خرمشهر

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
بازپس گیری خرمشهر از دست نظامیان صدام، موجب حیرت و شگفتی بسیاری از ناظرین بین المللی و حامیان صدام شد. سربازان عراقی مستقر در این شهر نتوانستند در پناه استحکامات و مواضع خود دوام آورده و به ناچار حدود 12هزار نفر از آنها پس از حمله رزمندگان اسلام در 3/3/1361 به این شهر، اسیر گردیده و تعداد دیگری از آنها فرار را برقرار ترجیح دادند و برخی به آب زده و از مناطق اشغالی گریختند. صدای آمریکا در هشتم خرداد 1361، پیروزی جمهوری اسلامی ایران در جریان عملیات بیت المقدس را این گونه تصویر کرد:
«با وجود مشکلات تدارکاتی، ناآرامی های ناشی از انقلاب و کاهش تدریجی قدرت عملیات نیروی هوایی ایران، ماشین نظامی ایران به گونه ای اعجاب آور عمل کرد.»
تصرف خرمشهر، که نظامیان بعثی حدود 19 ماه برای از دست ندادن آن، اقدامات زیادی را در تحکیم مواضع خود و نیز در آرایش دفاعی نیروهای جنگی مستقر در آن و همچنین در ایجاد استحکامات و موانع مهندسی متعدد، انجام داده بودند، موجب سقوط آخرین و مهم ترین افتخار جنگی رژیم بعثی صدام شد. رزمندگان اسلام با بازپس گرفتن این بندر مهم، برگ برنده ای را که ارتش صدام به شدت برای حفظ آن تلاش می کرد و به هیچ وجه حاضر به از دست دادن آن نبود را از چنگ ارتش رژیم صدام حسین درآوردند.
این پیروزی عظیم موجب خوشحالی همه مردم ایران گردید، ولی وزیر خارجه وقت آمریکا، الکساندر هیگ، درباره آن این گونه اظهار نظر کرد: «پیروزی های اخیر ایران در جنگ با عراق، برای آمریکا نگران کننده است و منافع غرب، خصوصا آمریکا را در منطقه به خطر انداخته است.» جالب است که آزادسازی سرزمین های اشغالی ایران از دست ارتش بعثی عراق، منافع غرب را به خطر می اندازد. یعنی غرب علاقمند بوده است که نظامیان صدام، همچنان در خاک ایران باقی بمانند تا ایران، برای سالیان طولانی اسیر دست رژیم وابسته صدام که مجری تمایلات آمریکا و غرب بود، باقی بماند و نتواند بدون نگرانی از جنگ، شرایط مناسبی را برای توسعه کشور ایجاد کند.
آزادی خرمشهر، تمام برنامه های غربی ها و ارتجاع عرب را که می خواستند از طریق حمله صدام به ایران، وقت انقلاب اسلامی را گرفته و جمهوری اسلامی ایران را با آن سرگرم کنند، به هم ریخت و مشخص ساخت که « استراتژی آزادسازی سرزمین های اشغالی» که از سوی امام خمینی (ره) در ابتدای تهاجم صدام به ایران، با قدرت و شدت دنبال می شد و اینکه امام عزیز آتش بس با حضور نظامیان بعثی در خاک ایران را نپذیرفتند، چه سیاست حکیمانه ای بوده که با فتح خرمشهر به آن جامه عمل پوشانده شده است. از زمانی که امام در نیمه دوم سال 1359، فرمودند: «حصر آبادان باید شکسته شود»، همه معتقدان به انقلاب اسلامی و وطن دوستان، فهمیدند که ایران در عملیات نظامی خود نه تنها تلاش خواهد کرد تا در مقابل تهاجم دشمن بایستد و او را از ادامه پیشروی باز دارد، بلکه با تدبیر و اتخاذ ابتکار عمل های مناسب به مواضع دشمن حمله خواهد کرد و نظامیان صدام را از سرزمین های ایران بیرون خواهد کرد.
همه دریافتند که با این تدبیر امام، ایران به جای فقط فکر کردن، به دفاع در برابر تهاجم ارتش بعثی و زمین گیر کردن دشمن، یک گام بلند روحی برداشته و برای اخراج دشمن از مناطق اشغالی را برنامه ریزی خواهد نمود. بنابراین همه مشاهده کردند که با همدلی سپاه و ارتش وحضور عظیم نیروهای داوطلب مردمی، ابتدا حصر آبادان شکسته شد و سپس برای تحقق شعار و هدف «جنگ جنگ تا پیروزی»، طرح ریزی های حیرت انگیزی صورت گرفت و نبردهایی سلسله وار برای دفع تجاوز دشمن صورت گرفت تا این که در نهایت در عملیات بیت المقدس قوای اسلام توانستند با بیرون راندن دشمن از اکثر سرزمین های اشغالی و آزادسازی بیشتر خاک وطن عزیز، پیروزی را برای امت حزب الله به ارمغان بیاورند و ثابت کنند که؛ «ان تنصرو الله ینصرکم و یثبت اقدامکم».
فتح خرمشهر موجب شد تا نام این شهر برای همیشه در تاریخ حماسه آفرینی های ملت ایران، به عنوان شهری مقاوم و سربلند، ثبت گردید و به عنوان پرچم انقلاب اسلامی، که توانست سرافکندگی دائمی را برای رژیم بعثی عراق و برای تجاوز دشمن به ارمغان آورد، در خاطره مردم جهان ماندگار شد.