محمد صادقی / روزنامهنگار
جریان اصولگرایی (محافظهکار) پس از ناکامی در انتخابات ریاستجمهوری1392 همچنان نتوانسته از شرایط ناشی از آن رها شده و با بازنگری و تجدیدنظر در رفتارهای گذشته به بازسازی خود بپردازد و از سویی همچون گذشته و بهویژه چنانکه عملکردش در دولت قبلی ثابت کرد، از توان فکری و اجرایی چندانی برخوردار نیست؛ یعنی همچنان با اندیشهها و برنامههای آزمودهشده و ناکارآمد راه میپیماید که اگر ایده و برنامه سازندهای داشت یا پیشینه قابل قبولی به لحاظ اقتصادی، سیاسی و اخلاقی از خود بر جای گذاشته بود، با «نه» مردم مواجه نمیشد.
برخی نمایندگان مجلس هم دچار همان ضعفهایی هستند که اشاره شد و بدون درنظرگرفتن خواست و اراده مردم- که در انتخابات قبلی روشن بود- نداشتن همراهی و همدلی خود با دولت یازدهم را کتمان نکرده و به طور مرتب وزیران دولت یازدهم را با کارت زرد مواجه کرده یا استیضاح میکنند یا نمیپذیرند و مهمتر از همه، سطح انتظارشان از دولت کنونی چنان است که گویی تمام مشکلات کنونی کشور ناشی از استقرار این دولت است و تا قبل از آن، کشور در وضعیت آرمانی قرار داشته! و البته از منظر اخلاقی، باید در نظر داشت که برخی نمایندگان مجلس، بخش مهمی از وظایف نظارتی خود را در دولت قبل به درستی انجام نداده اند، وگرنه کشور تا این اندازه دچار مشکلات گوناگون به ویژه در بخش اقتصاد نمیشد.
اصولگرایان چند سال است که با وجود ادعاها و شعارهای تند و برخی سخنان بر ضد مخالفان و رقیبان خود، نتوانستهاند ادعاهای خود را به اثبات برسانند اما در همان مسیر پیشین و با سرعت میرانند. از سویی نیز اینگونه مواجهه با دولت یازدهم، اخلاقی بهنظر نمیرسد زیرا در رفتارهایشان نوعی لجبازی، تندخویی و انتقامجویی دیده میشود که بههیچوجه نمیتوان آن را در جهت منافع مردم و کشور تفسیر کرد؛ آن هم در زمانی که به سبب مشکلات جدی اقتصادی، برخی از اقدامها بر حجم مشکلات خواهد افزود و این یعنی خسارت مستقیم به زندگی و معیشت مردم.
اما اصولگرایان با وجودی که ناتوان از بازسازی جریان فکری و اجرایی خود هستند، برای ماندن در قدرت، میکوشند با ایجاد فضایی که مطلوبشان است دولت را تحریک کرده و به واکنش وادار کنند. چهبسا دولت هم با کمدقتی وارد چنین فضایی شود و همانطور که رقیب میل دارد رفتار کند که در این صورت (عصبیشدن دولتمردان) به تدریج دولت در فضایی قرار میگیرد که نه مصلحت است و نه به نفع آن. واردشدن دولت به این گذرگاه تنگ، همان چیزی است که آنها انتظار میکشند.
اصولگرایان با نگرانی به انتخابات مجلس آینده چشم دوختهاند و چون درون جریان خود دچار گسست شدهاند و به نظر نمیرسد در زمان باقیمانده، توانایی ترسیم چهرهای دیگر از خود و ارایه برنامهای چشمگیر را داشته باشند، در جهت کاستن از توان و انرژی دولت حرکت میکنند شاید بتوانند در شرایطی وارد فضای انتخابات شوند که دولت، رمق زیادی نداشته باشد! اگر چنین پنداری درست باشد، به تعبیر سعدی: «شرط عقل است صبر تیرانداز» زیرا واکنش و پاسخگفتن به ادعاهای چنین رقیبی و در این سطح، هیچ فوریتی ندارد. اگر روند رویدادها به صورت طبیعی و قانونی طی شود، رای و خواست مردم که ناشی از نظارت و دقت آنها در گفتار و رفتار اهالی سیاست است، به نفع کسانی خواهد بود که آدابدانی و عقلانیت در آنها بیشتر دیده شود.