مقاومت یکپارچه؛ یگانه راه نجات قدس (بخش اول)

سرویس خارجی: انفعال برخی کشورهای عربی- اسلامی و ناتوانی شورای امنیت سازمان ملل متحد برای صدور حتی یک بیانیه برآمده از اجماع اعضا در محکومیت تازه‌ترین اقدام های رژیم صهیونیستی در شهر قدس، تنها گزینه پیش روی فلسطینیان را برجسته کرده که آن هم «مقاومت یکپارچه» است.

تنش ها میان فلسطینیان و صهیونیست ها آنچنان بالا گرفته است که هر روز خبر تازه ای درباره اقدام دو طرف علیه هم منتشر می‌شود.رژیم صهیونیستی پیش از این در خردادماه، به بهانه ربوده شدن سه نوجوان نظامی خود به دست جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) آتش جنگ 51 روزه غزه را برافروخت. این در حالی بود که دو گروه دیگر بیرون از منطقه غزه مسئولیت این اقدام را بر عهده گرفته بودند.

اینک در شرایطی که حدود دو ماه از آتش بس در غزه می‌گذرد و فشار افکار عمومی جهان درباره کشتار بیش از 2100 تن طی این مدت به انتقادهای همپیمانان غربی صهیونیست ها از ادامه روند شهرک‌سازی ها افزوده شده، این رژیم برای ساخت واحدهای تازه ای در «قدس» نخستین قبله مسلمانان، نقشه ریخته است .

از سوی دیگر، با وجود در نظر گرفتن دیوار «ندبه» در بخش غربی مسجدالاقصی برای نیایش یهودیان، اصرار صهیونیست های تندرو برای گسترش مکان انجام مناسک دینی به دیگر بخش های مسجدالاقصی اوضاع را متشنج کرده است.طرح صهیونیست ها برای اعمال محدودیت زمانی حضور فلسطینیان در قدس همزمان با پیشبرد نقشه های دیگر این رژیم آتش درگیری ها را بیش از گذشته برافروخت .

با ادامه یورش تندروهای صهیونیست در پناه سربازان تا دندان مسلح اسرائیلی به مسجدالاقصی که برای مسلمانان به معنای هتک حرمت این مکان است، شعله های خشم فلسطینیان آنچنان زبانه کشید که دور تازه ای از عملیات استشهادی را رقم و از دید بسیاری از تحلیلگران، انتفاضه سوم را کلید زد .

آنان به انتفاضه دوم اندکی پس از فروپاشی گفتگوهای سازش در سال 1379 اشاره داشتند که به دلیل حضور «آریل شارون» نخست‌وزیر پیشین رژیم صهیونیستی، در مسجدالاقصی آغاز شد.پس از چندین دور درگیری شهرک نشینان تندرو و سربازان صهیونیست با فلسطینیان،«محمود عباس»،رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، گفت: اسرائیل با اقدام های خود منطقه و جهان را به سوی جنگ مذهبی سوق می دهد.یک روز بعد هم معاون دبیرکل «جبهه مردمی برای آزادی فلسطین» دومین گروه تشکیل دهنده سازمان آزادی بخش فلسطین (ساف)، هشدار داد انتفاضه پیش رو ممکن است با روش ها و ابزارهای تازه صورت گیرد.

وی گفت: شرایط کنونی ایجاب می کند ما همه روش‌ها و وسایل را برای وادار ساختن دشمن صهیونیستی به عقب نشینی از نقشه های خود در بیت المقدس و نیز صیانت از حقوق ملت فلسطین به کار گیریم.این گفته‌ها سرانجام بیست و یکم آبان ماه وزیر امورخارجه آمریکا را برای دیدار با محمود عباس و «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی، به اردن کشاند؛ کشوری که در اعتراض به اقدام های صهیونیست ها در مسجدالاقصی چهاردهم آبان ماه سفیر خود را از تل آویو فراخواند و طی نامه ای به شورای امنیت سازمان ملل متحد، محکومیت این رژیم را خواستار شد؛ درخواستی که همچون گذشته به دلیل پشتیبانی برخی کشورهای غربی به ویژه آمریکا به صدور قطعنامه ای منجر نشد.

