رسالت ،حامد رشیدی بخش نخست: در هفته گذشته “جیمى کارتر” رئیس جمهور اسبق ایالات متحده آمریکا به صورت علنى سیاستهاى غلط بوش پسر را در قبال نظام بینالملل مورد انتقاد قرار داده و آن را موجب انزواى واشنگتن در جهان دانست. کارتر این سخنان را در حالى بر زبان آورد که قبلا مشاور امنیت ملى آمریکا در دوران ریاست جمهورى او یعنى “زبگنیو برژینسکی” نیز بارها سیاستهاى افراطى نو محافظهکاران را مورد انتقاد قرار داده بود. “مادلین آبرایت”، “ال گور”، “هیلارى کلینتون” و “هوارددین” نیز بارها مخالفت علنى خود را با اقدامات بوش پسر اعلام کردهاند. ما در این جا قصد نداریم تا این اظهارات را مورد آنالیز یا تجزیه و تحلیل دقیق قرار دهیم بلکه سعى داریم از منظر تازهاى نسبت به چالشهاى دو حزب اصلى آمریکا یعنى جمهورىخواهان و دموکراتها بپردازیم. حدود دو سال تا انتخابات ریاست جمهورى سال 2008 میلادى باقى است و احزاب اصلى موجود در ایالات متحده آمریکا از اکنون رقابت فشردهاى را جهت برترى در انتخابات آغاز نمودهاند. از حزب دموکرات خبر مىرسد که “هیلارى کلینتون” سعى دارد با حمایت بیل کلینتون و دیگر هم حزبىهاى خود به عنوان رقیب نامزد حزب جمهورىخواه وارد صحنه انتخابات شود. این در حالى است که اردوگاه جمهورىخواهان به اندازهاى در هم ریخته و آشفته است که نمىتوان از اکنون به ترسیم دورنماى آن در دو سال آینده پرداخت. در هر صورت “بوش پسر” تا پایان سال 2008 میلادى ناچار است سکان هدایت کاخ سفید را ترک کرده و کاخ سفید را به یکى از رقبا یا همفکران خود بسپارد. نکته مسلم اینکه با وجود دگرگونىهاى حزبى ایجاد شده در آمریکا پس از 11 سپتامبر 2001 به ندرت مىتوان احتمال رقابتى طبیعى را در صحنه انتخابات سال 2008 داد. هم اکنون حزب حاکم جمهورىخواه به علت رفتارهاى بوش و دیگر نومحافظهکاران در سرگردانى مفرطى به سر مىبرد. جمهورىخواهان سنتى در مقابل رفتارهاى بوش پسر سردرگم شدهاند و در عین حال توانایى ایستادگى در برابر رئیس جمهور خود تا پایان سال 2008 را ندارند. حدود یک ماه قبل نمایندگان سناى آمریکا ابراز کردند که بقا یا عدم بقاى بوش و هواداران وى براى آنها اهمیتى ندارد و آنها تنها به بقاى خود در معادلات سیاسى کاخ سفید و ایالات متحده آمریکا مىاندیشند. اختلافات درون حزبى جمهورىخواهان به شدت اوج گرفته است و بسیارى از شهروندان آمریکایى که باید آراء خود را به سود یا ضرر جمهورىخواهان به صندوق بیندازند با مجموعهاى از هم گسیخته روبهرو هستند. مجموعهاى که در آن “کالین پاول” و “رامسفلد” در مقطعى در کنار یکدیگر قرار داشتند... در هر صورت جمهورى خواهان از اکنون با زیربنایى سست و متزلزل پاى در صحنه رقابت با دموکراتها گذاشتهاند. مطابق آخرین نظر سنجىها حدود 75 درصد از شهروندان آمریکایى از اعمال و رفتارهاى بوش و نو محافظهکاران به تنگ آمده و حاضر به تحمل وى در راس سیاستگذارى آمریکا نیستند. همین امر فضایى مطلوب را جهت مانور دموکراتها ایجاد کرده است اما حزب مخالف جمهورىخواه با معضلاتى روبهرو است که علىرغم گذشت 6 سال از پیروزى بوش در انتخابات 2000 هنوز حل نشده باقى ماندهاند. حتى شکست دموکراتها و نامزد آنها “جان کری” نیز نتوانست تلنگر محکمى را به سران این حزب وارد کند. هر چند در این میان افرادى مانند “هوارد دین” تلاش زیادى را براى سازماندهى دوباره حزب انجام دادند ولى عدم حمایت مستقیم افرادى مانند “ال گور” باعث شد تا پازل و چینش قطعههاى حزب دموکرات همچنان با مشکل روبهرو شود. نقطه مانور دموکراتها در انتخابات سال 2008 میلادى قوت آنها نیست. به عبارت دیگر این حزب به هیچ عنوان در راستاى حیات سیاسى خود طى چند سال اخیر موفق نبوده است. http://www.resalat-news.com/Detail.aspx?cid=45054