صفحه نخست

بین الملل

سیاسی

چند رسانه ای

اقتصادی

فرهنگی

حماسه و جهاد

دیدگاه

آذربایجان غربی

آذربایجان شرقی

اردبیل

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران بزرگ

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

کهگیلویه و بویراحمد

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

صبح صادق

محرومیت زدایی

صفحات داخلی

تاریخ انتشار : ۱۹ آذر ۱۳۹۳ - ۱۴:۱۰  ، 
شناسه خبر : ۲۷۱۲۷۶
هجمه رسانه‌‌ای جریانی که خانه ملت را مسلوب‌الاختیار می‌خواهد

نویسنده: سعید همتی

پیش‌بینی می‌شد که بلافاصله پس از معرفی چهارمین وزیر پیشنهادی علوم، تحقیقات و فناوری سیل تازه‌ای از تخریب‌ها و هجمه‌ها متوجه مجلس اصولگرای نهم شود، آن هم به مانند ماه‌های اخیر که به هر بهانه‌ای جریانی خاص در پوشش هواخواهی از مردم و منافع ملی! منتخبان ملت را تندرو و افراطی معرفی می‌کردند.

این جریان نشانه‌دار تاب نمی‌آورد که وکلای ملت روی ریل «حساسیت به فتنه و غائله‌آفرینان»، «تأکید روی حفظ منافع ملی و مصالح عمومی در مذاکرات هسته‌ای»، «مطالبه احیای فریضه امر به‌معروف‌و‌نهی‌از‌منکر»، «پیگیری خواسته‌های مردم از رئیس‌جمهور و وزرای دولت»، «ایفای نقش صحیح در بخش نظارتی و قانونگذاری به عنوان دو وظیفه مهم قوه مقننه» حرکت کنند و تمایل دارند با بهره‌گیری از قدرت رسانه، اقدامات نمایندگان اصولگرا را ضد منافع ملی و امنیت کشور نشان داده و این باور را در افکار عمومی بقبولانند که مجلسی با گرایشات دیگر چاره رفع مشکلات داخلی است.

روز گذشته هم موج جدیدی از تحرکات جریان تجدیدنظرطلب در این رابطه مشاهده شد، به صورتی که موضعگیری برخی از وکلای ملت در قبال وزیر پیشنهادی علوم را بهانه‌ای کردند تا مجلس را مهم‌ترین عامل برای بی‌ثباتی این وزارتخانه استراتژیک بنامند. روزنامه‌های انبوه جریان هواخواه لیبرالیسم در داخل تیترهایی با این مضمون را در صفحات نخست خود برجسته کردند؛ «آتش تهیه گروه نه علیه وزیر پیشنهادی»، «آشوب پیامکی علیه دولت»، «دکتر زلزله به بهارستان معرفی شد»، «جایی برای بهانه‌گیری نیست»، «چهارمین نامزد وزارت علوم نیامده جواب منفی گرفت»، «دو، دوی بی‌محل»، «اگر وزیر علوم رأی نیاورد»، «جولان پیامک در بهارستان»، «فضاسازی علیه وزیر پیشنهادی علوم کلید خورد»، «چشم به راه وزیر دانشمند»، «تخریب زودهنگام گزینه چهارم» و «مخالفت برخی نمایندگان با وزارت دانش آشتیانی لحظاتی پس از معرفی.»

یکی از این همین روزنامه‌های زنجیره‌ای در گزارش خود تأکید می‌کند: «نمایندگان اما از شب قبل خبر داشتند گزینه دولتی‌ها کیست. رأی‌شان هم از همان شب قبل مشخص شده بود؛ مخالفت با گزینه دولت. منتقدان حتی نگذاشتند کار به رایزنی دولتی‌ها بکشد و یک «رأی عدم اعتماد» دیگر را از همان لحظه باز شدن نامه معرفی وزیر پیشنهادی به رخ دولت کشیدند.»

