بانکیمون / دبیرکل سازمان ملل متحد
جنگ وحشتناک سوریه به سوی بدترو خونینتر شدن در فراتراز مرزهای این کشورادامه دارد. با یک حساب ساده بنظر میرسد این امر که هیچ کاری نمیتوان کرد بجز اینکه طرفها را مسلح و شاهد خشونت درگیریها باشیم، به امری پذیرفته شده تبدیل گردیده است. جامعه جهانی نباید مردم سوریه و منطقه را در امواج پایان ناپذیر خشونت و بحران رها نماید.
میزان مرگ و میر به بیشاز 150 هزار نفر رسیده است. زندانها و بازداشتگاههای موقتی انباشته از مردان، زنان و حتی کودکان شده است. مرگ با اعدامهای فوری و شکنجههای غیر قابل بحث شایع است. مردم همچنان به دلیل گرسنگی و امراض عفونی نادر جان خود را از دست میدهند. تمامیمراکز شهری و بعضی معماریهای عظیم و میراث فرهنگی بشر تبدیل به ویرانه شدهاند. سوریه امروزبه گونهای فزاینده کشوری شکست خورده است. سازمان ملل متحد به سختی برای حل ریشه عمیق درگیری و اثرات مخرب آن تلاش نمود. تلاشهای انسان دوستانه و سایر اقدامات ما موجب نجات جانها و کاهش رنج شده است.
اما هدف اساسی ما یعنی پایان درگیری برآورده نشده باقی مانده است. دورنمای سرد برای صلح، بیشتر به دلیل شعلهور شدن خشونتهای فرقهای در عراق، مبهمترگردیده است. انسجام و تمامیت این دو کشور عمده نه فقط یک از آنها، در معرض تردید است. شش نکته زیر میتواند راهی اصولی و یکپارچه به سوی جلو باشد: اول، خاتمه خشونتها. این بی مسئولیتی از جانب قدتهای خارجی است که به حمایت نظامیاز طرفها در سوریه ادامه میدهند که مرتکب خشونت شده و وقیحانه اصول اساسی حقوق بشر و قوانین بین المللی را نقض میکنند. اینجانب شورای امنیت را ترغیب نمودهام تا تحریم تسلیحاتی اعمال نماید. طرفها باید دوباره رو در رو پشت میز مذاکره بنشینند. چند نفر دیگر بایدکشته شوند قبل از اینکه آنان پشت میز مذاکره بروند؟
دوم، حمایت از مردم. سازمان ملل متحد مدیریت تلاش امداد انسان دوستانه بزرگ را ادامه میدهد. اما دولت همچنان محدودیتهای دسترسی نامعقول اعمال مینماید، دولت اقلام پزشکی را ار محمولههای امدادی برداشته است و به عمد باعث گرسنگی گردیده و به گونهای دسته جمعی جوامعی که به نظر خود با مخالفان همدردی دارند را تنبه مینماید. بعضی از گروههای شورشی به همین نحو عمل کردهاند. بعلاوه جامعه جهانی به سختی یک سوم سرمایه موردنیازبرای تلاشهای امدادی را ارائه داده است. اینجانب همواره خواستار پایان محاصره و دسترسی بدون مانع به کمکهای انساندوستانه در سراسر سرزمین داخلی سوریه و مرزهای بینالمللی هستم.
سوم، شروع یک سری فرایندهای سیاسی. طرفهای در جنگ به گونه ای نظام مند مانع تلاشهای خستگی ناپذیر دو تن از دیپلماتهای برجسته جهان شدند. کوفی عنان و اخضر ابراهیمی. انتخابات ریاستجمهوری در اوائل این ماه ضربه بیشتری بود و نتوانست حداقل معیارها یک رایگیری معتبر را برآورده نماید. بزودی نمایده ویژه برای پیگیری راه حل سیاسی و انتقال به سوریهای جدید را معرفی مینمایم. کشورهای منطقه مسئولیت ویژه ای برای کمک به پایان این جنگ دارند. اینجانب از تماسهای اخیر بین ایران و عربستان استقبال مینمایم و امیدوارم آنان ایجاد اعتماد کرده و روند رقابت مخرب در سوریه، عراق، لبنان و دیگر مناطق را معکوس نمایند. گروههای جامعه مدنی سوریه در حال تلاشهای شجاعانه برای حفظ بنیان جامعه و باز نگاه داشتن کانالهای همبستگی و ارتباط هستند.
چهار، تضمین پاسخگویی برای جنایات خطرناک. ماه گذشته قطعنامهای که هدف ان ارجای درگیری به دیوان بینالمللی کیفری بود نتوانست مجوزشورای امنیت را بگیرد. من از آن اعضای شورا که نه به دیوان گفتند اما میگویند از پاسخگویی در سوریه حمایت میکنند جایگزین معتبر ارائه دهند. مردم سوریه حق به عدالت و اقدام علیه گریز از مجازات دارند.
پنجم، پایان نابودی سلاحهای شیمیایی در سوریه. سازمان ملل متحد و سازمان منع سلاحهای شیمیایی با همکاری یکدیگرانبار بزرگ سلاحهای شیمیایی را نابود یااز سوریه منتقل کردند. بسیاری از کشورهای عضو برای این کار چالشی منابع حیاتی را ارائه دادند که در منطقه فعال جنگی صورت پذیرفت و در حال حاضراین سلاحهای شیمیایی با امکانات متنوع در خارج از سوریه در حال نابودی هستند. در حالیکه تقریبا تمامیکشتارها به وشیله سلاحهای متعارف صورت میگیرد، مهم است تا معیار جهانی برای منع تولید و استفاده از سلاحهای شیمیایی تقویت گردد.
ششم، توجه به بعد منطقهای درگیری شامل تهدید افراطیگرایی. جنگ جویان خارجی در هر دو طرف فعال هستند که باعث افزایش سطح خشمونت و بدتر شدن تنفر فرقهای میشوند. در حالی که ما نباید کورکورانه فریب دولت سوریه در باره اینکه همه مخالفان تروریست هستند را بخوریم به همین نحو نباید نسبت به تهدید تروریستها در سوریه چشمان خود را ببندیم. جهان برای جلوگیری ازارائه کمک مالی و سایر حمایتها به جبهه نصره و کشور اسلامیعراق و شام باید متحد شود. کشور اسلامیعراق و شام تهدیدی به همه جوامع در عراق است. برای رهبران سیاسی و مذهبی مهم است تا خواستار خویشتن داری شوند و از حملات مرگ آور و انتقام خودداری نمایند.
تنشهای فرقهای خطرناک، حرکت عظیم پناهندگان، وحشیگریهای روزانه و گسترش بیثباتی، جنگ داخلی در سوریه را تبدیل به تهدیدی جهانی میکند. تمامیارزشهایی که ما آنها قبول داریم و تمامیدلایلی که سازمان ملل متحد به خاطر آنها وجود دارد، امروز در معرض تهدید در سرزمین منهدم شده سوریه است. زمان خیل وقت پیش برای جامعه بینالمللی به ویژه شورای امنیت، به منظور پاسداشت مسوولیتهای خود گذشته است.