن به ایجاد تعاملات دو طرفه در معاملات سیاسی اکنون به آفت درونی خود آنها تبدیل شده و عملا پیکره این تشکل را تبدیل به دو شاخه تهران و قم کرده است. شاخههایی که به نظر میرسد از این پس باید تا انتخابات ریاست جمهوری یازدهم منتظر عمل مستقل آنها از یکدیگر باشیم. اتفاقی که به معنای دودستگی در جبهه پایداری خواهد بود. به بیان دیگر همان اتفاقی که در جریان انتخابات مجلس نهم بر سر جریان اصولگرایی افتاد اکنون در شرف تکرار برای جبهه پایداری است جبهه پایداری با مجموعهای از نیروهای سیاسیت اصولگرا با سلایق و سوابق کمابیش مختلف تشکیل شد.
شاید تنها وجه مشترک برجسته آنها را بتوان در اصرار آنها برسیاست و روشهای سیاسی شان دانست. وزرای از کابینه خارج شده دولت، نمایندگان هوادار دولت در مجلس و شاگردان آیتالله مصباح یزدی پیکره اصلی این جبهه اصولگرا را تشکیل دادند. پروژه حزب شدن جبهه پایداری همزمان شد با آغاز نخستین تلاشها برای انتخاب نامزدهای انتخاباتی سال 92.
جایی که پایداری بیش از حد اعضای این تشکل بر مواضع سیاسیشان که تا دیروز عامل اصلی تشخص آنها در میان اصولگریان بود به آفت درونی آنها تبدیل شد.
هواداری از دولت، عامل افتراق
به نظر میرسد مشخص نشدن نسبت واقعی جبهه پایداری با دولت و نزدیکان رئیسجمهور را باید عامل اصلی اختلافات درونی این مجموعه سیاسی دانست.
چه آنکه همزمان با نقد جدی که برخی چهرههای شاخص این جبهه چون مرتضی آقا تهرانی بر رفتار دولت و هواداران رئیسجمهور داشتند، کسانی چون غلامسحین الهام که همچنان پیوندهای عمیق خود را با جریان هوادار دولت حفظ کدره و بر آن تاکید داشتند. حالا بعد از آنکه اعلام شد غلامحسین الهام از حضور در شورای مرکزی جبهه پایداری سر باز زده است، برخی اخبار از مطرح شدن کامران باقری لنکرانی به گوش میرسد. همچنین حجتالاسلام پناهیان نیز عضویت در شورای مرکزی جبهه پایداری را نپذیرفته است. آنچنان که آریا گزارش داده این تشکل اکنون به 2 شاخه تهران و قم تقسیم دشه و دلیل این انشعاب نیز نرسیدن به تفاهم برای یک نامزد مشترک با جریان حمایان دولت است. چنانکه اعضای شاخه قم که از شاگردان آیتءالله مصباح یزدی هستند، اعلام کردهاند که حاضر به ائتلاف و رسیدن به یک کاندیدای واحد با حامیان دولت که هدایتشان در اختیار اسفندیار رحیم مشایی است، نیستند. برخی در این میان صراحتا از تعیین شرط برای حامیان دولت و البته برای شاخه تهران روایت کرده بودند. آنها اعلام کردهاند که حمایت از کاندیدای مورد نظر حامیان دولت در تضاد با شعارهایی است که تا کنون مطرح کردهاند.
از افراد این شاخه میتوان به آقا تهرانی، روانبخش، سقای بیریا، نبویان و حسین جلالی اشاره کرد گفته میشود شاخه قم در پی کاندیداتوری سعید جلیلی، کامران باقری لنکرانی و غلامعلی حداد عادل هستند.
تهرانیها در جبهه احمدینژاد
از دیگر سو اما شاخه تهران که اکثر از اعضای سابق کابینه و برخی نمایندگان حامی دولت در مجلس هشتم و نهم هستند، معتقدند که باید از نامزد مورد نظر حامیان احمدینژاد حمایت کرد. به باور این افراد با این اقدام راه احمدینژاد ادامه پیدا خواهد کرد به باور این افراد با این اقدام راه احمدینژاد ادامه پیدا خواهد کرد و فردی از جنس محمود احمدی جایگزین او خواهد شد.
برخی اظهارنظرها در این مورد از سوی اعضای این شاخه البته نمایان دشه است. به طور مثال غلامحسین الهام در مصاحبه با ویژهنامه روزنامه ایران پس از مدتها سکوت به دفاع تمام قد از دولت پرداخته و چنین میگوید: «مردم از این وضعیت به عقب بر نمیگردند که به دنبال کسی مخالف احمدینژاد باشند!» گفته میشود شاخه تهران که بالیدری صادق محصولی فعالیت میکند روی گزینههایی همچون علی نیکزاد و یا یک چهره نام آشنا نظر دارند و به شدت مخالف کاندیداتوری افرادی مانند سعید جلیلی یا غلامعلی حداد عادل هستند.
جریان حامیان دولت معتقدند که با ائتلاف با این بخش از جبهه پایداری و حمایت این طیف سیاسی میتوانند مقداری از بار سیاسی عنوان جریان انحرافی که به شدت از سوی رقبایشان مطرح میشود را بکاهند.
این قصه سر دراز دارد
جبهه پایداری در حالی دچار مشکلات درونی شده که پیش از این همگان تاکید داشتند که این تشکل اصولگرا به لحاظ همگرایی گفتاری و رفتاری سختترین و منسجمترین مجموعه موجود در میان اصولگرایان است. تجزیه جبهه پایداری در حقیقت ادامه طبیعی جریان اصولگرا است. نمونه چنین تحولی را میتوان به راحتی در جبهه متحد اصولگرایی نیز دید. در یک تحلیل کلی باید گفت که همان شیوهای که اصولگرایان با آن اصلاحطلبان را به حاشیه راندند اکنون به سر خودشان میآید.