کری بیست و دوم آبان ماه فقط توانست با محمود عباس به طور مجزا سخن گوید زیرا وی نشست مشترک با نتانیاهو را نپذیرفت.گرچه به گزارش بیست و دوم آبان تارنمای روزنامه «القدس العربی» چاپ لندن، کری از «تعهد قطعی نتانیاهو برای کاهش شدت تنش میان فلسطینیان و اسراییل و حفظ وضع موجود مسجد الاقصی» در نشست امان خبر داد ،اما رخدادهای بعدی بار دیگر نشان داد صهیونیست ها به هیچ عهدی پایبند نیستند.

اندکی پس از کشته شدن یک جوان فلسطینی در شهرک «کفرکنا» به دست پلیس رژیم صهیونیستی و به پا شدن موج تازه اعتراض ها، نتانیاهو خطاب به تظاهرکنندگان فلسطینی گفت:اگر نمی خواهند در اینجا زندگی کنند، به مناطقی بروند که در کنترل تشکیلات خودگردان است؛ گفته هایی که از دید رهبر حزب کار رژیم صهیونیستی «شاهدی بر مسئولیت ناپذیری و دغدغه نتانیاهو برای دستیابی به محبوبیت میان راست های افراطی» است.

به نوشته بیست و پنجم آبان القدس العربی، وی چنین رویکردی را «فاجعه برانگیز» دانست و به رادیو اسراییل گفت: کسی که هیزم بر آتش می ریزد نباید از زبانه کشیدن شعله‌ها تعجب کند.همان روز خبرگزاری فرانسه به نقل از وزیر امورخارجه رژیم صهیونیستی نوشت: اسراییل هرگز با توقف ساخت و سازها در مناطق شرقی قدس موافقت نخواهد کرد.وی این سخنان را در واکنش به بیانیه های پراکنده و بی اثر برخی اعضای شورای امنیت به ویژه روسیه به عنوان رییس دوره ای این شورا، بیان کرد که اقدام صهیونیست ها در قدس را «مغایر قوانین بین المللی» دانسته بودند.

بی نتیجه بودن پادرمیانی آمریکا برای کاهش تنش ها که پیشینه ای مانند شکست گفتگوهای سازش در اوایل امسال دارد، آنجا بیشتر روشن شد که بیست و پنجم آبان ماه «یوسف الرمونی» کارمند 32 ساله فلسطینی شرکت صهیونیستی اتوبوسرانی «ایجد»، پس از شکنجه به دست شماری شهرک نشین تندرو در غرب قدس با طناب فلزی نازک به دار آویخته شد اما این رژیم بی درنگ این حادثه را خودکشی خواند.

پس از انتشار فیلم چگونگی کشته شدن الرمونی دوباره اوضاع قدس ناآرام شد تا اینکه بیست و هفتم آبان ماه در حمله دو جوان فلسطینی به جمع صهیونیست ها در برابر یک کنیسه، یکی از خاخام ها و چهار صهیونیست کشته شدند که سه نفر از آنان تابعیت آمریکایی نیز داشتند.همان روز خبرگزاری فلسطینی «معا» به نقل از نتانیاهو نوشت این عملیات نتیجه طبیعی اقدام های تحریک آمیز عباس و حماس است؛ در حالی که جبهه مردمی برای آزادی فلسطین مسوولیت این اقدام را بر عهده گرفته بود.

رخدادهای قدس؛ عاملی برای یکپارچگی مسلمانان

همزمان با پیگیری های محمود عباس برای ارائه قطعنامه‌ای به سازمان ملل متحد درباره فلسطین، پس از سوئد و انگلیس مجلس نمایندگان اسپانیا با تصویب طرحی از دولت این کشور خواست فلسطین را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت بشناسد.

با این همه به نوشته خبرگزاری فلسطینی «وفا»، محمود عباس از آخرین واکنش فلسطینیان به تندروی صهیونیست ها انتقاد کرد و گفت: هر گونه تجاوز به اماکن مقدس و عبادتگاه ها را محکوم می کنیم.