دیگر روزنامه منسوب به طیف دوم‌خرداد هم می‌نویسد: «برخی سایت‌ها خوراک رسانه‌ای انتساب وزیر پیشنهادی به آنچه «فتنه» می‌خوانند را از پیش فراهم کرده بودند و جالب اینکه این‌بار نه‌تنها از سایت‌های خاص که از برخی شماره‌های ناشناس، اتهام‌هایی نسنجیده به وزیر پیشنهادی پیامک می‌شد. پیامک‌ها از صبح به این طرف روی گوشی نمایندگان آمده تا آنها را نسبت به خبری که قرار بود در صحن علنی مطرح شود، آگاه کنند.»

اینگونه ادبیات تخریب محور را هم یکی دیگر از همین روزنامه‌های زنجیره‌ای دنبال کرده است: «ماجرای وزارت علوم دولت یازدهم، کم‌کم به یک بازی تبدیل می‌شود. مراحل بازی این گونه است که ابتدا در مرحله گمانه‌زنی لیستی از نام‌ها مطرح می‌شوند و واکنش‌هایی نیز درباره هر یک از این نام‌ها به گوش می‌رسد، سپس دولت گزینه‌ای را که یا در لیست نبوده یا نسبت به سایر اسامی شانس کمتری برایش متصور می‌شده است را به عنوان گزینه پیشنهادی خود معرفی می‌کند. به محض معرفی این گزینه، عده‌ای که عموماً از دلواپسان منتقد و مخالف دولت هستند، با همراهی برخی سایت‌های خبری شروع به تخریب چهره وزیر پیشنهادی می‌کنند.»

یک حرکت مجلس مساوی می‌شود با انبوهی از اتهامات و تخریب‌ها

همانطور که اشاره شد در طول یک سال گذشته بارها مجلس اصولگرای نهم موج‌های پیاپی علیه خود را تجربه کرده و برای تخریبگران تفاوتی نداشته که فعالیت مجلس همسو با اهداف دینی و انقلابی بوده یا نه، بلکه هدف تخریب به هر بهانه‌ای است.

به عنوان نمونه اوایل تیرماه امسال دو موضوع «کارت زرد مجلس به وزیر کشور» و«تصویب کلیات طرح پیشگیری از بارداری در مجلس» بهانه‌ای شد تا باز هم رسانه‌های پرتعداد طیف دوم خرداد حملات گسترده‌ای را علیه مجلس ترتیب داده و از ضرورت‌های تشکیل مجلسی همسو و هم‌جهت با دولت یازدهم سخن به میان آورند.

به عنوان نمونه در آن روز آرمان، رسانه نزدیک به خاندان هاشمی در تیتری جهت‌دار «کارت زرد این بار با نشان ساپورت» را در صفحه نخست خود آورده و در ذیل آن درج نموده:

«5 یک عدد شناخته‌ شده و رسمی است اما وقتی قبل از دو کلمه قرار می‌گیرد دیگر معنای همیشگی را ندارد. دو کلمه که نخستین آن کارت و دومی زرد است. 5 کارت زرد به وزرای دولتی که هنوز تا زمان یک سال فعالیت رسمی آن بیش از یک ماه و قریب دو ماه باقی است. دیروز بار دیگر 135 نماینده مجلس رأی به ارائه کارت زرد به وزیری دیگر از کابینه تدبیر و امید دادند و آن وزیر هم کسی نبود غیر از «عبدالرضا رحمانی‌فضلی» وزیر کشور! شاید دادن کارت زرد به رحمانی‌فضلی برای بسیاری غیرمترقبه بود...»

اعتماد هم هماهنگ با دیگر روزنامه‌های همسو، تیتر «مجلس نگران بد‌حجابی و جمعیت» را درج می‌کند و با به کارگیری لغاتی خاص تلاش می‌کند اقدامات مجلس را غیرعقلانی و هزینه‌زا معرفی کند: «وزیر کشور هم کارت زرد گرفت. در پی طرح سؤال مطهری و موسوی‌لارگانی درباره حجاب، وزیر کشور نتوانست طراحان سؤال و 133 نماینده دیگر را قانع کند.

