بهروز کماندار
آشکار شدن برخی از مفاد پیمان امنیتی بلندمدت آمریکا و عراق، اعتراض شدید روحانیان، مقامات، گروههای سیاسی و مردم عراق را به دنبال داشت. شدت و فراگیری این اعتراضات آمریکایی ها را وادار به عقب نشینی از طریق مسکوت گذاشتن ظاهری این بحث کرد، اما با سفر اخیر هوشیار زیباری وزیر خارجه عراق به آمریکا و دیدار با برخی مقامات آمریکایی از جمله معاون رئیسجمهور، وزیر خارجه دوباره این بحث بر سر زبانها افتاد. تنگنای زمانی که آمریکا در آن گرفتار شده این کشور را بر آن داشته تا مجددا و البته بی سر و صدا این موضوع را پیگیری کند.
مجوز سازمان ملل متحد برای حضور نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا در عراق در دی ماه سال جاری خاتمه می یابد و بدون پیمان رسمی بین این دو کشور، حضور این نیروها در عراق مبنای قانونی نخواهد داشت و از این جهت دیک چنی و زیباری توافق کردند تا پیش از دهم تیرماه این پیمان را تکمیل کنند در حالی که هر بند از بخش محرمانه این توافقنامه برای به بند کشیدن ابدی مردم عراق کفایت می کند برخی از رسانه ها به منظور ایجاد فضای روانی برای ایجاد نظر مثبت نسبت به این «قیدنامه» آمریکا پذیرفت که پیمانکاران خارجی در عراق از قانون این کشور مصونیت نداشته باشند. این زمینه چینی ها در حالی انجام می گیرد که ایراد اساسی به ماهیت این «قیدنامه» مربوط است نه به فلان جمله و یا فلان عبارت که با تصحیح آن «قیدنامه» تبدیل به توافقنامه قابل قبول شود. با آگاهی که مردم عراق نسبت به این موضوع حیاتی پیدا کرده اند پذیرش آن از سوی مسئولین مربوطه بعید به نظر می رسد.