این، در حالی است که تارنمای مصری «الیوم السابع»، یک روز پس از یورش تندروهای صهیونیست به مسجدی نزدیک «رام الله» و به آتش کشیدن آن، نوشت: از سال 2011 میلادی (دی ماه 1390 خورشیدی) تاکنون 9مسجد در کرانه باختری و داخل خط سبز به آتش کشیده شده اما هیچ متهمی دستگیر نشده است .

این رسانه افزود: با اینکه عاملان این اقدام ها مشخص هستند اما مقام های قضایی اسرائیل هنوز لایحه اتهامی ضد هیچ فردی تنظیم نکرده و کسی را به این دلیل محاکمه نکرده اند.به نوشته این تارنما، بخشی از مسجدالاقصی اطراف «منبر صلاح الدین ایوبی» در پی یورش هفته گذشته صهیونیست‌ها به آنجا آتش گرفته بود.

تارنمای «فلسطین الیوم» نیز همان روز به نقل از سازمان حقوقی صهیونیستی «یش دین» که 1045 پرونده شکایت فلسطینیان از شهرک نشینان و رژیم صهیونیستی از سال 2005 میلادی (1384 خورشیدی) را بررسی کرده است، نوشت: 92 درصد پرونده های شکایت فلسطینیان ضد صهیونیست‌ها بدون شناسایی مجرم بسته می شود و مقام های اسرائیلی کاری برای شناسایی و دستگیری مجرمان و متهمان انجام نمی دهند.تمامی این موارد نشان می دهد موج تازه تنش ها در قدس نتیجه زیاده خواهی های رژیم صهیونیستی است.

کیست که نداند صهیونیست‌ها از زمان اشغال فلسطین همواره نقشه‌های های شومی برای مسجدالاقصی کشیده اند؟

این رژیم پا را آنچنان از گلیم خود بیرون نهاده که حتی برای تولیت مسجدالاقصی دندان تیز کرده است. آنان هنوز طرح اسفندماه پارسال خود در این زمینه را در کشوی میز کنیست (مجلس رژیم صهیونیستی) نگه داشته اند تا به مرور آن را پیگیری کنند.

این اقدام های خلاف قوانین بین المللی که با پافشاری بر تغییر ساختار قدس (به عنوان یک شهر اشغال شده) و ادامه شهرک سازی ها همراه شده، واکنش منفی کشورهای غربی را به دنبال داشته است.

در این میان، کری به عنوان دولتمردی وابسته به حزب دموکرات آمریکا، بار دیگر چهره یک میانجیگر شکست خورده منطقه‌ای را یافته است که در بحبوحه زیاده خواهی صهیونیست ها و آتش افکنی تندروها، شاید راهی برای کاهش عوارض ناشی از واگذاری کنگره به جمهوری خواهان می جوید .

تنها راه بازگشت آرامش به قدس دست کشیدن رژیم صهیونیستی از این شهر اشغال شده و توقف نقشه‌ها درباره مسجدالاقصی است؛ امری که بر پایه قوانین بین المللی موظف به انجام آن است اما می داند با وجود بارها تخطی از اینگونه قانون ها و انتقادهای جسته و گریخته غربی ها، همچنان هیچ قدرتی لگام این رژیم چموش را نخواهد کشید.

ناتوانی شورای امنیت سازمان ملل متحد طی روزهای گذشته برای صدور حتی یک بیانیه اجماعی در محکومیت اقدام های این رژیم در قدس و انفعال برخی کشورهای عربی- اسلامی در برابر این موضوع، ممکن است باور بالا را در ذهن رهبران صهیونیست نهادینه تر کند؛ البته آنچه تاکنون همچون خوره به جان آنان افتاده و سدی محکم پیش روی سلطه جویی های صهیونیسم کشیده است؛ در یک کلام خلاصه می شود: مقاومت.

فلسطینیان که تجربه جنگ های 33 روزه لبنان (1385) و 22 روزه (1386)، هشت روزه (1391) و 51 روزه غزه را پیش چشم دارند، باید بدانند همراهی گروه های فلسطینی که اوایل امسال با اعلام تشکیل دولت وفاق ملی، داد صهیونیست ها را بلند کردند، شرط ضروری برای پیروزی است.

