اینجا پر از برده است!

هنگامی که کلمب و همراهانش به جزیره «هیسپانیولا» قدم نهادند، دویست روستایی محلی را که به استقبال این افراد آمده بودند، به اسارت گرفتند. کونیو می‌نویسد: «هنگامی که اعضای گروه برای بازگشت به اسپانیا گرد آمدند، ما ۱۶۰۰ زن و مرد سرخ‌پوست را به اسارت گرفته بودیم. البته پس از آماده شدن، ما به اسپانیایی‌هایی که قصد داشتند در آنجا بمانند، اجازه دادیم که هر چقدر برده می‌خواهند، بردارند.» وی همچنین می‌گوید خودش یک دختر کارائیبی نوجوان زیبا را به عنوان برده شخصی‌اش برگزید، هدیه‌ای که کلمب به وی اعطا کرد؛ البته هنگامی که کونیو تصمیم گرفت با وی همبستر شود، دخترک با تمام توان مقاومت کرد و همان‌طور که خودش می‌نویسد: «اما من بی‌رحمانه او را کتک زدم و به آن دخترک تجاوز کردم.»

با این همه، کلمب سرخ‌پوستان تاینو را آدم‌خوار می‌خواند؛ ولی این گفته، تنها یکی از خیال‌پردازی‌های کلمب است و متأسفانه هنوز هم این دروغ‌پردازی در تعدادی از مدارس آمریکا، تدریس می‌شود تا برده‌داری وی توجیه شود. کریستف کلمب، سال ۱۴۹۳ میلادی، در نامه‌ای به پادشاه اسپانیا چنین می‌نویسد: «ما می‌توانیم همه برده‌های سرخ‌پوست را در صورت امکان به فروش برسانیم... اینجا پر از برده است و ما حتی بردگانی برزیلیایی‌تبار هم در اختیار داریم که قیمتی همانند طلا دارند.» البته کلمب و همراهانش از این سرخ‌پوستان تانیویی به عنوان بردگان جنسی نیز بهره می‌بردند؛ چرا که همراهان کلمب، زنان محلی را برای تجاوز، به وی اهدا می‌کردند؛ همچنین آنان تجارت برده به عنوان بردگان جنسی را به سایر نقاط دنیا آغاز کردند. مردمان هیسپانیولا زمین‌ها و فرزندان‌شان را از دست داده بودند و از این‌رو، مردان آنان تلاش کردند با متجاوزان بجنگند. با آغاز این رویارویی، کلمب به سختی مقابله کرد. برای حتی یک اعتراض کوچک، گوش و یا دماغ آنان، بریده می‌شد تا بقیه سرخ‌پوستان از این اتفاقات درس بگیرند. کلمب با سگ‌هایش به آنان حمله کرده، نیزه‌هایش را در بدن آنان فرو می‌کرد و آنان را به شدت مورد ضرب و شتم قرار می‌داد.

به زودی زندگی در این جزیره به حدی غیرقابل تحمل شد که در سال ۱۵۱۷ میلادی، ۱۰۰ سرخ‌پوست به خودکشی دسته‌جمعی دست زدند. زنان به بیگاری گرفته شده نیز به سقط جنین‌های‌شان روی آوردند. زنان حامله با هر وسیله‌ای جنین‌های‌شان را می‌انداختند تا اعتراض خویش را به این بدرفتاری‌ها نشان دهند. تعدادی از این زنان نیز پس از تولد فرزندان‌شان، آنها را با دستان خویش خفه می‌کردند تا فرزندان‌شان هرگز به زندگی در شرایط خفت‌بار برده‌داری مجبور نشوند.