حسن رشوند
این هفته رئیس جمهور ۲۱ وزیر پیشنهادى خود را به مجلس معرفى مى کند که طبعاً مجلس هم یک هفته فرصت خواهد داشت تا پس از دریافت دیدگاه ها و برنامه هاى وزراى پیشنهادى دولت دهم به آنها راى مثبت داده و یا احیاناً فرصت دیگرى به رئیس جمهور دهد تا با معرفى وزراى جدید، اعتماد نمایندگان را جلب نماید.
قطعاً نمایندگان ملت با وسعت نگاه خویش و انگیزه فراوان خدمت در وزراى پیشنهادى رئیس جمهور، چنین مسؤولیت خطیرى را آن هم در این مقطع که دشمن بیشترین هجمه را به نظام، انقلاب و دولت منتخب انجام داده است، ایفاء خواهد نمود، ولى در چنین شرایطى بر دولت است تا با نگاه به فرمایشات رهبر فرزانه انقلاب در مراسم تنفیذ حکم رئیس جمهورى و همچنین مفاد حکم تنفیذ و مطالبات مردمى که با راى قاطع و بى سابقه مردم به رئیس جمهور منتخب و محترم، راى ۵/۲۴ میلیونى به احمدى نژاد، وفادارى خود را به گفتمان انقلاب اسلامى و رئیس جمهور محترم نشان دادند، کابینه اى را به مجلس معرفى کند که پارامترهاى مورد نظر از هر حیث را دارا باشد.
چنین کابینه اى مى تواند داراى ویژگى هاى زیر باشد:
۱-شایسته است رئیس جمهور محترم فراتر از فضا سازى رسانه اى و اظهارات برخى شخصیت هاى سیاسى که همواره با معیارهاى شخصى مطلوبیت یک وزیر را مى سنجند، پیش از هر چیزى به این فراز از فرمایش رهبر معظم انقلاب در حکم تنفیذ توجه داشته باشد که «راى به گفتمان پربرکت و عزتمدار انقلاب اسلامى است؛ راى به ویژگى هایى است که کارنامه چهار ساله دولت نهم بدان ها زینت یافته است؛ راى به استکبار ستیزى و ایستادگى شجاعانه در برابر سلطه طلبان بین المللى است؛ راى به مبارزه با فقر و فساد و تبعیض و مبارزه با اشرافیگرى است؛ راى به ساده زیستى و نزدیکى با مردم و غمگسارى از ضعیفان و مستضعفان، راى به کار و تلاش بى وقفه و خستگى ناپذیر است».
آنچه در این فراز از فرمایشات رهبرى وجود دارد صرفاً مربوط به ویژگى هایى نبوده است که شخص رئیس جمهور از آن ویژگى ها برخوردار بوده است؛ هر چند احمدى نژاد را مردم با این ویژگى ها مى شناسند ولى قطعاً همه آن کسانى که براى بار دوم آن هم با این درصد بالا به رئیس جمهور راى دادند، طالب آن هستند تا وزراى معرفى شده به مجلس براى کابینه دهم، تمام این ویژگى ها که در واقع سرفصل هاى مهم انقلاب اسلامى به شمار مى آیند در تک تک اعضاى کابینه متبلور گردد.
اگر در عرصه سیاست خارجى و سلطه طلبى قدرت هاى زیاده طلب، تنها رئیس جمهور مواضع شجاعانه اتخاذ کند و دستگاه دیپلماسى فارغ از شعار «عزت، حکمت و مصلحت» در همه موضع گیرى ها خود را نماینده مصلحت ها بداند و عزت نظام که در برخى مواقع با ایستادگى در مقابل زیاده خواهى قدرت ها معنا پیدا مى کند، به فراموشى سپرده شود، نباید انتظار یک سیاست خارجى فعال را داشته باشیم.
پس لزوماً باید فردى براى این دستگاه معرفى شود که رهبرى معظم انقلاب با این ویژگى بر آن تاکید داشتند و رئیس جمهور محترم با برخوردارى از آن توانستند بخشى از راى ملت را کسب کنند.
۲-شاید بیش از آن که حجم معاملات اقتصادى یا مبادلات فرهنگى براى یک وزارتخانه اهمیت داشته باشد، تربیت نیروى انسانى و متفکر و در یک کلام «کادر سازى فکرى» براى آن وزارتخانه اهمیت داشته باشد.
