بسم الله الرحمن الرحیم
به این سئوال که : غده سرطانی رژیم صهیونیستی را چگونه میتوان از قلب خاورمیانه و جهان اسلام ریشه کن ساخت تحلیل گران سیاسی و سران دولت ها و کشورهای اسلامی پاسخ های مختلفی میدهند که معمولا به شرایط خودشان و یا اوضاع بین المللی مربوط می شود. به همین دلیل معمولا این جواب ها با واقعیت فاصله دارند و کاربردی هم نیستند.
طولانی شدن معضل اشغال فلسطین و گسترش ابعاد آن نیز یکی از پیامدهای فاصله ایست که راه حل های تحلیل گران و سیاستمداران و دولتمردان کشورهای اسلامی با واقعیت های فلسطین دارد. طرح های متعدد سازش با رژیم صهیونیستی برگزاری انتخابات و عمل به آرا مردم فلسطین تشکیل دولت خودگردان تقسیم فلسطین به دو دولت یهود و مسلمان و هر آنچه از این قبیل تاکنون گفته شده در عمل عدم کارائی خود را نشان داده و بر ابعاد فاجعه افزوده اند.
شاید برای بسیاری از ناظران و حتی صاحبنظران و تحلیل گران سیاسی عجیب باشد اگر بشنوند که تنها راه حل معضل فلسطین که می تواند به ریشه کن شدن غده سرطانی رژیم صهیونیستی منجر شود از میان برداشتن سران ارتجاع عرب و آزاد ساختن کشورهای عربی از شر حاکمان دیکتاتور وابسته حقیر و خائن است . اینکه حضرت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه از آغاز نهضت روحانیت تا آخرین روزهای عمر مبارک خود همواره سران مرتجع عرب را نکوهش می کردند و گاهی آنهارا به بازگشت به آغوش ملت ها توصیه می فرمودند و گاهی نیز ملت ها را به یکسره کردن کار آنها و آزاد شدن از یوغ حکام مرتجع و دیکتاتور و وابسته دعوت می نمودند به همین دلیل بود که سران مرتجع عرب را مانع اصلی حل مشکل فلسطین و همه معضلات جهان عرب میدانستند و معتقد بودند با برطرف ساختن این مانع است که این مشکلات حل خواهند شد. واقعیت اینست که رژیم صهیونیستی در اصل تاسیس و ادامه موجودیت غاصبانه و جنایتکارانه خود بر دو اهرم منطقه ای و بین المللی تکیه داشته و دارد که سران مرتجع عرب تکیه گاه منطقه ای و آمریکا و دولت های اروپائی همراه با صهیونیسم جهانی تکیه گاه بین المللی این رژیم هستند. تردیدی نیست که اگر رژیم صهیونیستی تکیه گاه منطقه ای خود را از دست بدهد از تکیه گاه بین المللی نیز کاری ساخته نیست . این واقعیت را جنگ 33 روزه ای که رژیم صهیونیستی بر لبنان تحمیل کرد و سرانجام شکست مفتضحانه ای خورد کاملا نشان داد. در آن جنگ سران مرتجع عرب علیرغم تلاش های فراوانی که کردند نتوانستند کمکی به رژیم صهیونیستی بنمایند و در نتیجه از قدرتهای غربی نیز کاری برنیامد و سرانجام مجبور شدند با برقرار ساختن آتش بس رژیم صهیونیستی را از نابودی نجات دهند.
این روزها درخواست عربستان و مصر و اردن از رژیم صهیونیستی برای تقویت « ابومازن » بخش دیگری از چهره وابسته سران ارتجاع عرب را برملا ساخت . روزنامه صهیونیستی « معاریو » به نقل از محافل سیاسی ـ امنیتی رژیم صهیونیستی نوشت : « مسئولان بلندپایه عربستانی مصری و اردنی به مسئولان این رژیم گفته اند درحال حاضر با توجه به اوضاع سرزمین های فلسطینی امکان فعال ساختن طرح صلح عربی با اسرائیل (طرحی که عربستان برای به سازش کشاندن اعراب با رژیم صهیونیستی ) وجود ندارد و از این رو آنها خواهان کمک اسرائیل برای تقویت جایگاه ابومازن هستند » .
کمک به جایگاه ابومازن یعنی مقابله با دولت حماس که با آرا مردم فلسطین تشکیل شده و بجای آن حمایت کردن از دولت سلام فیاض که دست نشانده رژیم صهیونیستی و فاقد هرگونه مشروعیت مردمی و قانونی است . مسئولان بلندپایه عربستان همان کسانی هستند که اجلاس مکه را برای تشکیل دولت وحدت ملی در فلسطین تشکیل دادند و دولت فعلی اسماعیل هنیه از نظر ترکیب محصول این اجلاس است . سران کشور عربستان حتی به آنچه خود وعده داده اند نیز پای بندی نشان نمیدهند و به دستور آمریکا و رژیم صهیونیستی عمل می کنند. تکلیف شاه عبدالله اردنی و حسنی مبارک نیز روشن است اولی نوکر خانه زاد انگلیس و دومی پادوی وفادار و غلام حلقه به گوش صهیونیست هاست . سایر سران مرتجع عرب نیز دنباله روهای عربستان و مصر هستند و دستور کلی را از واشنگتن می گیرند.
با توجه به این واقعیت ها که اکنون هیچ تردیدی در آنها نیست و تنیده بودن ماهیت سران مرتجع عرب در موجودیت رژیم صهیونیستی اشغالگر قدس آیا راهی غیر از یکسره کردن کار سران ارتجاع در منطقه برای رسیدن به هدف اصلی یعنی ریشه کن ساختن غده سرطانی اسرائیل در منطقه و قلب جهان اسلام وجود دارد