علی رازدار
سازمان منافقین از چنان خاصیتی برخوردار است که هم با صدام و هم آمریکا و هم اسرائیل می تواند کار کند و برای کسب مقبولیت، همه گونه خدمات هم ارائه می کند. ژان پل سارتر گفته بود:« وقتی خدا از زندگی انسان حذف شود، همه چیز امکانپذیر است.»
حکومت بوش که با فشارهای همه جانبه و تنگنای زمان دست و پنجه نرم می کند، برای کسب امتیاز حیاتی یک توافق امنیتی- اقتصادی استراتژیک در عراق با مشکل جدی روبه رو است و مسئله آنچنان جدی و حیاتی است که این بار شخص بوش در سفر اروپایی ، برآمادگی جهت مذاکره با ایران در عراق اصرار می ورزد . سیر مذاکرات با عراقی ها برای توافق امنیتی با همه «امید آفرینی ها»، بخوبی پیش نمی رود و ایران نیز بعلت نگاه گزینشی آمریکا به مقوله امنیت، آماده گفت وگو با آمریکایی ها در عراق نیست. در چنین شرایطی، یکباره از درون شوراهای صحوه، یک جریان جدید متولد می شود تا اهرم فشار نظامی علیه ایران باشد و کنگره سالانه منافقین نیز پس از مقدمه سازی های انگلیس و دادگاه عالی اروپا مبنی بر رفع صفت تروریستی از آنها، در پادگان اشرف در استان دیالی بر پا می گردد.
در این کنگره که چهار هزار منافق و تروریست و تعدادی از گروه های سیاسی سنی و جریانهای اجتماعی مشکوک و نماینده پارلمان اروپا و استاندار سابق ریالی(جبوری) شرکت کرده بودند، مواضع اروپایی بوش مبنی بر ضرورت محدود کردن نفوذ ایران و یا بعثی های جدا شده از شوراهای صحوه، در بیانیه پایانی تکرار شد و خواستار خروج دیپلماتهای ایرانی و توقف فشار حکومت عراق به این گروه تروریستی شدند. صالح المطلک، خلف العلیان و عرفان دلیمی از جبهه توافق سنی عراق که مدتها است از طریق آمریکا با منافقین روابط نزدیکتری پیدا کرده اند ، از حامیان سازمان منافقین در این نشست سالانه هستند.
جالب این است که در یک «بده بستان دو طرفه» ، تعداد 20 نماینده پارلمانی از همین طیف گروه های سنی یاد شده که از طرفداران جدی صدام ومرتبطین فعلی با سلفی های افراطی و القاعده هستند، توسط منافقین در بروکسل و در خانه های تیمی آنها پذیرایی می شوند تا برای دیدار با اعضای پارلمان اروپا، برایشان کارسازی صورت پذیرد. این نمایندگان بعثی حتی برای کسب دیدارهای بیشتر با هم مسابقه گذاشته و در بروکسل یکدیگر را متهم می کنند.
از جمله رویدادهای مربوط به حضور این 20 نماینده در بروکسل این است که منافقین چند دیدار ویژه با نمایندگان موساد نیز برایشان تدارک کرده اند که دستگاه امنیتی بلژیک از آن آگاه است.
جدایی از خدا، کار منافقین را به تروریسم در ایران و ازدواج های متعفن سازمانی ، همکاری با صدام و آمریکا و اسرائیل کشانده و برای تداوم حیات، مزدوری برای نظامیان آمریکایی و دلالی برای صهیونیست ها و گروه های بعثی- سنی عراقی را ضروری کرده است.
تجمع سالانه در پادگان اشرف، اجتماع گروههایی است که ماهیت واحدی دارند و با پول برخی کشورهای عربی و هدایت آمریکا و رژیم صهیونیستی ادای وظیفه می کنند ولی آنچه قابل نفی نیست اینکه همگی خاصیت و عملکرد تروریستی و ضد انسانی دارند و تصمیم حکومت عراق مبنی بر تطبیق قانون مبارزه با تروریسم برای سازمان منافقین و ممنوعیت ارتباط با آنها باید به عنوان مصداق حسن هم جواری تلقی شده و پیگیری گردد. مزدوری منافقین برای صدام درکشتار شیعیان عراق و یا جاسوسی از داخل ایران در طی جنگ تحمیلی و پس از آن و همکاری با نظامیان آمریکایی و سرویس های اطلاعاتی آنها برای گسترش بی ثباتی و ناامنی و فتنه سازی و ماهیت تروریستی آنان امری آشکار بر مردم عراق ، ایران و همه جهان است . طناب پوسیده منافقین، نه در پرونده هسته ای و نه در عرصه ناامنی سازی و جاسوسی در ایران و یا فشار به حکومت عراق و یا دلالی و جاسوسی برای صهیونیست ها ، حاصلی برای آمریکا در بر ندارد و نمی تواند برای طرفداران صدام در عراق و یا برخی کشورهای عربی نتیجه ای جز رسوایی در برداشته باشد.