نباید انکار کرد که در طول چهار سال گذشته دولت نهم با وجود برخى ضعف ها، این توفیق را داشته که انبوهى از نیروهاى کارآمد و توانمند را تربیت و تحویل جامعه نماید.
ولى باید بپذیریم به رغم این تلاش ها به ویژه با توجه به کادر سازى جوان جامعه، چرخه تربیت کادر در نظام ما ضعیف است و غالب این عناصر با همت خویش پاى به عرصه گذاشته و پس از بروز توانمندى هاى خویش توانسته اند اعتماد نخبگان سیاسى و افکار عمومى را جلب کنند.
بنابر این با توجه به شرایط کشور و اهمیت کادر سازى توسط جریان اصولگرا براى آینده نظام، شایسته است رئیس جمهور افرادى را براى کابینه معرفى کند که توان کادر سازى و انسجام بخشى در یک وزارتخانه را داشته باشند و فراتر از چهار سال مسؤولیت به افق هاى دوردست توجه داشته باشند.
۳-یکى از مشکلات اساسى که همواره رئیس جمهور محترم بدان تاکید داشته اند، جزیره اى عمل کردن وزارتخانه هاى مختلف در عرصه اجرایى کشور بوده است و این پدیده ابتدا ناشى از نداشتن یک راهبرد روشن در کلیت دولت و در مرتبه بعدى بى برنامگى، عدم انسجام و راهبرد اصولى در مجموعه وزارتخانه است.
از آنجا که تاکید بر برنامه ها یکى از شاخص هاى مهم فرمایشات مقام معظم رهبرى در سخنرانى مراسم تنفیذ حکم رئیس جمهورى بود و ضعف در این قسمت همواره از آسیب هاى وزارتخانه هاى مختلف کشور بوده است، ضرورى ترین هدف در کابینه داشتن راهبرد کلان برنامه اى و مدیریتى است که باید به دور از حساسیت ها و آرام صورت پذیرد.
وجود آرامش از آن جهت لازم است که این گام عملى در فضاى سیاست زده، احتمالاً دچار سیاست زدگى خواهد شد، کما اینکه در دولت هاى گذشته شاهد آن بوده ایم. از سوى دیگر، تدوین کنندگان راهبرد را از پیگیرى دیدگاه آسیب شناسانه دور خواهد کرد و دور شدن از دیدگاه آسیب شناسانه، مساوى با تدوین راهبرد ناقص است که در این صورت ضریب اطمینان آن چندان بالا نخواهد بود.
۴-باید بپذیریم که راى به رئیس جمهور دولت دهم، راى مردم به مبارزه بى امان او و کابینه نهم با پدیده فقر، فساد، تبعیض و به ویژه اشرافیگرى بوده است.
مردمى که حتى یک بار استاندار خود را در فلان شهرستان دور افتاده ندیده بودند، به یکباره با دولت نهم شاهد حضور رئیس جمهور وکابینه او در شهرستان خود آن هم به دور از هر تشریفات زائد و اشرافیگرى بودند؛ طبیعتاً مردم انتظار دارند مشى اتخاذ شده در دولت نهم با شتاب بیشتر و اعتقاد راسخ تر در دولت دهم ادامه پیدا کند.
در این صورت اشراف سالارانى که همواره تلاش داشتند ادبیات اشرافیگرى را در جامعه پیاده کنند و فقر دهک هاى پایین جامعه را امرى طبیعى جلوه دهند و متاسفانه در دوران مسوولیت خود با این توجیه که وقتى دهک هاى بالاى جامعه پولدار شوند، دهک هاى پائین هم از آن منتفع خواهند شد، عملکرد دولت خود را توجیه مى کردند، همان گونه که در انتخابات دهم مردم این جماعت و تفکرات آنها را رد کردند و با عملکرد صحیح دولت نهم و کابینه اى با این ویژگى، براى همیشه این جماعت و این تفکر از جامعه انقلابى ایران منسوخ خواهد شد و چنین امرى با انتخاب افرادى براى کابینه امکان پذیر خواهد بود که اشرافیگرى عملى مذموم در ذهن او تلقى گردد.
در صورت عملى شدن این ویژگى ها، مى توان امیدوار بود دولتى شکل گیرد که بتواند در فاصله این چهار سال، بسترى را فراهم نماید که آرمان هاى انقلاب اسلامى، امام راحل و رهبرى در چهارمین دهه از عمر انقلاب براى تحقق عدالت و پیشرفت کشور محقق گردد.