منفورترین دولت!

اغتشاشات روز‌های ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ که با حجم زیادی از تخریب و خسارات همراه با شهید و کشته شدن جمعی از نیرو‌های حافظ امنیت و مردم رخ داد، با پدیده‌ای همراه بود که در سابقه سیاست خارجی آمریکا کم‌سابقه بود و آن هم حمایت آشکار ترامپ از اغتشاشگران بود. اصولاً در دوران رؤسای‌جمهوری گذشته آمریکا، مقامات این کشور باوجود حمایت گسترده از مخالفان در داخل کشور‌های متخاصم، در ظاهر اعلام می‌کردند که در این اقدامات و شورش‌ها نقشی نداشته‌اند و سعی می‌کردند آن را یک حرکت مردمی بدانند. حتی مسئولان آمریکایی از موضع‌گیری تقابلی خودداری می‌کردند؛ زیرا یک رویه در دولت‌های آمریکا وجود داشت وآن هم اینکه افرادی که دارای یک پست رسمی در دولت بودند، از تغییر حکومت‌ها صحبت نمی‌کردند و این‌گونه سخنان را به اعضای سابق دولت‌ها می‌سپردند. شاید یکی از نمونه‌های آشکار این رویه باز می‌گردد به کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ که علیه دکتر مصدق صورت گرفت و آمریکایی‌ها ده‌ها سال منکر طراحی این کودتا بودند تا اینکه «مادلین آلبرایت» وزیرخارجه وقت آمریکا در دولت کلینتون به صورت رسمی اعلام کرد، آمریکا طراح و مجری این کودتا بوده است؛ اما در حال حاضر دونالد ترامپ خیلی راحت و شفاف از دخالت در کشور‌ها سخن می‌گوید، از تروریست‌ها حمایت می‌کند و در پیام‌هایش آنها را به اقدامات بیشتر و خشن‌تر دعوت می‌کند و همچنین همزمان کشور‌ها را به حمله نظامی تهدید می‌کند. البته این‌گونه پیام‌ها چهره واقعی و بدون روتوش آمریکا را در جهان آشکار می‌کند. در حال حاضر آمریکا در منفورترین دوران خود در بین مردم جهان از بعد جنگ جهانی دوم است. در ظاهر به نظر می‌آید که ترامپ به شدیدترین شکل قانون جنگل را آشکار کرده است. او تصور می‌کند که آمریکا در قوی‌ترین دوران خود قرار دارد؛ ولی باید توجه کند که ترامپ در حال تبدیل آمریکا به کشور منزوی در جهان است و تقابل با همه کشور‌های دوست و هم‌پیمان از کانادا گرفته تا اتحادیه اروپا همزمان خروج از ۶۱ سازمان و نهاد بین‌المللی که ۳۰ سازمان از این تعداد وابسته به سازمان ملل است، ربایش رئیس‌جمهور یک کشور مستقل که با رأی مردم آن کشور به قدرت رسیده است، حمله نظامی به جمهوری اسلامی و کشور یمن تنها بخشی از اقدامات ترامپ است. عمده این اقدامات ترامپ از طریق پیام‌هایی که در شبکه اجتماعی خود صادر می‌کند، انجام می‌گیرد و ساختار بروکراتیک در آمریکا را تقریباً به مجموعه‌ای زائد تبدیل کرده است. در حال حاضر سخنگوی کاخ سفید، سخنگوی وزارت خارجه و وزیر خارجه آمریکا به افرادی تبدیل شده‌اند که بعدا پیام‌های ترامپ را تأیید می‌کنند.

به همین دلیل است که در داخل آمریکا بخش عمده‌ای از جامعه نخبگی معتقد هستند که ایالات متحده به سمت یک دیکتاتوری در حرکت است که یک فرد از طریق پیام‌هایش در شبکه اجتماعی کشور را اداره می‌کند. در صدور این پیام‌ها هم یک تفکر هدفمند دیده نمی‌شود. در جریان همین اغتشاشات اخیر ابتدا اعلام می‌کند که اگر نیرو‌های امنیتی ایران به سمت اغتشاشگران تیراندازی کند، آمریکا اقدام نظامی صورت می‌دهد. سپس به دروغ اعلام کرد شهر مشهد به دست اغتشاشگران افتاده است. بعد از آن اعلام کرد که ایران درخواست مذاکره با آمریکا را داده است.

در ادامه گفت هر کشوری که با ایران رابطه تجاری داشته باشد، علیه آن تعرفه ۲۵ درصدی اعمال می‌شود. داستان ادامه یافت و گفت که آمریکا از اغتشاشگران حمایت می‌کند و تا زمانی که اقدامات ایران علیه اغتشاشگران ادامه یابد، با ایران مذاکره‌ای صورت نمی‌گیرد و از این دست ادبیات مبهم و بی‌ارتباط با هم. ترامپ در آخرین پیام خود می‌گوید من تمرکزم بر جبهه داخلی آمریکاست، ولی نمی‌توان ایران دارای سلاح هسته‌ای را نادیده گرفت. اگر همه این پیام‌ها را کنار هم قرار دهیم، می‌فهمیم که هیچ تعقل، تفکر و منطقی پشت آن نیست. خیلی از رسانه‌ها در داخل و خارج از آمریکا مانند ابتدای دوران ریاست‌جمهوری ترامپ در دور دوم پیام‌های او را جدی نمی‌گیرند و معتقد هستند بخش زیادی از این پیام‌ها به بوته فراموشی سپرده می‌شود یا اینکه ازسوی اطرافیان و مشاورانش تعدیل یا حذف می‌شوند.