رژیم اشغالگر را فقط با ابزار «مقاومت یکپارچه» می توان از پیشروی بازداشت و در این راه نیز هیچ حرکتی بیرون از جاده مقاومت، نباید نگاه ها را به خود مشغول دارد؛ همانطوری که بارها صهیونیست‌ها و برخی دولت های منطقه ای کوشیدند با بها دادن به برخی گروه‌ها، آنها را از دیگر فلسطینیان جدا سازند و میان آنان اختلاف بیفکنند و از میانه نزاع های آنها، جام های خود را با خون برادران و خواهران فلسطینی پر کنند.

از طرفی،پدیده تروریسم دولتی یکی از خطرناک‌ترین انواع تروریسم به حساب می‌آید. این نوعی از تروریسم است که کشورهای جهان به علت اهداف سیاسی مشکوک خود و با وجود خطرناک بودن آن برای بیشتر افراد جوامع آن را نادیده می‌گیرند، اما در پیش گرفتن سیاست‌های دوگانه غربی‌ها همواره مانع از این می‌شود تا تروریسم دولتی از سوی سازمان‌های بین‌المللی تعریف شود.

سایت خبری العهد لبنان در تحلیلی در رابطه با انواع تروریسم به این مساله پرداخته که آمریکا و کشورهای غربی با تعریف و شناسایی تروریسم دولتی و بررسی این پدیده از سوی شورای امنیت و کنفرانس‌های بین‌المللی در حالی که کشورهای توسعه یافته خواهان تعریف آن هستند، مخالفت می‌کنند. آمریکا همواره و از دیرباز با تعریف پدیده تروریسم دولتی مخالفت کرده چرا که نمی‌خواهد سیاست‌ها و استراتژی‌های تروریستی خود را که بارزترین آن‌ها‌ در جنگ‌های این کشور نمود پیدا کرده، آشکار شود چرا که آمریکا سعی دارد با سرپوش گذاشتن بر آن از رژیم صهیونیستی که بزرگترین نماد تروریسم در جهان است، دفاع کند.

تفاوت میان تروریسم دولتی و تروریسم فردی

تروریسم،‌ متوسل شدن به وسایل خشونت‌ بار برای دیکته کردن شرط‌های خود، ترساندن جامعه و استفاده غیرقانونی از زور و تهدید آن هم برای آسیب رساندن به دیگران است.شورای امنیت تروریسم را هرگونه اقدام جنایتکارانه علیه شهروندان آن هم با هدف آسیب رساندن یا گروگان‌گیری به علت ایجاد ترس و وحشت میان مردم یک کشور، مخالفت با دولت و امتناع از اجرای قوانین دولت و تمام اقداماتی می‌داند که به نحوی به نظام و روند کشور آسیب وارد می‌رساند.

سازمان ملل در قطعنامه‌های صادر شده خود در خصوص تروریسم اعلام کرده که تروریسم همان چیزی است که صلح و امنیت کشورهای جهان را به خطر انداخته و تهدید می‌کند. در سال 1994 میلادی مجمع عمومی سازمان ملل بیانیه‌ای جهانی را به منظور نابودی تروریسم بین‌المللی مطرح کرد .

قطعنامه‌هایی تحت بند هفت منشور سازمان ملل از سوی شورای امنیت در خصوص تروریسم صادر شد که نشان دهنده این است که جامعه بین الملل تنها به تروریسم در یک کشور اهمیت نمی‌دهد بلکه در پی اتفاقات یازدهم سپتامبر به عنوان پدیده‌ای که امنیت و صلح تمام کشورهای جهان را تهدید می‌کند به آن پرداخته است.

مساله قابل توجه این است که تمامی قطعنامه‌های صادر شده در خصوص تروریسم به بررسی تروریسم دولتی نپرداخته چرا که آمریکا همواره با وتو کردن آن و فشارهای غربی مانع صحبت کردن در خصوص این نوع از تروریسم شد چرا که نمی‌خواهد هیچ یک از گروه‌ها از طریق گفتگو در خصوص این نوع از تروریسم به جنایات اسرائیلی‌ها علیه مردم فلسطین بپردازند.          ادامه دارد...