عبدالله دوم،پادشاه اردن که از متحدان اصلى ایالات متحده آمریکا در خاورمیانه محسوب مى شود،در نشست آمریکایى -اسرائیلى شرم الشیخ حضور یافت تا در هدایت معادلات داخلى فلسطین به سود منافع کاخ سفید و تل آویو نقش داشته باشد.هدف اصلى عبدالله دوم از شرکت در نشست شرم الشیخ،رایزنى غیر رسمى با اولمرت در خصوص طرح صلح اعراب و اسرائیل بود.این ماموریت از سوى پادشاه عربستان به حسنى مبارک و عبدالله دوم محول شده بود.
پادشاه اردن در طول سالهاى اخیر از هیچ گونه اقدامى در جهت تامین منافع واشنگتن و تل آویو در خاورمیانه فروگذار نکرده است.این رویکرد امان سبب شده است تا ملتهاى آگاه خاورمیانه از جمله ملت فلسطین،نسبت به عبدالله دوم نگاهى منفى داشته باشند.پادشاه اردن سعى دارد در ظاهر از تحولات و درگیریهاى فلسطین ابراز نارضایتى نماید،هر چند که موضع واقعى عبدالله دوم مطابق با خط مشى و طرز رفتار تل آویو در قبال مسئله فلسطین است.
عبدالله دوم شاه اردن در تازه ترین موضع گیرى خود حوادث اخیر در فلسطین را به نفع ملت این کشور و کشورهاى عربى ندانسته است واین حوادث را تنها در راستاى منافع دشمنان ملت فلسطین ارزیابى نموده است.
عبدالله دوم در دیدار با عبدالله بن عبدالعزیز پادشاه عربستان در امان اظهار نموده است:“کشورهاى عربى در سختترین شرایط خود بسر مىبرند.
کشورهاى عربى و منطقه اطراف ما در شرایط دشوارى به سر مىبرند که تحولات خطرناک آن آینده امت عربى و منطقه را تهدید مىکند. براى عبور از این شرایط خطرناکى که فلسطین به آن رسیده است، تلاش مىکنیم.
عبدالله دوم در حالى این سخنان رابرزبان مى راند که خود یکى از عوامل پشت پرده گسترش تفرقه میان فتح و حماس طى سالهاى اخیر محسوب مى شود.پادشاه اردن با کلیت حیات مقاومت اسلامى در خاورمیانه مخالف بوده و بارها این مخالفت را در قالب دیدارهاى خود با مقامات رژیم صهیونیستى به تصویر کشیده است.پس از وقوع حادثه 11 سپتامبر 2001 ،امان به یکى از کانون هاى اصلى مانور واشنگتن و تل آویو در خاورمیانه تبدیل شده است.
از این رو به صراحت مى توان گفت که اظهارات عبدالله دوم در خصوص نگرانى از اوضاع فلسطین تنها شانتاژى تبلیغاتى و کاذب از سوى وى محسوب مى شود.
چندى پیش نیز سخنان عبدالله دوم پادشاه اردن درخصوص پرداخت غرامت به آوارگان فلسطینى به جاى بازگرداندن آنها به فلسطین، خشم مقامهاى ارشد حماس را برانگیخته بود.حماس به دنبال این اظهارات از دولت اردن خواسته بود تا به صراحت موضع خود را در قبل مسئله آوارگان فلسطینى اعلام کند.
اما دولت اردن از شفاف سازى در این خصوص اجتناب نمود ه است.
این در حالى است که دولت اسماعیل هنیه بر خلاف محمود عباس و دیگر سازش کاران گروه فتح ، از ابتدا بر ضرورت بازگشت مهاجران فلسطینى به سرزمینشان تاکید داشته است. البته این درخواست همواره از سوى اسرائیل با مقاومت روبرو شده است. مقامهاى اسرائیلى بر این باورند که بازگشت این تعداد از آوارگان فلسطینى به معناى محو سرزمین یهودىنشین اسرائیل است.
در نهایت این که رفتارهاى نسنجیده عبدالله دوم و حسنى مبارک در اردن و مصر سبب شده است تا کاخ سفید و تل آویو از این دوبه عنوان مهره هایى بى اراده با تاریخ مصرفى معین استفاده نمایند.شاید بهتر باشد تا پادشاه اردن رئیس جمهور مصر،رئیس تشکیلات خود گردان فلسطین و دیگر سازش کاران یا آمریکا و اسرائیل بار دیگر تصاویر مربوط به اعدام صدام حسین را مرور نمایند تا از عاقبت معامله هاى پنهانى خود با دشمنان اسلام و خاورمیانه آگاه شوند.