این پنجمین کارت زردی است که مجلس به اعضای کابینه مجلس می‌دهد. پیش از این نمایندگان به وزیر اقتصاد برای اظهارات رئیس بانک مرکزی درباره نرخ ارز، وزیر آموزش و پرورش به دلیل انتصاب مدیران بازنشسته، وزیر فرهنگی به خاطر ابراز تأسف از توقیف روزنامه‌ها و همچنین وزیر علوم به جهت انتصاب مدیران اصلاح‌طلب کارت زرد داده بودند؛ سلسله‌اتفاقاتی که باعث شد تا اختلافات بین نمایندگان مجلس و دولت نه در سطح کلان که در سطح حاشیه‌ها باقی بماند.

در ماجرای دیروز البته بهره‌گیری سیاسی و جناحی نمایندگان جبهه پایداری از طرح سؤال مطهری دور از چشم نماند؛ تحرکاتی که از چند هفته جلوتر طی تجمع برخی جریان‌های خودسر و با حمایت تعدادی از نمایندگان جبهه پایداری صورت گرفت تا فضای انتقاد از فرهنگ بیش از هرزمانی علیه دولت رقم زده شود.»

همچنین شرق با درج تیتر نخست خود با عنوان «2تا 5 سال حبس برای پیشگیری از بارداری» در تیتر دیگری مبنی بر «توبیخ وزیر بابت زنان ساپورت‌پوش» به اقدامات مجلس واکنش نشان می‌دهد.

موج‌های تخریبی که تمامی ندارد

با تورق تقویم سالانه می‌توان گفت، هر چقدر به عقب بر‌می‌گردیم سابقه پررنگ‌تری از هجمه‌ها علیه مجلس می‌توان جست‌وجو کرد که از جمله آن می‌توان به چهارشنبه ششم اسفند‌ماه اشاره کرد که روزنامه‌های ‌زنجیره‌ای به شکلی هماهنگ و هدفمند«تعامل وکلای ملت با نمایندگان دولت» که در قالب حضور وزرا در کمیسیون‌های تخصصی یا در صحن مجلس بوده را دستاویزی برای هجمه و تخطئه مجلس نهم قرار دادند.

آن روز «اعتماد» از زنجیره‌ای‌ها که تیتر یک خود را به «سؤال پشت سؤال» اختصاص می‌دهد، بیان می‌کند: «ترافیک سؤال و تذکر در مجلس تمامی ندارد. در پس هر سؤال، سؤالی و پشت هر تذکر، تذکری قرار دارد تا دولت در امور داخلی و حتی خارجی بیش از حل و رفع مشکلات اساسی و کلان کشور درگیر توجیه نمایندگان باشد.»

اعتماد در مطلب جهت‌دار دیگری تأکید می‌کند: «‌و بعد باید منتظر طرح سؤال از رئیس‌جمهوری بود که شش ماه بیشتر از کارش نمی‌گذرد.»

«آرمان» هم با تیتر برجسته «‌این بار نوبت وزیر اطلاعات است» می‌نویسد: بازهم سؤال؛دولت تدبیر و امید شاید نخستین دولتی باشد که 9 ماه از آغاز فعالیتش نگذشته است اما نمایندگان اکثریت وزرا را به خانه ملت فراخوانده‌اند. صاحبنظران بر این باورند که برخی سؤالات ملی نیست و بعضاً از روی مقاصد جناحی است...»

مجلس همچنان باید نقش سیبل را برای تجدیدنظرطلبان بازی کند

همانطور که اشاره شد معرفی وزیر پیشنهادی علوم را باید فرصتی تازه برای جماعت تجدیدنظرطلب دانست که تلاش دارند مجلس اصولگرا را مجلس «فاقد عقلانیت»، «با کارکرد حزبی و جناحی» و «مخالف مطالبات عمومی» نمایش داده و از آن مطالبات خاص را بهره‌برداری کنند. برهمین اساس انتظار می‌رود تا چهارشنبه هفته آتی که روز رأی اعتماد به گزینه پیشنهادی وزارت است این خط تخریبی ادامه‌دار باشد با این انگیزه که هم فشار لازم به منتخبان ملت با هدف رأی‌آوری گزینه خاص صورت گیرد و هم چهره‌ای تیره از فعالیت‌های مجلس به افکار عمومی ارائه شود تا بلکه مقدمات تغییر بنیادین در مجلس نهم فراهم شود.

نام:
ایمیل:
نظر: